یحتمل این آخرین پرندهای باشه که کشیدم. دنیا پر از قصهها و داستانهای کوچیک و بزرگه که برای دونستن و مزه مزه کردنشون و تبدیل کردن اونها به رنگ صبر ندارم.
رنگ روغن روی مقوای گلاسه.
هاکنی تا ۸۸ سالگی عمر کرد و تا آخرین لحظه با دستهای لرزون و لاغر از نقاشی کشیدن دست نکشید. حالا به جای اینکه از رفتنش غوصه بخوریم، تا هنوز بهاره به شکوفهها و درختها و سبزیها نگاه کنیم شاید دنیا رو به رنگ اون دیدیم.
در این مدت قطعی اینترنت که من خسته شده بودم از تکرار روزانه یک فرم، کم کم رو آوردم به فرمهای انتزاعی تا جایی انتزای مطلق، اما در این کار شما میتونید “چیز”هایی رو تشخیص بدین.
در این مدت قطعی اینترنت که من خسته شده بودم از تکرار روزانه یک فرم، کم کم رو آوردم به فرمهای انتزاعی تا جایی انتزای مطلق، اما در این کار شما میتونید “چیز”هایی رو تشخیص بدین.
در این مدت قطعی اینترنت که من خسته شده بودم از تکرار روزانه یک فرم، کم کم رو آوردم به فرمهای انتزاعی تا جایی انتزای مطلق، اما در این کار شما میتونید “چیز”هایی رو تشخیص بدین.