Nee hoor niet herkenbaar.
Miele is in alles zoals het zelf zegt: er is geen betere.
Nb: koop voortaan via Miele (fabrikanten) zelf, dan heb je ook de Europese producten en niet de grijze import.
De prijs vechters (vaak b kwaliteit/series) als winkels zoals mediamarkt etc mee adverteren.
Check het type en serie nr dan weet je waar het product gefabriceerd wordt. Is het buiten (west-)europa dan heb je gewoon geen, of minder garantie dat je een echt goed product hebt. De grijze import dus, daar willen de servicebedrijven simpelweg hun vingers niet aan branden. Miele vergoedt hen, dan ook vaak niet alle kosten.
We moeten gewoon eens gaan benoemen wat er gebeurt en hoe we dit noemen en zonder te zwarte pieten. DIT IS HOE EEN DICATUUR WORDT GEVORMD OF AL EEN VOLK LIJDT ! MET LANGE ij
Mensen wordt op links en rechts (wat allemaal theater is wakker) zet je jaloezie en afgunst bril eens af en strijd met elkaar en zeg nee tegen dit establisment of je bent of je (kinderen zijn) echt aan ze overgeleverd.
Nog een bommetje klimaat is pure onzin net zoals olie en gassen nul komma nul met fossielen te maken hebben. Flikker op met je wij van wc eend wetenschappers die dat zeggen.
Zo
Het is vooral elektra verbruik
Water verbruik is nihil
Reden dat NL volgezet wordt is omdat NL gidsland is mbt de digitale gevangenis. Smart city’s, iedereen pint, wil sneller dan snel kunnen internetten en vooral buiten of als men uitgaat en ipv met elkaar praat continu met die smartphones bezig zijn etc etc
De mens is het grote probleem. Luivolk en wijst altijd naar anderen.
Dus ja men zoekt het maar keer uit. ;-)
Echt de domheid zelve dit ⬇️
Wat lezen mensen slecht en bizar hoe snel men is aangebrand.
Prinsen en prinsessen mentaliteit en dan meteen blok zo simpel…
Met dergelijke mensen moet je dan de strijd aangaan… om het kwaad te bestrijden wtf (nee rinoesy, mn post ondersteunde je juist tegen Shirley…)
Toen in die tijd werd NL een bedreiging.
Alles moest toen stuk en geprivatiseerd worden dat proces en vooral waar het toe leidt zie je nu in west Europa echt elke sector wordt om zeep geholpen.
Maar het westen krijgt wat het verdient.
Ze willen niet wakker worden, ze willen het niet horen.
Te superieur in hun gedrag en overtuiging van hun gelijk.
Opvallend detail, overal waar vrouwen CEO zijn wordt de afbraak versneld.
De vrouwen zijn teveel met zichzelf bezig en te vol rancune om in te zien, dat ze worden misbruikt en daarom dergelijke functies krijgen.
#cityoflondon regeert
Portugese wijnstreken uitgelegd
Wie Portugese wijn alleen kent van een krachtige Douro of een frisse Vinho Verde, mist een groot deel van het verhaal. Met portugese wijnstreken uitgelegd wordt snel duidelijk waarom Portugal zo geliefd is bij wijnliefhebbers die nét iets spannenders zoeken dan het gebruikelijke supermarktassortiment. De verschillen zijn enorm: van granieten hooglanden tot hete vlaktes, van zilte kustinvloed tot steile terraswijngaarden, en dat proef je terug in het glas.
Portugal is als wijnland bijzonder omdat het tegelijk klassiek en verrassend is. Het land werkt met een schat aan inheemse druivenrassen, veel oude stokken en sterk regionale wijnculturen. Daardoor krijg je wijnen met karakter, vaak uitstekende prijs-kwaliteit en een duidelijke herkomst. Precies dat maakt Portugese wijn zo interessant voor aan tafel, als cadeau of gewoon voor wie bewuster wil kiezen.
Portugese wijnstreken uitgelegd: waarom regio alles bepaalt
Bij Portugese wijn is de streek geen detail, maar het vertrekpunt. Natuurlijk speelt de wijnmaker een grote rol, net als rijping op hout of de gekozen blend. Toch bepaalt de regio vaak de stijl: fris of rijp, strak of zwoel, mineraal of juist kruidig en vol.
