𝐀𝐘𝐌⚓️

𝐴𝑦𝑚 (𝟸𝟺) | 𝟷𝟾𝟺/𝟽𝟻 | 𝐻𝑢𝑚𝑎𝑛 | 𝑆𝑎𝑖𝑙𝑜𝑟/𝑆𝑡𝑢𝑑𝑒𝑛𝑡 | 𝐶𝑜 𝑓𝑜𝑟 𝐷𝑀

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

“ผมยินดีที่จะทำการค้ากับคุณ”
“คงต้องอธิษฐานกับพระเจ้าแทนเสีย”

ไอม์ (24)
184/75
มนุษย์ผูกพันธะสัญญา
นักเดินเรือ / นักศึกษา

doc - https://t.co/79Suz8FihA

รับบวกโค 24 hr.
#MMC_Commu

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_Yarluzea “เรียกว่าผลผลิตบางอย่างจากสิ่งนั้นดีกว่า” รอยยิ้มหยักขึ้น เพราะสิ่งที่ขายได้ก็ไม่ใช่ตัวเงือกเสมอไป แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าสิ่งนี้มีการค้าขายจริง

“ความพิเศษของเงือกแต่ละพันธุ์แตกต่างกันไป มีมากให้ยกตัวอย่าง”

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

เกาะกลางทะเล | 00:02 am

บริโทนี่ถอนสมอริมหาด เปลี่ยนบรรยากาศจากหลายวันที่ลอยเคว้ง เท้าเปล่าเปลือยย่ำทรายละเอียด

บทเพลงเดิมแต่ไม่เหมือนเดิม คราวนี้มีบทต่อให้ฟังจนจบเพลง

(+)

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_FEANOR “เนื้อหนังมีน้อยยังต้องขุนอีกมากไม่ใช่เหรอฮะ” คำถามกลับซื่อใส หลับตายิ้มแย้มเอาหัวซบที่ดูแล้วน่าหมั่นไส้

“กว่าจะมากพอที่เฟอานอร์ต้องการ ตอนนั้นคงผ่านไปแล้วหลายปีเพราะงั้นเลยไม่กลัวยังไงล่าแล้วผมก็ไม่ได้บอกใครด้วย”

“ขึ้นมาแบบนี้ไม่กลัวโดนจับได้เหรอฮะ ไม่อยากให้ใครเห็นไม่ใช่เหรอ”

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

𝑩𝒓𝒊𝒕𝒐𝒏𝒚 𝒐𝒇 𝒕𝒉𝒆 𝑺𝒆𝒂𝒔 | 12 ปีก่อน

เรือสำราญเก่าบริโทนี่เหนือลำน้ำ แล่นตรงไปยังจุดมุ่งหมายคือเกาะห่างจากเมือง เพียงเพื่อฉลองวันเกิดให้กับลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

'ไอเมอริค' เด็กชายวัยสิบสองกับการขึ้นเรือไปยังเกาะส่วนตัวครั้งแรก เรียกได้ว่าเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจ +

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_FEANOR ไอเมอริคเหลียวมองหนังสือที่ถูกโยนขึ้นไป ก่อนจะหันกลับมาสนใจเงือกวาฬในอ้อมแขน อิงใบหน้าเข้ากับบ่ามองจากระยะชิดใกล้

"เห็นด้วยเหรอฮะ เห็นด้วยเหรอ"
"ทำไมไม่ขึ้นมาหาผมไวๆล่ะ" ว่าเสียงอ่อย

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@mmc_lux "งั้นหรือ..เช่นนั้นก็ขอตอบรับด้วยความยินดี" รอยยิ้มประดับขึ้นมาบนริมฝีปาก

"คราวหน้าผมจะไปในฐานะแขก..มิใช่เพื่อสนทนาการค้า หวังว่าผมจะได้เห็นของดีอย่างที่คุณว่า" เขาหัวเราะเล็กน้อย

