Racha 👑

รชา ภัทรวัฒน์ (21) :: 192/95 :: α กลิ่น Aldehyde :: วิทยาศาสตร์การกีฬา ปี3

[Racha 👑 @MWP_Racha]

#MWP_commu

รชา ภัทรวัฒน์ (รชา)
ปี 3 วิทยาศาสตร์การกีฬา

α (Alpha) กลิ่น Aldehyde

————————————

“หน้ากูเหมือนพ่อมึงมากมั้ง จ้องอยู่ได้ไอ้ควาย”

“เป็นเหี้ยไรอีกอะ”

ทักโค โรล บวกได้ตลอด 24/7

[Racha 👑 @MWP_Racha]

หน้าบ๊วยต้องดองเหล้าบ๊วย

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp ก็ต้องซื้อดิ

[Racha 👑 @MWP_Racha]

น้องสาวโทรมาบอกอยากได้ลาบูบู้ ลำบากกูอีกไหม

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp เจาปล่อยให้ก้านนอน กอดอีกฝ่ายเอาไว้หลวมๆให้อารมณ์ขุ่นๆในใจพอคลายลงบ้าง

แต่คงยังไม่กลับไปอีกสักพักใหญ่ๆ

(ขอบคุณสำหรับรูท 🫶🏻)

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp “คราวหน้ามีอะไรก็บอก” เขากระชับอ้อมกอดของตนบ้าง

“ยังไงกูก็ต้องหาทางช่วยมึงจนได้อยู่แล้ว อย่าทำอะไรเองแบบโง่ๆเหมือนอย่างนี้อีก” เสียงเอื่อยๆไม่มีทีท่าว่าจะดุอะไร

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp เขาขยับขึ้นไปนอน โดยที่ดึงก้ทนให้ขยับตามมาด้วย

รชาตะแคงข้างหันไปหาอีกคน มือวางพาดเอวเอาไว้หลวมๆ ไม่ได้ออกแรงดึงรั้งมารวบกอด

สายตาหลุบลงมองนิ่งๆ ไม่ได้เปิดปากพูดอะไร

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp “ง่วงก็นอน” น้ำเสียงอ่อนลงไปมาก เขาดึงมือก้านให้เดินตามไป นั่งลงบนที่นอนแล้วกระตุกมืออีกฝ่ายเบาๆ

“หน้าตามึงโทรมดูไม่ได้เลย”

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp พอได้อาบน้ำ สบายตัวขึ้นมาบ้างก็ดูจะอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย

“มึงอะง่วงรึยัง” เขาถามกลับ

ตัวเขาน่ะเฉยๆ แต่ก้านดูเหมือนคนอดนอนมาหลายวันแบบนั้น ถ้าจะถามว่าใครจะง่วงน่าจะเป็นก้านมากกว่า

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp เขาไม่รู้จะพูดอะไร หรือจะต้องแสดงออกยังไงในสถานการณ์แบบนี้ ทำเพียงรีบเสื้อผ้ามาจากก้าน แล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ใช้เวลานานกว่าที่อาบน้ำประติ เพราะมีเรื่องให้ต้องคิดมากจนเกินไป

พักใหญ่ถึงกลับออกมา สีหน้าดูกว่าตอนแรกอยู่มากทีเดียว

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp “บ้านมึฃ กูห้ามไม่ได้อยู่แล้ว อยากอยู่ก็อยู่”

ไม่ได้ตั้งใจจะใจร้ายด้วยหรอก แต่ก็ห้ามตัวเอฃไม่ให้โมโหไม่ได้เหมือนกัน จึงแสดงออกแบบตรึ่งๆกลางๆแบบนั้น

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp “กูมาได้โกรธมึง” เขาตอบแค่นั้นด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

รชายืนนิ่ง หายใจเข้าออกช้าๆ เหมือนกำลังพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง

