♡ teddy Peri🌷💭₊˚ෆ

ʕっ•ᴥ•ʔっ⋆｡˚ ✿ ขอให้โลกนี้ใจดีกับคุณอินจุนและคุณมินซอก ₊˚°☆ 🤍 ꒰ ✎ ̼𝗿𝗲𝗻𝗷𝘂𝗻˚ ༘♡ ꒱ แม่มูมินตลอดปาย🫧

[แม่หมอจูดี้ シ ft.โพสไปเรื่อย @judyfortune_]

แจก “ Emowall ” สำหรับเดือนตุลาคม 🌿🌈✨

ค่าครู รี+เม้นอิโมจิที่ชอบ
(หรือโดเนทเป็นกำลังใจให้ได้นะ🥰)

คอนเซปเดือนนี้ “OPEN THE WAY"

วอลนี้อยากจะสื่อถึงการเปิดทางของชีวิต ทั้งเรื่องงาน เงิน ความรัก โอกาสต่างๆ เปิดเรื่องดีๆเข้ามาให้ทุกๆท่านที่ใช้วอลนี้ค่า และตั้งใจใส่พลังงานแห่งความปังให้ทุกๆคนที่ใช้วอลนี้เลยนะะ แบบใช้ปุ้บรู้สึกรวยปั๊บงี้อะ

รอบนี้มีให้เลือก 3 แบบจุกๆ ิิ(นำแบบไหนไปใช้คอมเม้นกันหน่อยน้าา)

ก่อนใช้วอลนี้ อธิฐานเรื่องที่ต้องการก่อน และค่อยกดตั้งนะคะ จะช่วยให้เห็นผลมากขึ้นค่ะ 💓

รัก , แม่หมอจูดี้

#แจกวอล #วอลเปเปอร์

[냠냠 @nyamnyamee2]

성한이 진짜 내가 생각하는 가장 이상적이고 완벽한 연하공임 귀엽고 잘앵기지만 과하게 찡찡거리진 않고 근데 잘울고 가끔 듬직하고 형아보다 키도 덩치도 크지만 항상 형아를 우러러보며 떡칠때는 절륜한 정말 이보다 더 완벽할 수 없는 연하공

[kwm ◡̈ @mamintzz]

happy october : ตุลาน่ารักนะคะ :3

[𝐛𝐛𝐞𝐮𝐦☽☾ 🇵🇸 @saintinthevoid]

nerd project is returning

[เก็บขวดหน้าอิมแพค🥝🍓 @Gypsybaby142]

แล้วตอนหันแป้นแล้นมากอ่ะ https://t.co/j8483E2bsb

[我是啵啵 🍿️ @POPCORNBOBO323]

261001 #RENJUN #런쥔

God RENJUN is drinking water 💧✨

[ؘ @ivankyaoi]

I'm gonna cry

[다곰 @dagom_]

10월도 행복하고 즐거운 일 가득하시길 바랍니다. 🩷🩷

[nos 🥬🏳️‍🌈 บันทึกรักการอ่าน (ตอบช้ามาก🚨) @nostalgia520]

ฮืออออ ได้เห็นเจ้างูดำน้องสาวคนเร้ก น่ารักมากกก จิ๋วมากกกก แล้วงูอ้วมเหลืองคือรู้เลยคนแรกเจ้าจันทร์เพราะคาบพ่อพ่อ คนที่ 2 เจ้าดาวเพราะอ้าปาก กำลังเจื้อยแจ้วอะไรอยู่แน่ๆเลย 😭🤏🏻

[มมรักนจย @papapummie]

baby princess Haebom 🥔🎀🥺

#신을품는방법 #TheSacredSerpentsSeduction

[November21 @AGiggle]

ผู้หญิงคนนี้โดนผู้ชายโรคจิตตาม แต่เธอรอดมาได้เพราะมีสติตั้งแต่วินาทีแรกที่รู้ตัวว่ามีคนตาม
เธอไม่ได้วิ่ง ไม่ได้ตะโกน ไม่ได้ทำอะไรที่ทำให้สถานการณ์แย่ลงทันที แต่เลือกใช้สิ่งที่มีอยู่ตรงหน้าให้เป็นประโยชน์สูงสุด นั่นคือลิฟต์และพื้นที่ปิดของอาคาร
เธอไม่เปิดเผยชั้นที่ตัวเองอยู่จริง ปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นเข้าใจผิดแล้วลงไปก่อน จากนั้นเธอจึงแยกตัวออกมาได้อย่างปลอดภัย
จุดที่น่าชื่นชมที่สุดคือความนิ่ง ในสถานการณ์ที่คนส่วนใหญ่จะตื่นตระหนก เธอรู้ว่าตอนนั้นไม่ใช่จังหวะเผชิญหน้าหรือหนีแบบไม่คิด เลยเลือกวิธีที่ทำให้ตัวเองมีเวลาและมีพื้นที่มากกว่าฝ่ายตรงข้าม

[Tink's𓈒۶ৎ @itstinks_]

A cat ⋆౨ৎ˚⟡˖ ࣪ #png
── . Personal use only ˚. ᵎᵎ

[Soleram sweet kid @InafNara55685]