Ook handig om te weten: Portugal werkt veel met blends van lokale druiven. Op het etiket staat dus niet altijd één bekende druif centraal, zoals bij veel internationale wijnen. Daarom helpt kennis van de streek vaak meer dan kennis van één druivenras. Wie de regio begrijpt, kiest sneller een wijn die past bij het moment en het gerecht.
Douro
De Douro is waarschijnlijk de bekendste wijnstreek van Portugal, en terecht. Dit is het gebied van spectaculaire steile hellingen langs de rivier, van oude wijngaarden en van een van de meest karaktervolle rode wijnen van Europa. Naast port komen hier tegenwoordig ook prachtige stille wijnen vandaan.
Droge rode Douro-wijnen zijn vaak krachtig, donker van fruit en stevig van structuur. Je proeft regelmatig bramen, zwarte kersen, kruiden, cacao en soms een tikje balsamico. Dat maakt ze uitstekend bij rood vlees, wild of stevige stoofgerechten. Tegelijk zijn er ook verfijndere Douro-stijlen, zeker van hoger gelegen percelen, met meer spanning en frisheid.
Wit uit de Douro is nog altijd minder bekend, maar vaak verrassend goed. Denk aan serieuze witte wijnen met body, rijp steenfruit en mineraliteit. Geen allemansvriend, wel heel interessant aan tafel.
Dão
Dão is een streek die veel liefhebbers blijft verrassen. Gelegen tussen bergen, met granietrijke bodems en een gematigder klimaat, levert dit vaak elegantere wijnen op dan de Douro. Waar Douro meer spierkracht kan hebben, draait Dão vaker om finesse, frisheid en structuur.
Rode Dão-wijnen hebben meestal een verfijnde kruidigheid, rood en donker fruit en een mooie zuurgraad. Touriga Nacional speelt hier vaak een hoofdrol, maar in een stijl die bloemiger en slanker overkomt dan veel mensen verwachten. Dit zijn wijnen die uitstekend passen bij geroosterd vlees, paddenstoelen en gerechten waar elegantie belangrijker is dan pure kracht.
Ook wit uit Dão verdient aandacht. Op hoogte gemaakte witte wijnen kunnen strak, mineraal en gastronomisch zijn. Voor liefhebbers van witte wijn met spanning is dit een regio om te onthouden.
Alentejo
Alentejo heeft in Nederland een groot publiek gevonden, en dat is logisch. De streek staat bekend om toegankelijke, rijpe en vriendelijk drinkbare wijnen. Het klimaat is warm en droog, waardoor rode wijnen vaak zacht, rond en gul zijn, met veel donker fruit en een soepele afdronk.
Dat maakt Alentejo aantrekkelijk voor wie Portugese wijn wil ontdekken zonder meteen in heel strakke of uitgesproken stijlen te vallen. Denk aan rode wijnen met pruimen, zwarte bessen, kruiden en soms een vleug vanille door houtrijping. Heerlijk bij barbecue, gegrild vlees en harde kazen.
Toch is Alentejo breder dan alleen warm en vol. Er zijn ook hoger gelegen delen en producenten die bewust op frisheid werken. Daardoor vind je er naast publieksfavorieten ook verrassend precieze, gastronomische wijnen. Het hangt dus sterk af van producent en subregio.
Vinho Verde
Vinho Verde wordt nog te vaak gezien als simpel terraswit met een licht sprankeltje. Dat beeld is te beperkt. Ja, er zijn frisse, jonge en heel dorstlessende wijnen uit deze regio. Maar Vinho Verde kan ook serieus, strak en complex zijn.
De streek ligt in het groene noorden van Portugal en profiteert van Atlantische invloed. Dat zorgt voor levendige zuren en een frisse stijl. Witte wijnen op basis van alvarinho, loureiro of avesso kunnen citrusachtig, bloemig, mineraal of juist iets rijper en voller zijn. De lichtere varianten zijn perfect als aperitief of bij schaal- en schelpdieren. De serieuzere versies kunnen moeiteloos aan tafel staan bij vis, kip en zelfs romige gerechten.
