Ülkede öyle bir güruh var ki, ne olursa olsun memnun olmuyorlar. Öylesine müzmin bir memnuniyetsizlik ve eleştiri hastalığına yakalanmışlar ki, ülkesinde yapılan her şeye kusur uydurmak, tezvirat yapmak kanlarına işlemiş! Olmadan rahat edemiyorlar! Nasıl bir hastalıktır bu?!
Gençliğimizde tefsir dersleri yapardık.
Bir gün hiç unutmuyorum; “az bir paha” ifadesi üzerine epey tartışmıştık.
- Ne kadar olursa buna “az” denir?
- Eğer o paha “çok” olursa insanın yoldan çıkması mazur görülebilir mi?
Bu ve benzer sorular etrafında şekillenen ateşli tartışmalar yaptık.
Sorularımızı dikkatle dinleyen rahmetlik Aziz Hoca’mız, meseleye başka bir soruyla açıklık getirmişti.
- Dünya ve içerisindeki tüm servetler, Allah indinde “az” değil mi?
İşte o zaman hepimiz mevzuyu anlamıştık.
Başta Netanyahu olmak üzere bir çok ülke lideri sosyal medyada eleştirilmiştir, hatta hakaret bile edilmiştir. Şimdiye kadar, Aliyev rejimi dışında sırf bu yüzden Türk vatandaşları için ülkeye giriş yasağı koymamıştır. Gerekseydi, bunu en çok Netanyahu’nun yapması gerekirdi!
Uluslararası ilişkilerde kardeşlik değil çıkarlar konuşur. Heleki otoriter rejimlerde iktidarın çıkarları en az ülke çıkarları kadar önemlidir. Aliyev de ülkesi ve/ya iktidarı için İsrail’i seçti. Aliyev, sosyal medyada kendisine tepki gösterildiği için küsmüş olamaz, değil mi?
O zaman sorulması gereken soru şu:
Ailyev, Azerbaycan’ın Türkiye ile olan siyasi ilişkilerini ve kardeşlik bağlarını, Türkiye’de sosyal medyada kimin ne dediği üzerinden mi şekillendiriyor? Bu kadar basit mi?
Biliyordum katılmayacağını. Dün çok sağlam bir kaynaktan net bilgi geldi.
Ne oldu?
Beklediğim gibi Aliyev zirveye katılmadı.
Günlerdir Aliyev'e yüklenenler, sosyal medyadan atış yapanlar...
Mutlu musunuz? Başınız göğe erdi mi?
Sonuç ortada: Türkiye ve Türk Dünyası kazanmadı. Tersine Netenyahu ve Siyonistler çok mutlu.
French mayor Bernard Baudoux was brutally assaulted and injured when illegal Israeli settlers attacked a diplomatic delegation comprising representatives from France, Belgium and Poland. The delegation was taking part in the olive harvest in the Palestinian Christian village of Taybeh in the occupied West Bank
Evlilik sadece 2 şıktan ibaret değil. Türkiye’de evlilik, doğurganlık oranı ve yıllık nüfus artış hızının neden gerilediği ve ilk evlenme yaşının neden yükseldiğininin cevabı bu paylaşımda ⬇️
20 yıl sonra göçmen almak zorunda kalırsak, en büyük tepkiyi bu kesim verecek!
Neden hep 40 yaşında bekar ve kedi besleyen bir kadın olmak en kötü senaryo gibi düşünülüyor? Bundan daha korkunç bir şey varsa o da beş kuruş etmeyecek adam bile olamamış bir erkeğe değersiz bir anne ve eş olmak..
41 yıl aradan sonra Çayeli İHL’den kıymetli hocam Sinan Hardal’la Urfa’da buluşma. Dile kolay, 41 yıl, artık olgun bir insan ömrü. Hasret giderdik, geçmişi yâd ettik. Kıymetli hocama ziyareti için müteşekkirim.
Dear @GretaThunberg ,
Just as you support the students in France, would you consider supporting the students and teachers in Azerbaijan who are not allowed into state schools just because they wear headscarves due to their religious beliefs?
Azerbaycan’ın değil, Aliyev ailesinin değerleri herhalde! Bunlardan biri de 1993’te Suret Huseyinov, Elçibey ve Haydar Aliyev arasında gerçekleşen durum.
Elçibey’in uzaklaştırılması, Aliyev’in devlet başkanı, Hüseyinov’un başkan oluşu; sonradan Hüseyinov’un da uzaklaştırılması…
Mesele dönüp dolaşıp bu "değer" meselesine geliyor. kimin değerleri? Değer'i kim belirliyor?
Laik-seküler bir avuç aydın-elit-filozof mu? Yoksa, önce Tevrat'ta, sonra İncil'de, sonra da Kuran'da doğru ile eğriyi buyuran (ama varlığı sadece imanla mukaayyet olan) Yaratıcı mı?
Budur "mesele"...
Ama tabii işin bir de siyasal yönü var: Bunca yıl açılmayan bu "mesele" şimdi neden açıldı?
Türkiye’de 27 Şubat sürecinin nasıl başlayıp, nasıl sona erdiğini hepimiz hatırlıyoruz.
Şimdi Azerbaycan’ın 27 Şubat süreci başlıyor!
https://t.co/stpYbq215A
Sonuçları itibariyle düşünüldüğünde Azerbaycan-Türkiye ilişkilerini bozmak için tezgâhlanmış bir oyun gibi görünüyor! Erdoğan ve arkadaşlarının 27 Şubat sürecindeki başörtüsü yasaklarına karşı duruşu, durumun “Kendi iç işleri” şeklinde basitçe ele alınamayacağını gösteriyor.
Şehirler üzerinden görünürlük arayışı, çoğu zaman hakikatin önüne geçmekte; derinlik yerini gösteriye, bilgi yerini kurguya, tarih ise yerini tüketime bırakmaktadır. Böylece tarihî şehirlerin anlam derinliği, yüzeysel algılara kurban edilmektedir.