بعد از مدتها، دوباره حس میکنم با جهان تو صلحم، آدمای اطرافم رو قلبا دوس دارم و به خوب بودن آدمها دوباره اعتقاد پیدا کردم.
امیدوارم ذهن و بدنم این حسها رو یادشون بمونه
اپیزود یائسگی رادیومرز بسیار بسیار ارزشمند و روشنگر بود. خانوم مرضیه، شما چهقدر کارتون درسته خانوم! شنیدنش رو به هرکسی که مادر یا همسر داره، و به تمام خانومای بالای سی سال، خیلی جدی توصیه میکنم.
فکر کنم بعنوان کسی که۴بار مهاجرت کرده،اجازه داشته باشم یه نصیحت به کسایی که اول این مسیرن بکنم:
«مهاجرت یه چیزایی بهتون میده که همه میبینن،ولی یهچیزایی رو ازتون میگیره که جز خودتون هیچکس نمیبینه!
حواستون باشه ظاهر خوش آب و رنگ زندگی مهاجرا یه باطن تاریکی هم داره که دیده نمیشه!»
واقعا عزیزان هموطن سیستم خایهمالی رو جوری از عرزشی رو یادگرفتن و اعمال میکنن که پشم واسه آدم نمیمونه. واقعا فاصلهمون تا دیدن عکس ترامپ در ماه ذرهای بیش نیس😑
ولی بچهها، واقعا بعضی شرکتا داشتن از H1B سواستفاده میکردن! مثلا طرف هندیه، تو بوستون یه شرکت استارتاپی زده، ۹۰ درصد کارمنداشو از هند میاره با حقوق ۵۰٪ امریکایی، اونا هم چون براشون گرینکارت اپلای میکنه قبول میکنن!
اینجوری شده که شغل زیاد شده ولی نرخ بیکاری هم زیاد شده!
فکر نمیکردم بعد از دوازده سال هنوز خواب بابام اینجور رو حالم تاثیر بذاره.
اولش که بیدار میشی خیلی حالت خوبه ولی بعدا در طول روز همش یه فکری تو مغزته که اخه یه بغل محکم و طولانی چی بود که باید به خواب ببینمش🥺
@melifaar لوبیا پلو/ماکارونی با سویا یا گوشت گیاهی(با سالاد شیرازی)
قرمه سبزی با قارچ
فسنجون بدون مرغ/گوشت
گوجه بادمجون (شبیه میرزاقاسمی بدون تخم مرغ)
البالو پلو
تماته پلو یا کته گ���جه(با سالاد شیرازی)
اگر خارج از ایران هستی هم حتی هاتداگ و برگر اینا هم گزینههای وگان زیادی دارن
@Serpicoo3 در مورد آستین به طور خاص، اگر زن باشن حق کنترل بر بدنشون رو هم از دست میدن و رسما با هر حاملگی جونشون به خطر میفته (چون اگر مشکلی پیش بیاد اولویت با جون جنین خواهد بود)
حالا اینکه اون پول اضافه چقدر بیارزه تریدآفی هست که باید تصمیم گرفت درموردش🙂
@man_manihastam وا! تفریح من به شخصه تجربه غذا هست، نه در و دیوار و محیط (مگر اینکه محیط شامل موسیقی جالبی باشه)
و خب قطعا ��رجیح میدم در ازای کالری/هزینهای که صرف میکنم اون تجربه غذا رو ماکسیمم کنم😁
@Fatimahme13 والا من نه بچه دارم نه دور و برم بچه کوچیک بوده، ولی حتی منم میفهمم این چیزا واسه تو خونه عملی نیس😂 یعنی خود بزرگسالم رو هم نمیتونم با این تریکا مجبور کنم جای�� رو مرتب ��نه چه برسه به بچه 😂
مثلا الان میخواستم براش توضیح بدم که چرا برای استوری کردن عکس بچه تازه به دنیا اومدشون باید از زنداداشم اجازه بگیریم، و خب به این فکر میکنم که مادر من حتی واسه حق انتخاب اسم بچهش رسما جنگیده! خب معلومه براش بدیهی نباشه همچین کانسپتی
هر وقت سر اتفاقات مهم زندگی داداشم شروع میکنم به توجیه مامانم که “نفر اصلی زنداداشمه و نظر اون هست که باید مهم باشه و ما باید از اون نظر بخوایم” دلم واسه نسل مامانم اینا هم میسوزه. اون نسل هیچوقت هیچی درموردشون نبوده، هیچوقت نفر اصلی یه اتفاق نبودن، هیچکس اینجور بهشون اهمیت نداده
این واقعا خیلی مهمه، ولی اگر تو مرحله دیت کردن هستید و حق انتخاب کنید، دقت کنید که علاوه بر ��ینکه توانایی انجام ��ین کارها رو داره، تو ذهنش هم هست که تو زندگی مشترک هم وظیفشه. و بار روانی و ذهنی کارهای خونه رو هم به رسمیت بشناسه
ولی جدی من برای مردانی که آشپزی و خونهداری میکنن و بلدن خونه زندگیشونو به تنهایی و بدون حضور زنان اداره کنن احترام خاصی قائلم چون در فرهنگ ما کمتر مردی در خانواده چنین مهارتهایی رو کسب میکنه و یا حتی اصلا اعتقادی بهش داره.
زمان ما فکر کنم کم حاشیهترین کاری که یه نوجوون میتونست بکنه این بود که درس بخونه و کنکورش خوب بشه، دیگه تک رقمی شدن که اوج بیحاشیه بودن بود! پشمام ریخته که که چندساله تونستن حتی رتبه یک کنکور رو بولی کنن!