Voor wie graag fris drinkt maar iets originelers zoekt dan standaard sauvignon blanc of pinot grigio, is Vinho Verde vaak een schot in de roos.
Bairrada
Bairrada ligt dichter bij de Atlantische kust en heeft een reputatie opgebouwd met krachtige rode wijnen en mousserende wijn. De klassieke rode stijl, vaak op basis van baga, kan stevig, zuurfris en tanninerijk zijn. Dat vraagt soms wat geduld of de juiste maaltijd, maar levert dan veel karakter op.
Bairrada is daarom niet altijd de meest makkelijke instapregio, wel een van de interessantste. Goed gemaakte wijnen uit deze streek combineren structuur met frisheid en hebben vaak een bijna hartige diepte. Wie houdt van klassieke wijnstijlen met ruggengraat, zit hier goed.
Daarnaast is Bairrada ook sterk in mousserend. Door het koele klimaat en de natuurlijke zuren ontstaan hier bruisende wijnen met finesse en gastronomische inzetbaarheid.
Setúbal
Setúbal is voor veel mensen onlosmakelijk verbonden met Moscatel de Setúbal, en dat is volledig terecht. Deze versterkte wijn is aromatisch, rijk en verleidelijk, met tonen van sinaasappelschil, honing, rozijnen en specerijen. Een prachtige keuze bij desserts, blauwe kaas of gewoon als meditatief glas na het eten.
Maar Setúbal maakt meer dan alleen versterkt zoet. In de bredere regio, inclusief het schiereiland rond Palmela, komen ook interessante rode en witte tafelwijnen vandaan. Vaak iets zonrijper van stijl, maar met voldoende fraîcheur door de nabijheid van zee. Dat maakt de streek veelzijdiger dan veel mensen denken.
Lisboa
Lisboa is een grote, gevarieerde wijnregio ten noorden van Lissabon. Door de invloed van de Atlantische Oceaan blijven wijnen hier vaak verrassend fris, zelfs wanneer het fruit rijp is. Dat levert toegankelijke wijnen op met veel drinkplezier.
Rood uit Lisboa kan soepel en fruitig zijn, wit vaak levendig en aromatisch. Het is een streek waar prijs en kwaliteit elkaar vaak op een aantrekkelijke manier ontmoeten. Niet elke wijn is even diep of complex, maar juist voor doordeweeks drinken of een breed inzetbare dinerwijn is Lisboa vaak een slimme keuze.
Tejo
Tejo ligt landinwaarts rond de rivier de Taag en heeft zich de afgelopen jaren sterk ontwikkeld. Waar de regio vroeger vooral op volume werd beoordeeld, komen er nu steeds meer wijnen vandaan met duidelijke kwaliteit en identiteit.
Je vindt hier zowel frisse witte als rijpere rode wijnen. Door de combinatie van rivierinvloed, verschillende bodemtypes en moderne wijnbouw kunnen producenten goed sturen op stijl. Dat maakt Tejo interessant voor wie op zoek is naar veel wijn voor zijn geld, zonder in te leveren op karakter.
Hoe kies je de juiste Portugese streek?
De beste regio hangt minder af van status en meer van smaakvoorkeur. Wie houdt van stevig rood met diepte en donkere tonen, komt vaak uit bij Douro. Wie juist elegantie en verfijning zoekt, voelt zich sneller thuis in Dão. Voor zachte, rijpe en toegankelijke rode wijn is Alentejo een veilige en vaak zeer geslaagde keuze.
Drink je liever wit, dan zijn Vinho Verde en Dão twee heel verschillende maar sterke richtingen. Vinho Verde biedt frisheid en spanning, Dão vaak meer sérieux en gastronomische breedte. Zoek je iets bijzonders voor dessert of kaas, dan is Setúbal moeilijk te overtreffen.