เขาไม่ได้โกรธก้าน อย่างน้อยก็ไม่ขนาดนั้น

ถ้าจะโทษใครตอนนี้ก็โทษความโง่ของตัวเองกับไิ้เวรนั่นนั่นแหละ

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp ‘จัดการได้กับผีสิ!’ ได้แต่คิดเท่านั้นล่ะ…

มือยกขึ้นขยี้หัวตัวเองแรงๆด้วยความหงุดหงิด ที่หงุดหงิดตัวเองมากกว่าโมโหก้าน

โง่ชิบหายที่เสือกไม่เอะใจอะไร

โง่ชิบหายที่คิดว่าถ้ามันมีอะไรผิดปรกติก้านคงพูด

ก็แม่งเสือกไม่พูดไง!!

“ช่างเหอะ”

[Racha 👑 @MWP_Racha]

หายดีจากอาหารเป็นพิษเพื่อมาปวดหัวต่อ กูท้อ

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp เขาโกรธก้าน แต่ก็โกรธตัวเองด้วยที่ไม่รู้ตัวให้เร็วกว่านี้

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp รชาถอนหายใจ มือยกขึ้นนวดหัวคิ้วตัวเอง

“มึงไม่ไว้ใจกู” เขาพูดออกมาในที่สุด

“มึงจะบอกกูมึงก็บอกได้ แต่เลือกที่จะไม่บอก”

“มันอาจจะไม่เลวร้ายขนาดนี้ก็ได้แค่พูดมันออกมา”

“กูดูไม่น่าไว้ในขนาดนั้นเลยเหรอ” ดวงตาที่ปรกติมักจะดูดุกลับมีแววเหมือนเสียใจเจืออยู่จางๆ

[Racha 👑 @MWP_Racha]

@kan_mwp “วันนี้ขอค้างด้วยคืนนึงนะครับ” หันไปบอกแม่ก้าน ขออนุญาตไว้ก่อน

ยังไม่ยอมพูดอะไรด้วยเท่าไหร่ เพราะยังโกรธเรื่องที่ทำเหมือนเขาไว้ใจไม่ได้อยู่

[Racha 👑 @MWP_Racha]

“ข้อหาที่มึงบังอาจทำไอ้ก้าน” หมัดที่หนึ่ง

“ข้อหาที่มึงทำไอ้ก้านเจ็บ” หมัดที่สอง

“กูยังไม่เคยทำมันเจ็บเลย มึงมีสิทธิ์อะไร” หมัดที่สาม

แล้วก็อีกเท่าไหร่ไม่รู้ ขี้เกียจจะนับ…

ถ้าไม่มีใครมาห้ามก็คงไม่หยุด

แต่ใครจะกล้าห้ามล่ะ?

[Racha 👑 @MWP_Racha]

[ STORY ]

(ย้อนเวลาเป็นช่วงเย็นๆ)

หลังจากที่เจอก้านและเค้นเอาคำตอบจนได้ในที่สุด รชาแยกตัวออกมาในทันที

เขาเคยไปรับ-ส่งก้านที่บ้าน ก็เลยรู้ว่าบ้านของก้านอยู่ที่ไหน และนั่นคือที่ๆเขากำลังมุ่งหน้าไป…

ไอ้เวรนั่น…ไม่ได้ต่อยสักทีคงไม่หายโมโห

[Racha 👑 @MWP_Racha]

ซึ่งแม่งทำตัวเหมือนคนมีชนักปักหลัง พอพูดถึงเท่านั้นฝนก็ตอบรับขึ้นมาทันที

ดี…ทำให้อะไรๆมันง่ายดี…

รชาถือวิสาสะเดินผ่านเข้าไปหลังบ้าน คว้าคอ ‘ไอ้เหี้ยพี่เขย’ แล้วซัดมันแรงๆให้สมกับที่บังอาจทำคนของเขาเจ็บ

เออ…คนของเขาว่ะ…มันยังไม่ตอบรับเลยด้วยซ้ำ