Η Μαρία Καρυστιανού κάνει ένα βασικό λάθος. Ο όρος «γυναικοκτονία» θα συνιστούσε πράγματι διάκριση, αν αποκαλούσαμε έτσι κάθε φόνο γυναίκας.
Αν κάποιος αρχίσει να πυροβολεί στο πλήθος και σκοτώσει και γυναίκες, δεν θα έχουμε γυναικοκτονία.
Ούτε αν μια γυναίκα δολοφονηθεί για λόγους άσχ��τους με το φύλο της, πχ λόγω κτηματικών διαφορών, θα χρησιμοποιηθεί αυτός ο όρος.
Η γυναικοκτονία αφορά την ανθρωποκτονία γυναίκας όταν το κίνητρο συνδέεται με διακρίσεις, έλεγχο, κυριαρχία που απορρέει από το φύλο του θύματος.
Δεν είναι η ονομασία που δημιουργεί τη διάκριση. Η ονομασία αναγνωρίζει και περιγράφει μια διάκριση που έχει ήδη εκδηλωθεί εις βάρος του θύματος.
Συνεπώς, η γυναικοκτονία είναι φόνος με συγκεκριμένο κίνητρο, όπως ακριβώς μια ανθρωποκτονία με ρατσιστικό κίνητρο εις βάρος ενός μετανάστη.
Εντωμεταξύ, η Καρυστιάνου προτείνει την οικογένεια ως ενίσχυση της γυναίκας τη στιγμή που οι περισσότερες γυναικοκτονίες προέρχονται από το στενό περιβάλλον του θύματος.
Το pride δεν είναι μια gay γιορτή
Είναι μια κραυγή υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Πολλοί αντιδρούν χωρίς να γνωρίζουν τι είναι
Ίσως γιατί οι πολίτες σε αυτήν την χώρα τους είναι πιο οικείο να τους χειρίζονται παρά να ζούμε ελεύθεροι …..