Daarom werkt algemeen advies over Portugese wijn maar tot op zekere hoogte. Portugal is geen land van één stijl. Het is juist een land waar streek, hoogte, druif en producent samen het verschil maken. Dat is precies waarom wij er zo graag mee werken bij Sandor Wine Import: achter elke goede fles zit een herkomstverhaal dat je ook echt terugproeft.
Portugese wijnstreken uitgelegd voor aan tafel
Wie praktisch wil kiezen, kan ook vanuit het gerecht denken. Douro en Alentejo passen vaak goed bij rood vlees en rijke sauzen. Dão is prachtig bij verfijndere vleesgerechten, gevogelte en gerechten met kruiden of paddenstoelen. Vinho Verde is een natuurlijke partner voor vis, schaal- en schelpdieren en lichte voorgerechten.
Bij romige gerechten of geroosterde vis kan een serieuzere witte Douro of Dão verrassend sterk uitpakken. En voor nagerechten, noten of blauwschimmelkaas blijft Moscatel uit Setúbal een schitterende afsluiter. Het mooie van Portugal is dat je voor vrijwel elk moment een streek vindt die logisch aanvoelt én spannend blijft.
Wie eenmaal verder kijkt dan alleen een bekende naam op het etiket, ontdekt hoeveel rijkdom Portugal te bieden heeft. Begin niet met de vraag wat de beroemdste streek is, maar met de vraag waar jij zin in hebt vanavond - fris, krachtig, elegant of juist verleidelijk zoet.
Si vous ne posséderez rien, alors une question devient obligatoire.
Qui possédera tout ?
Personne ne la pose. Moi je la pose. Et la réponse est sous vos yeux depuis 30 ans.
Marx voulait centraliser les moyens de production entre les mains de l'État. Ça a échoué partout, dans le sang et la pénurie. Mais l'idée n'est jamais morte. Elle a juste appris à ne plus se présenter sous son nom.
Le communisme du XXe siècle confisquait les usines par la force. Celui du XXIe ne confisque rien. Il régule, il taxe, il subventionne, il oriente. Et à la fin, vous êtes toujours propriétaire sur le papier, mais vous ne décidez plus de rien.
C'est ça, le projet européen dans sa version finale. Et je vais vous le démontrer, moyen de production par moyen de production.
La terre. Votre agriculteur ne décide plus ce qu'il plante, comment il le plante, ni à quel prix il vend. Bruxelles décide via la PAC, les normes, les quotas, les accords de libre-échange signés au-dessus de sa tête. Il est propriétaire de sa ferme comme un locataire est propriétaire de ses meubles.
L'énergie. Le prix de votre électricité est fixé par un marché européen indexé sur le gaz, alors que la France produit l'une des électricités les moins chères du monde grâce au nucléaire. Qui décide ? Pas vous.
L'industrie. Quotas carbone, normes, taxonomie verte qui dit aux banques quelles entreprises ont le droit d'être financées. Interdiction votée des moteurs thermiques neufs en 2035. On ne nationalise plus l'usine. On lui dicte ce qu'elle a le droit de produire.
La monnaie. Une banque centrale non élue fixe le prix de l'argent pour tout le continent. Et maintenant, l'euro numérique : une monnaie programmable émise directement par cette même institution.
Votre épargne. Bruxelles a désormais un plan officiel pour "orienter" les milliers de milliards d'euros que les Européens ont sur leurs comptes vers les "priorités stratégiques" de l'Union. Votre argent, leurs priorités.
La dette. En 2020, l'Union a franchi la ligne qu'elle avait juré de ne jamais franchir : 750 milliards d'euros de dette commune. Un pouvoir budgétaire central, sans peuple européen pour le contrôler.
Terre, énergie, industrie, monnaie, épargne, dette. Tout. Remonte. Au même endroit.
Une technostructure que personne n'a élue, que personne ne peut renvoyer, et dont personne ne connaît le visage de ceux qui écrivent vraiment les textes.
Et qui a accès à cette technostructure ?
Pas vous. Pas votre maire. Pas votre député.
Ceux qui ont des bureaux à Bruxelles. Des dizaines de milliers de lobbyistes. Et des milliardaires qui ont compris bien avant tout le monde que c'est là que le pouvoir se déplaçait.
