หรงเหยียน 🔴

เซียนกระบี่พลับพลึงสีชาด | ผู้อาวุโสสำนักหลงหยา | ส่วนสูง : 168ซม.

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

“เป็นเพียงเด็กน้อยกลับมาไถ่ถามกระบี่กับข้า ไ่ม่รู้ว่ากล้าหาญหรือโง่เขลากันแน่”
_________
融言 หรงเหยียน (30) | สตรี
เซียนกระบี่พลับพลึงสีชาด(ปี่อั้น) | อาภรณ์โลหิต
ผู้อาวุโสสำนักหลังหยา
https://t.co/RNnQ9naceY

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_LiPaI อสูรเมื่อรับกระบี่โลหิตไปหนึ่งครา พลันงอกดอกตูมขึ้นบนแผลทวีความเจ็บปวดยิ่งขึ้นจนกระหวัดหนวดปัดป่ายมั่วซั่วไปทั่วสารทิศ

ในขณะที่อาภรณ์โลหิตก็ยังไม่หยุดฟาดฟัดจากกลางอากาศทั้งยังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปพร้อมกันจนไม่อาจรู้ทิศทางของเซียนสตรี

หนวดเส้นหนึ่งพุ่งตรงมาทางจิ้งจอกน้อย

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

นางอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลขณะกำลังสำรวจเศษซากใต้พื้นก็มีบางอย่างลอยมาทางนี้ ผู้อาวุโสเอี้ยวตัวหลบเลี่ยงอย่างง่ายดาย ดูเหมือนการต่อสู้ทางนั้นจะไม่ง่ายดายนัก

เจ้าเด็กจิ้งจอกที่ยังโตไม่เต็มวัยนั่นดูเหมือนจะสูสีกับอสูรกายหน้าตาอัปลักษณ์

“ข้าขอดูเจ้าสักหน่อยก็แล้วกัน”

[ไป๋เสวี่ย @MMZ_LiPaI]

#MMZ_FE1
-ท่าเรือ-

จิ้งจอกจำแลงไม่เคยบอกใคร

มันเกลียดพวกหลายขาไม่ว่าตัวเล็กหรือใหญ่ สิ่งใดที่ขาแขนรวมกันแล้วมากกว่าสี่

น่าแขยงนัก

ชั่วครู่ที่สบตากับไม่ต้องรอให้มันเชื้อเชิญไป หุ่นเชิดใหม่เอี่ยมพรั่งพร้อมด้วยอาวุธลับก็พุ่งเข้าปะทะกับนางปู โรมรันหลอกล่อ

+

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “แปลกประหลาดไปหมด…. คนที่มีร่างกายปวกเปียกอ่อนแอ จะมีร่างกายเช่นนั้นได้อย่างไร?”

ปกติแล้วคนที่มีร่างกายเช่นนั้นหากไม่ใช่ผู้ใช้แรงงานหนักก็ต้องเป็นผู้ที่ขัดเกลาร่างกายมาตั้งแต่เด็ก คนขี้โรคมักจะมีร่างกายผ่ายผอม แม้แต่จะกินจะเดินก็ลำบาก จะเติบใหญ่เช่นคนปกติได้อย่างไร

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_LiPaI สิ้นเสียงนั้น นางก็ออกหนึ่งกระบี่ การโจมตีนั้นพุ่งไปด้านหลังของไป๋เสวี่ยตัดหนวดขนาดยักษ์ของสัตว์ประหลาดจนขาดสะบั้นลง ทว่าการโจมตี้นั้นไม่ได้จบลงโดยง่าย หนวดที่เหลือยอีก9เส้นยังคงสลับกันพุ่งโจมตีมาทางนี้ พริบตาเดียวอาภรณ์โลหิต ก็หายตัวไปแล้ว

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_LiPaI ไป๋เสวี่ยนับว่าวิเคราะห์ได้ถูกต้อง ที่ว่าไม่รู้ก็มิได้โกหกแม้เพียงครึ่งคำ

กระบี่นั้นไร้ตา ออกกระบวนท่าเพียงครั้งเดียวก็มิอาจรู้ว่าจะมีใครโดนลูกหลงรึไม่

“เจ้าจะบอกว่าข้างามสินะ”
น้ำเสียงนางอารมณ์ดียิ่ฃกว่าเดิม

“เช่นนั้นข้าจะละเว้นเจ้าสักกระบวนท่าก็แล้วกัน” +

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_LiPaI “ไม่รู้”
นางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“เจ้าว่าระหว่างกระบี่ข้ากับเจ้ากระจอกพวกนั้นสิ่งใดน่ากลัวกว่ากันล่ะ?”

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “รู้อะไรมากมายเสียจริง แปลว่ากายอาจะเป็นพวกเดียวกับอสูรกายแต่ใจกลับเป็นอื่น”

“เอาเถิด การให้ความร่วมมือกับฝ่ายตรงข้ามไม่จำเป็นต้องมีจุดประสงค์เดียวร่วมกันก็ได้”

ทว่ากล่าวถึงบุรุษสูงใหญ่นางกลับมีปฏิกิริยาแตกต่างออกไป

แววตานั้าขมุกขมัวยิ่ง

“เจ้านั่นก็มีอะไรแปลกๆจริงๆนั่นแหละ”

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “อืม งั้นเจ้านั่นก็เป็นพวกเดียวกันน่ะสิ?”

