یکی از نتایج جنگ ۴۰ روزه این بود که ایران دیگه صنعت الکترونیک نداره. همه نابود شدند. صنایع الکترونیک شیراز از نمادهای غرور ایران بود که در عرض چند دقیقه به تلی از خاکستر تبدیل شد. اما ولایتمداران این چیزها رو نمیفهمن. نسبت این جماعت با ایران مثل نسبت ملخ با مزرعهست.
یه پزشک خانمی اینجا رفته تظاهرات برای پهلوی، الان داره برمیگرده تهران و چند روزه مشغول پاک کردن پستهاش و عکسها و فیلمهای روی گوشیشه.
بعد همینا از شما میخوان برای آزادی هزینه بدین، حتی اگه چندتا بمب ناقابل باشه.
همون لحظه که با خودت میگی «وای من از مامانم دور شدم، وای ندتهاست باهم وقت نگذروندیم، آه ممکنه پس فردا بمیره و من حسرت این روزا رو بخورم» بهت نشون میده که چرا از هم دور شدین :))))
#تاکسیک
یکی از حماقتهاتون اینه حس میکنید اگر همسر و بچه داشته باشید قرار نیست «تنها بمیرید».
همه تنهایی میمیرند کسخلها؛ هیچکس با «اکیپ» و خانوادهش و باقی کامیونیتیها نمیمیره.
میمونه موضوع بچه؛ کیر نکنید تو زندگی بچههاتون. بچه پرستار و حمال نیست. بیتکوین و نقره بخرید سر پیری پرستار بگیرید.
سوالم از طرفداران پهلوی و جنگ طلبان اینه. ماهایی که اتفاقات آینده رو تحلیل میکردیم و میگفتیم جنگ راه حلش نیس و پهلوی گزینه ی قوی یی نیست برای گذشتن از جمهوری اسلامی و اینترنشنال بهتون رویا فروخته، چرا بهمون فحش میدادین ؟ :)))
به هیچکس رحم نکردین، گلشیفته، علی بندری، ترانه، نرگس محمدی و ...،آسیبدیدههای جنگ رو مسخره کردین، بچههای مینا ب رو توله سپاهی خوندین، به اسرائیل التماس بمب اتم کردین.
"دیدی گفتم"هایی که ازش ناراحتین کمترین واکنش بعد از اون حجم از فحاشی،دروغ، فریب، حذف، رقص و پتیشنهای مزخرفه.
امیدوارم اکنون فهمیده باشند که با تبلیغات و رویافروشی رژیم عوض نمیشود.
به متوهمانی که خود را تحلیلگر میپنداشتند، تریبونهای مونولوگ دادند تا یک آدم بیلیاقت را به عنوان تنها گزینهی رهبری جا بزنند.
فرقه راه انداختند، رسانه خریدند، اوباش اجارهای را به خیابانهای غرب ریختند.
برای ترامپ هورا کشیدند و گفتند پرچمهایتان را حاضر کنید که فردا در تهرانیم!
هرکس را که توان چهرهشدن داشت، زدند. توهین کردند، تهمت زدند، بیاعتبار کردند تا شاهشان دیده شود، نشد!
شاهشان را نوچهی اجنبی کردند. کشتهشدن سرباز آمریکایی را تسلیت گفت، رویش را از مدرسهی میناب برگرداند، از ترامپ تشکر کرد… به هیچش نگرفتند.
تکتک اینها را گفتیم و نشنیدند.
کاش رویافروشانِ رسانهها درس بگیرند و مدتی زبان در کام نگه دارند تا مبارزان واقعی، بخصوص عزیزان داخل ایران، کارشان را بکنند.