George Soros a sa propre structure de lobbying à Bruxelles via l'Open Society. Il a cofinancé la création du Conseil européen des relations étrangères, l'un des think tanks les plus influents du continent. En 2020, il plaidait publiquement pour que l'Union émette une dette perpétuelle commune. Quelques mois plus tard, l'Union lançait sa première grande dette commune. Il finance des milliers d'ONG qui viennent ensuite "représenter la société civile" dans les consultations de la Commission.
Bill Gates, lui, est devenu le premier contributeur de l'OMS, une organisation dont les recommandations ont dicté les politiques sanitaires de l'Europe entière pendant le Covid. Il est le plus grand propriétaire privé de terres agricoles aux États-Unis. Sa fondation finance des rubriques entières dans de grands médias européens. Un homme qui n'a jamais reçu une seule voix pèse plus lourd dans la santé mondiale que la plupart des gouvernements élus.
Ils n'ont pas besoin de contrôler. Ils financent, ils conseillent, ils pilotent les experts que la Commission consulte. Le système est conçu pour que ceux qui ont l'argent et l'accès écrivent les règles, et que ceux qui votent les subissent.
Et quand ce système est corrompu, on le voit.
Qatargate : des valises de billets saisies au cœur du Parlement européen.
Pfizergate : la présidente de la Commission négocie par SMS des contrats de vaccins portant sur des milliards de doses, refuse de rendre les messages publics, et se fait désavouer par la justice européenne pour ce refus.
Voilà la démonstration complète.
On vous a appris que le communisme, c'était l'État qui possède tout. La version moderne est plus intelligente : une technostructure qui contrôle tout, alimentée par une poignée de milliardaires qui financent l'idéologie, et un peuple qui garde des titres de propriété vides de tout pouvoir.
Vous ne posséderez rien. Eux, si.
La souveraineté, ce n'est pas un slogan. C'est la capacité d'un peuple à décider de ce qu'il produit, de ce qu'il mange, de ce qu'il paie et de ce qu'il transmet. Chaque compétence transférée à Bruxelles est un moyen de production qui vous échappe.
Partagez. Ce débat ne passera jamais au 20h.
Je groeit op in een PVV-nest, werkt op een basisschool en besluit vervolgens de politiek in te gaan als fractieassistente bij het plaatselijke CDA.
In de tussentijd krijg je twee kinderen met een Marokkaanse pizzabezorger. Die relatie loopt uiteindelijk stuk wanneer je tijdens je werkzaamheden als CDA-fractieassistente advocaat en VVD-raadslid fractievoorzitter van de VVD Almere Ulysse Ellian leert kennen. Er ontstaat een relatie, jullie krijgen samen een dochter en daarmee verandert ook je politieke koers. Van PVV naar CDA naar VVD...
Je verruilt dus het CDA voor de VVD in Almere. Toeval wil namelijk dat de plek van je partner in de gemeenteraad vrijkomt wanneer hij namens de VVD naar de Tweede Kamer vertrekt om daar de partij op landelijk niveau te vertegenwoordigen. Jij wordt fractievoorzitter van de VVD.
Dankzij die ontwikkeling kun je zelf doorstromen naar een bestuurlijke functie. Zo word je wethouder met een omvangrijke portefeuille: financiën, jeugd en veiligheid, vastgoed, mobiliteit en dienstverlening. Daarnaast word je eerste locoburgemeester van Almere.
En dat allemaal zonder aantoonbare ervaring in deze vakgebieden of eerdere bestuurlijke functies.
Maar eigenlijk is dat tegenwoordig niet eens zo opmerkelijk. Ons land, en daarmee ook onze gemeenten, wordt steeds vaker bestuurd door mensen die op posities terechtkomen die nauwelijks aansluiten bij hun achtergrond, kennis of ervaring.
Blijkbaar is het niet zozeer belangrijk wat je kunt, wat je weet of waar je voor staat. Het lijkt vooral te draaien om de juiste contacten, de juiste relaties en het op het juiste moment op de juiste plek terechtkomen.
Het gaat in dit land kennelijk niet om wie je bent, maar om wie je kent.