แม้จะไม่รู้ว่าเจ้านั่นมันเป็นใคร แต่คนที่รู้แต่ปิดซ่อนมันไว้ เจตนามันก็ชัดเจนอยู่แล้วตั้งแต่แรก

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_LiPaI “ปกติเจ้าชอบตามติดข้านักมิใช่รึ เหตุใดวันนี้จึงไม่รู้ล่ะ?”

รอดูท่าทางของเขาด้วยสายตาขบขัน
“เจ้าไม่รู้หรือสถานที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด”

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_LiPaI “เจ้าขี้ระแวงขนาดนี้เลยรึ?” มองคนรักษาระยะห่างแล้วยิ้มขัน ท่าทางของนางดูสบายๆ

“ทว่า หากขี้ระแวงถึงเพียงนั้นคงนำของของเจ้ากลับไปมิได้แล้วกระมัง” นางใช้ด้ามดาบเกี่ยวแขนหุ่นเชิดขึ้นมาราวกับเป็นตัวประกัน

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “กู่ตะขาบหลอมรวมกันเป็นร่างเดียว….เรื่องนี้ฟังดูน่าสนใจกว่าอีก” ดูเหมือนว่าที่มาที่ไปของสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่จะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

“ว่าต่อสิ เมื่อคุมพลังไม่ได้แล้วจะเป็นอย่างไรต่อ?”

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “ฝังตะขาบ?”

“ฟังดูเหมือนกู่มิใช่รึ? ปกติแล้วเป็นวิธีโหดเหี้ยมที่พวกนอกรีตใช้กัน ว่าไปแล้วมันก็ถูกขนานนามไม่ต่างจากวิชามารเท่าไหร่
เพียงแต่ข้าไม่เคยเห็นการฝังแมลงเอาไว้กับมาร เมื่อฝังแล้วจะกลายเป็นเช่นไรเล่า?”

เรื่องนี้ฟังดูแล้วน่าสนใจนัก ไม่นึกว่ามารจะใช้วิธีการเดียวกับมนุษย์

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “โฮ่…. ร่างนี้ค่อยน่ามองหน่อย”
แต่ไหนแต่ไรก็มิชอบให้ผู้ใดมายืนค้ำหัว เมื่อร่างกายตัวเล็กลงจึงเป็นมิตรมากขึ้น

นางส่งไหที่เปิดแล้วให้

“วันนี้ข้าจะใจดีสักครั้งก็แล้วกัน ปกติแล้วข้าไม่ชอบให้เปล่า เจ้าเล่าให้ข้าฟังว่าที่นี่เกิดอะไรขึ้นเป็นค่าสุราก็แล้วกัน”

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun ได้ยินเสียงงี้ดๆก็ยิ้มขัน นางเลิกคิวตอบเจ้าก้อนขนมหึมา
“ตัวเจ้าใหญ่โตปานนั้น ไหสุราใบเล็กนิดเดียวเจ้าจะชิมอย่างไร”

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “อืม…” นางตอบรับประโยคแรกในลำคอ

แต่ดูท่าเจ้าก้อนขนมหึมาจะเสียสมาธิเสียแล้ว
“เจ้าเพิ่งจะพบข้าวันนี้จะรู้ได้อย่างไร”

“อยากชิมรึ? คงจะไม่ได้หรอก” จิบสุราต่อไม่รู้ร้อนรู้หนาว

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “อา.. นี่น่ะหรือ สุราดีเช่นนี้ย่อมเป็นสุราของข้า”

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “งานชุมนุมไร้สาระนั้นข้าไม่สนใจหรอก แต่ยัยหนูจากร้อยปราชญ์งั้นรึ…” นางเหยียดยิ้ม

“แม้จะพลังอ่อนด้อยไปสักหน่อย แต่สมองน้อยๆนั่นก็ถือว่าช่วยข้ามาหลายครั้งหลายคราทีเดียว”

รู้สึกได้ว่าเจ้าหน้าขนนี่ดมฟุดฟิดมาสักพัก ท่าทางมันน่าขบขัน นางจึงยกสุราดื่มยั่วมันเล็กน้อย
+

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “เวลาประจวบเหมาะเกินไปจริงๆ ฉวยเอาช่วงเวลาที่พวกข้าไม่อยู่เพียงครู่เดียวก็กวาดตงเจินหายไปทั้งเมือง”

นางหยิบไขสุราที่ผูกเอวไว้ออกมา เมื่อเปิดฝามันกลิ่นหอมเย้ายวนของสุราก็โชยออกมา สุราที่อาภรณ์โลหิตเป็นคนบ่ม มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เพียงแค่กลิ่นอย่างเดียวก็พิสูจน์ได้แล้ว

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “สนใจรึ เช่นนั้นสรุปเจ้ามีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับเรื่องนี้ล่ะเนี่ย” ว่าไปนั่น ดวงตาเฉยชากวาดตามองซากปรักหักพัง และกองศพที่อยู่รอบๆ ภาพตรงหน้าเละเทะยิ่งกว่าสงครามเสียอีก หายนะระดับเดียวกับภัยธรรมชาติที่คร่าชีวิตผู้คนในคราเดียวโดยไม่อาจตั้งรับ
+

[หรงเหยียน 🔴 @MMZ_Rongyan]

@MMZ_Jiuyun “หึ..” เห็นปฏิกิริยาก็อดไม่ได้ที่นางจะหัวเราะในลำคอ

“เจ้ารู้เรื่องมากมายเชียว…เรื่องบังเอิญช่วงนี้ช่างมากมายเหลือเกินนะ ว่าไหม?”