ฝ่ามือเรียวยื่นไปตรงหน้าราวกับมีมิตรไมตรี
"ผมไอม์ เจ้าของสำราญบริโทนี่"

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

03:35pm

เป็นเรื่องโชคร้ายที่เขาพบเข้ากับอริเก่า การมีปากเสียงเกิดขึ้น มนุษย์หนุ่มอยู่ในวงเงือกปลา คนถูกล้อมได้แต่ขบเคี้ยวฟัน

ในตอนที่จะหลีกหนี ฉมวกปลาคมถูกจ้วงมาตรงหน้า เขาหลบทันแต่เกิดบาดแผล

“เล่นไม่ซื่อนี่..”

(+)

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_Yarluzea "ส่วนใหญ่เป็นของสะสมโบราณมนุษย์ มักใช้ในการตกแต่งมากกว่าหยิบมาใช้ประโยชน์"

เขาว่า ซึ่งมันอาจเป็นเรื่องที่ธรรมดาในตัวของคนเป็นลูกครึ่งก็ได้ ซึ่งนั่นก็เป็นความจริง

"รวมถึงเครื่องประดับบางชนิด เครื่องเงิน แก้ว ไห จาน ชาม พวกนี้จะได้ราคาดีมาก"

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_Noxus “น่าเสียดาย..น่าเสียดายจริงๆ” ถ้าเกิดมี เขาคงมาปักหลักในทะเลได้โดยง่าย

พอโดนถาม สีหน้าก็แสดงออกอย่างปิดไม่มิดว่ารังเกียจ

“รสชาติมันคล้ายกับการกินเมือกเข้าไปในปาก ท่านคิดเห็นว่ามันจะรสชาติดีหรือไม่เล่า?” กลิ่นเหม็นเค็มของพืชทะเลอีก แค่นึกอาการขนลุกขนพองก็เกิดขึ้นทันที

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

สิบนาทีถัดมา นั่งหัวจุ่มอยู่ข้างเรือ

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

ยามคลื่นน้ำและเรือนิ่งสงบ มนุษย์หนุ่มในชุดคลุมตัวบางหยิบเครื่องปั้นดินเผาบรรจุสุราจรดริมฝีปาก อาการเมามายมีครึ่งต่อครึ่ง

ดวงตาสีมรกตจดจ้องลงไปในทะเล กวัดแกว่งขวดสุราในมือหยอกล้อกับสายลม

..เขานอนไม่หลับ..จึงออกมาพักใจ หรือเป็นเพียงข้ออ้างของการดื่มน้ำเมาดับกระหายไม่อาจรู้ได้

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_FEANOR "ถ้าคุณว่าอย่างนั้น..." ไอเมอริคพยักหน้าเข้าใจ ถ้าว่าหล่อก็คงหล่อแล้ว

"ว่าแต่..ขึ้นมาทำอะไรเหรอฮะ"
"แค่เอาหนังสือมาคืนเหรอ" เอียงคอน้อยๆสอบถาม กอดคอจากด้านหลังคอยกระเซ้า

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_FEANOR ถึงเขาจะเป็นเด็กแต่การที่อยู่ๆหนังสือสภาพดีแม้จะโดนน้ำ และเสียสภาพทันทีที่เอ่ยทัก มันไม่ใช่อะไรที่เป็นปกติ

"ทำลายข้าวของ" เด็กน้อยชี้โต้ไปที่หนังสือ ย่นคอหัวโยกตามมือเปียกกลิ่นอายยังคงทำให้รู้สึกผ่อนคลายรอยยิ้มไม่สร่าง

"หล่อล่มเมืองเลยรึเปล่าฮะ" เอ๊าะเซ๊าะกระพริบตาปิ๊งๆ+

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_Yarluzea "สินค้างั้นรึ แล้วนายสนใจอะไรเล่า"
"สินค้าที่ขายให้มนุษย์ หรือสินค้าที่ขายให้เงือก"