Pocket size Full size

[Soleram sweet kid @InafNara55685]

Cuteness overload 🥹😻

[🥕정석찬🥕 @rlaeofl38]

여러분 모두 즐겁고 풍성한 추석 되시길 바랍니다😊❤️

[Haru @harureadsbl]

Zero resistance.
They went hopelessly soft for their baby girls💕

[nos 🥬🏳️‍🌈 บันทึกรักการอ่าน (ตอบช้ามาก🚨) @nostalgia520]

คุณนู๋พริ้นเส้สน้องมิ้มิ้น่ารักตุวเร้กแต่เด็กเลย ขนาดโตมาก็ยังกระดูกไม่ค่อยยืดเท่าไหร่ ตุ๊กตาล้มลุกเหมือนเดิมเลยลูกกกก 🫳🏻

[υмαяυ ༘♡ @umaru__x]

เห็นด้วยกับคยองแท จะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน เป็นความคิดที่เริ่ดเรยล่ะะ 4Pไปเรย ~🥰

[Aor 🐰🦁 @Aorjang]

#ปรมาจารย์ลัทธิมาร ตอนพิเศษ!! ❤️ (แปล.. เวอร์ชั่น 18+) 💚 โดย โม่เซียงถงซิ่ว
#TheUntamed #เฉินฉิงลิ่ง

✨ บทที่ 127 ตอนพิเศษที่ 8: เช้าค่ำ ☀️🌙

ผ่านยามไฮ่มานานแล้ว แต่คนผู้นั้นยังไม่กลับมา

โคมกระดาษบนโต๊ะยังไม่ดับ หลานวั่งจีจ้องวงแสงพร่าเลือนนั้น ดวงตาทั้งสองไม่กะพริบแม้แต่น้อย

ครู่ใหญ่ เขาลุกขึ้นเดินไปยังประตูห้องจิ้งซื่อ แล้วเปิดประตูไม้

เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดูคล้ายกำลังจะก้าวออกไป ทันใดนั้น ด้านหลังกลับมีเสียงประหลาดดัง “ตุบ”

หลานวั่งจีหันขวับ เห็นเพียงหน้าต่างที่ไม่รู้ว่าเปิดออกตั้งแต่เมื่อใด บานหน้าต่างยังขยับเปิดปิดเบา ๆ ตามแรงลมยามค่ำคืน ผ้าห่มบางบนตั่งนูนขึ้นเป็นก้อนใหญ่ผิดปกติ ราวกับมีอะไรบางอย่างกระโจนผ่านหน้าต่างแล้วกลิ้งเข้ามา บัดนี้กำลังขดตัวขยุกขยิกอยู่ข้างในจนเกิดเสียงสวบสาบ

หลานวั่งจีเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนค่อย ๆ ปิดประตูแล้วกลับเข้ามาในห้อง ระหว่างทางเขาเป่าโคมดับ ปิดหน้าต่าง แล้วขึ้นตั่ง

เขานอนลงข้างก้อนนูนขนาดใหญ่นั้น ดึงผ้าห่มอีกผืนมาคลุมตัวเงียบ ๆ แล้วหลับตา

ไม่นานนัก จู่ ๆ ก็มีอะไรบางอย่างชิ้นใหญ่เย็นเฉียบมุดเข้ามาใต้ผ้าห่มของเขา

สิ่งเย็นเฉียบชิ้นนั้นบิดตัวกระดึ๊บเข้ามาบนตัวเขา แนบชิดกับอก แล้วร้องอย่างร่าเริงว่า

“หลานจ้าน ข้ากลับมาแล้ว รีบต้อนรับข้าสิ”

หลานวั่งจีโอบแขนกอดเขาไว้ แล้วเอ่ยว่า

“เหตุใดเจ้าถึงตัวเย็นเช่นนี้”

เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “ข้าตากลมมาตั้งครึ่งวันค่อนคืน ขออาศัยเจ้าอุ่นร่างกายหน่อย”

มิน่าเล่าทั่วทั้งตัวจึงเต็มไปด้วยเศษหญ้าและฝุ่น คงพาเหล่าศิษย์รุ่นเยาว์แห่งอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ไปตามป่าเขาห่างไกล เที่ยวก่อกวนทั้งนก สัตว์ป่า ภูตผีและปีศาจบนเขามาอีกเป็นแน่

ทั้งที่ตัวสกปรกเช่นนี้ ยังกลิ้งขึ้นเตียงและมุดผ้าห่มของเขา หลานวั่งจีผู้รักความสะอาดเป็นนิสัยกลับไม่รังเกียจแม้แต่น้อย วงแขนออกแรงกระชับอย่างเงียบ ๆ กอดเว่ยอู๋เซี่ยนแน่นขึ้นอีก

หลังใช้ไออุ่นจากร่างกายช่วยให้เขาอบอุ่นอยู่พักหนึ่ง หลานวั่งจีก็กล่าวว่า

“อย่างน้อยก็ถอดรองเท้าก่อน”

เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “ได้สิ”

เขาใช้เท้าทั้งสองข้างเกี่ยวถีบรองเท้าออก แล้วหดกลับเข้าไปในผ้าห่ม เอาร่างเย็น ๆ ไปแนบหลานวั่งจีอีก

หลานวั่งจีเอ่ยเสียงเรียบ “อย่าขยับไปมา”

เว่ยอู๋เซี่ยนกล่าว “ข้าขึ้นเตียงเจ้ามาแล้ว เจ้ายังคิดจะให้ข้าอยู่นิ่งอีกหรือ?”

