هرسال دوست دارم مناسبتهارو جدی بگیرم تا یه رنگ و لعابی به زندگیم بده و هرسال اون تایم دارم تو گوه دست و پا میزنم و فروپاشی روانی کردم و میگم ایشالا سال بعد.
جالبه که این میتونه دلیلی باشه که آدم فکر کنه روانشناسی علم نیست؛ چون اگر بود، دنبال اونی میگشتی که درساشو خوب خونده نه اونی که باهات مچه.
پ.ن: من نظری راجع به این که علم هست یا نه ندارم(حداقل در پابلیک نمیگم). فقط بنظرم باور مردم نسبت به روانشناسی ایراد داره.
@ju_tighi من اینکه راجع به پزشک گفتی رو تجربهاش رو نداشتم و ندیدم؛ و خب برام بدیهی نیست که یه همچین چیزی هست. ولی بازم پزشک خوب بودن اونقدر سابجکتیو نیست و تو میتونی بگی این دوتا پزشک جفتشون کارشون رو بلدن ولی این یکی، برای من آدم مورد اعتماد تریه به هر دلیل، پس اینو ترجیح میدم.