เขาเป็นตัวกลางที่ขายสินค้าให้ทั้งสองฝ่าย ย่อมมีความต้องการแตกต่างกัน บางเรื่องสามารถพูดได้และบางเรื่องไม่แพร่งพราย

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@mmc_lux คำตอบเรียกดวงตาสีสวยเบิกขึ้นเล็กน้อย
"แน่นอน รู้จักดีเลยล่ะ" เขาระบายยิ้ม ที่ว่ารู้จักดีเพราะเจ้าของร้านนั่นเป็นคู่ทางการค้าของเขานี่แหละ

"บ่อยครั้ง.."
"แต่ส่วนใหญ่สนทนาเรื่องงานมากกว่านั่งผ่อนคลายอารมณ์"

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_FEANOR ( ภาพประกอบ )

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_FEANOR แน่นอนว่าด้วยความเป็นเด็ก พอถูกทักก็อมยิ้มภูมิใจ
"ใช่ฮะ เจ็บน้อยลงด้วย แต่ลุงหมอบอกว่าคงเหลือแผลเป็นไว้ ผมคงจะไม่หล่อแล้ว" พึมพำส่ายหัว

..คนชอบผมต้องน้อยลงแน่..

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_Noxus เขาหัวเราะตอบรับ ยืดอกรับคำนั้นอย่างพึงใจ

"ข้าไม่ได้มีความรู้หรือสนใจในส่วนนี้มาก.."

"เพียงแต่อยากทราบว่า มีสิ่งวิเศษที่ทำให้มนุษย์สามารถหายใจใต้น้ำได้ โดยไม่ต้องกินสาหร่ายหรือไม่" เพราะเขาเกลียดสาหร่ายมากทีเดียว เพียงแต่ต้องฝืนกินทุกครา

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@mmc_lux คำที่ว่านั่นเข้าใจได้อย่างง่ายๆเพราะแม้แต่ตัวเขาที่เป็นมนุษย์เอง ยังรู้สึกชอบทะเลมากกว่าบนบก

ทว่าการที่มนุษย์มาดำรงอยู่ค่อนข้างเป็นเรื่องที่รับไม่ได้สำหรับเงือกบางประเภท มีศัตรูภายใต้เหตุผล'รังเกียจ'

"ข้าอง..ก็ชอบทะเลเหมือนกัน"
"เป็นเรื่องที่ดี.." เขายิ้ม "ท่านทำงานอยู่ที่ใด"

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_Noxus (พี่555555555555 ได้โปรด อย่าทำอย่างเน้555555555555)

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_Noxus “เยินยอ” ปลายนิ้วจิ้มจึกลงบนแขนสีดำ มือเปล่าอีกข้างยกท้าวใต้คางจดจ้องคนตรงหน้าไม่วางตา

“ท่านบอกเองมิใช่หรือ..หากความบังเอิญนำพาเรามาพานพบ ท่านจะตอบทุกข้อสงสัย” รอยยิ้มหยัดขึ้นก่อนเอ่ยด้วยวาจาที่ไม่เบานัก

“ข้าอยากรู้..ของพิเศษชาวเงือกที่ว่า ถูกเก็บซ่อนไว้ที่ใดกัน” อาจหาญไม่เลว

[(ถอนตัวละคร) @MMC_Perci]

#MMC_ThankYouMoon
<First kiss(?)>

[𝐀𝐘𝐌⚓️ @MMC_Aym]

@MMC_Noxus “แผ่นดินกว้างใหญ่ มิใช่ว่าสำรวจจนทั่วหรอก” แก้วทรงสูงจรดเรียวปากขึ้นอย่างสบายใจ รสชาติเหล้าของชาวบาดาลไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เคยลอง

“แต่เพราะ ‘ร้อน’ เกินไป เลยไปไม่ถึงไหนต่อไหน” คำเอ่ยคล้ายจักว่ากำลังขบขัน

“แล้วท่านเล่า ฟังข้าเอ่ยอย่างเดียวไม่เบื่อหรือไร”