หลานวั่งจีตอบ “ท่านอากลับมาแล้ว”

ที่พักของหลานฉี่เหรินอยู่ไม่ไกลจากห้องจิ้งซื่อของหลานวั่งจี เดิมทีเขาก็ไม่ชอบเว่ยอู๋เซี่ยนอยู่แล้ว หากเกิดเสียงอะไรไม่เหมาะไม่ควรขึ้น เกรงว่าวันรุ่งขึ้นคงได้โกรธจนทุบอกกระทืบเท้า แล้วระเบิดอารมณ์ใส่เว่ยอู๋เซี่ยนอีก

แต่เว่ยอู๋เซี่ยนกลับสอดเข่าเข้าไประหว่างขาทั้งสองของหลานวั่งจี จงใจดันเบา ๆ สองครั้งอย่างยั่วเย้าและเจ้าเล่ห์ ใช้การกระทำแสดงท่าทีของตนอย่างชัดเจนโดยไม่ลังเล

หลังเงียบไปครู่หนึ่ง หลานวั่งจีก็พลิกตัวอย่างรวดเร็ว กดเว่ยอู๋ เซี่ยนไว้ใต้ร่างเขา

การเคลื่อนไหวของเขานั้นเร็วและรุนแรงเกินไป ทำให้ทั้งสองคนชนเข้ากับเตียงไม้ด้วยเสียงดัง "ตุ๊บ"

"ช้าลงหน่อย ช้าลงหน่อย ช้าลงหน่อย... ช้าลง... หน่อย!"

หลานวั่งจีกดเว่ยอู๋เซี่ยนลงบนเตียงอย่างแน่นหนา แล้วสอดใส่เข้าไปอย่างแรง ดันเข้าไปจนสุดในคราวเดียว จนกระทั่งท้องส่วนล่างของเขากดแนบกับก้นเปลือยของเว่ยอู๋เซี่ยนอย่างสมบูรณ์ เมื่อไปต่อไม่ได้ เขาก็หยุดเคลื่อนไหว

เว่ยอู๋เซี่ยนสูดหายใจสองครั้ง ส่ายหัว และไม่กล้าขยับตัว เขาทำได้เพียงกลอกตา บิดเอวอย่างไม่สบายตัว พยายามขับสิ่งที่อยู่ข้างในออกมา

แต่หลานวั่งจีสัมผัสได้ถึงเจตนาของเขา จึงจับเอวของเขาและสอดใส่กลับเข้าไปทันที

เว่ยอู๋เซี่ยนร้องออกมาว่า "อ๊า!" แล้วเรียก "หานกวงจวิน!"

หลานวั่งจีชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “เจ้าหาเรื่องเอง" หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มกระแทกซ้ำๆ

เว่ยอู๋เซี่ยนถูกตรึงอยู่ใต้ร่างเขาอย่างแน่นหนา ขางอขึ้น ผมสีดำยุ่งเหยิง ใบหน้าแดงก่ำ ทุกครั้งที่กระแทก ร่างกายของเขาก็ขยับขึ้นลง ทุกครั้งที่กระแทก
เว่ยอู๋เซี่ยนจะร้องออกมา และทุกๆ สองครั้งที่สอดใส่ เขาก็จะร้องออกมาสองครั้ง หลังจากที่ อดทนมาสักพัก หลานวั่งจีก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาจึงกลั้นลมหายใจที่แทบจะระเบิดออกมา แล้วกระซิบว่า "เจ้า...เจ้าควรเบาเสียงลงหน่อย"

เว่ยอู๋เซี่ยนยกมือขึ้นแตะใบหน้าของหลานวั่งจี คิดว่าผิวบางๆ ของหลานจ้านนั้นช่างแปลกประหลาด ใบหน้าร้อนผ่าวถึงเพียงนั้น แต่กลับไม่ขึ้นสี ยังคงขาวกระจ่างดุจน้ำค้างแข็งปกคลุมหิมะ หล่อเหลาจนทำให้หัวใจของเว่ยอู๋เซี่ยนเต้นรัว ควบคุมตัวเองไม่ได้ มีเพียงติ่งหูของเขาเท่านั้นที่แดงระเรื่อเล็กน้อย

เขาพูดด้วยเสียงหอบ “พี่รอง เจ้าไม่อยากได้ยินเสียงครางของข้าหรือ?”

หลานวั่งจี “…”

(1) มีต่อ …

ILLUSTRATION BY: aa820733

[ཐི༏ཋྀ󠀮 @yaoiiphile]

forever my comfort family <3