En mijn voorspelling? Binnen niet afzienbare tijd zien we je ongetwijfeld ook opduiken in de Tweede Kamer voor ruim 10K per maand. Benieuwd welke portefeuille je daar krijgt...
Mark my words!
https://t.co/PHvmFWeljx
@Symphony_res@P0eMPieDinges Hahaha 😂
Ja leuk verwoord, alleen het is te triest voor woorden eigenlijk en vooral, dat men het allemaal maar blijft accepteren…
Tja en in Nederland zijn zo’n beetje alle wegen en bruggen/tunnels etc technisch afgeschreven, maar geen geld voor vernieuwing. Grote bedrijven en industrie trekt weg door energieprijzen.
De vraag hoe krijgt de overheid straks nog voldoende belasting binnen? Oftewel spaargeld en vermogen van de achtergebleven burgers zal tot bot afgenomen worden.
Het worden tijden die velen nog nauwelijks kunnen voorstellen in west Europa.
Derdewereld niveau van 2.0 in kwadraat niveau.
@ed48nl We hebben het over Europa niet over een communistisch orgaan wat niets met Europa voor heeft.
Mooie leestip voor je en doe het eens
“De roofdieren tegen het volk”
Of
“Geld adel & zwarte adel de as van het kwaad”
“Of bij gebrek aan beter”
Een opa met AOW neemt zijn studerende kleinzoon in huis, tot die een studentenkamer heeft. De jongen betaalt 350 euro kostgeld en eet bijna elke dag met hem mee.
Voor de SVB is dat een gezamenlijke huishouding. Opa krijgt de lagere AOW voor samenwonenden en moet 502,28 euro terugbetalen. De rechter gaf de SVB gelijk: een kleinkind is geen eerstegraads familie.
Zo straft de staat familiezorg.
@ed48nl Hoe kom je er nu bij dat er geen oorlogen zijn geweest in Europa sinds WWII ?
Lees m’n bericht nu eens goed en waarom wil je dat niet aannemen?
Of negeer je het bewust?
We hebben al meerdere oorlogen gehad sinds WWII
O.a. Joegoslavië, oost Duitsland, Roemenië, nu in Oekraïne waar in 2014 o.a. de cia vol olie op vuur gooide en die achterlijke Verhofstadt en van Baalen etc.
Ook de val van oost Duitsland heeft veel polarisatie veroorzaakt en noem het diplomatieke oorlogen. Want waarom wel Warschaupact ontbinden maar niet de navo toen.
Ook de oorlogen die de eu nu financiert en niet middels diplomatieke weg bemiddelt is een indirecte oorlogsvoering. Denk aan wat nu gebeurt in Midden-Oosten maar ook de bemoeienis in Venezuela, China en Taiwan etc focus op je eigen continent. Zorg dat je multipolair georganiseerd wordt en blijft, in de wereld. Elk continent (of groot macht/regio) moet z’n eigen broek op gaan houden. Wat nú gebeurt met die massale volksverhuizingen, is ook een indirecte oorlogsverklaring, want je laat de unieke en eigen culturen in bv Europa, totaal ondermijnen door een invasie aan niet Europeanen met dito niet Europese waarden. Dat is geen vrede of vredesblok dat is communisme 2.0 in nieuwe jas.
Mijn accountnaam klopt verklaart ook wat ik lees en weet ;-)
#cityoflondon
De geschiedenis wordt geschreven door die, die de wereld beheersen.
Of ga je eens inlezen in de geschiedenis ipv enkel in het nu te leven.
Dit soort kortzichtigheid is de realiteit waar de vol van eigen gelijk verheven west europeaan uiteindelijk aan ten onder zal gaan. Gelukkig is de omvolking dan een feit en zal het superieure volk zijn vervangen.
Als mn hu eens zou beseffen wie hier achter zit zouden velen hun israel vlaggetje uit hun bio’s halen.
Domheid is wat aan te doen. Luiheid helaas lastiger maar tich twee leestips:
In jip en janneke taal geschreven: “geld adel & zwarte adel de as van het kwaad”
En de “roofdieren tegen het volk”
Succes
#onmensen sekte is #cityoflondon en…