در آستانهٔ فصلی سرد
در محفل عزای آینهها
و اجتماع سوگوار تجربههای پریده رنگ
و این غروب بارور شده از دانش سکوت
چگونه می شود به آن کسی که میرود این سان
صبور،
سنگین،
سرگردان،
فرمان ایست داد.
چگونه می شود به مرد گفت که او زنده نیست،
او هیچ وقت زنده نبوده است.
#مهسا_امینی
بی پناهی نیکا همیشه قلب منو به درد میاره. مثل لاشخور بعد از مرگش هم هر کسکشی سعی کرد گوشت تنش رو به نیش بکشه. نیکا بی پناه بود و بی پناه هم به قتل رسید.
معترض؟ معترض کدوم خریه؟ من دشمن خونی توام، تو آدم کشتی، رفیق و همسر و برادر و خواهر و پدر و مادر کشتی، بچه کشتی، زندگی و آیندهی چهار نسل و نابود کردی، کشور و به گه کشیدی، معترض به چی؟ این حرفا مال قبل دی بود. بعد از اون دیگه معترض نداریم، الان فقط منتقم داریم.
خود رضا پهلوی دو ساعت قبل شروع فراخوان ۱۸ دی شعار رو پاک میکنه، طرفداراش به شعار توهین میکنن و میگن مصادره شده و تجریه طلبانه و مردستیزانست و.... اما الان یهو میشه شعار پهلوی گرایانه!!
ما که راه و روشمون معلومه شما از این همه تناقض پاره نمیشید!؟
تا ابد، تنها شعاری که در زندگیم دادم و خواهم داد:
"زن، زندگی، آزادی"
شعاری مترقی که هر سه کلمهاش، اوج خواستههای هر انسان آزادهست.
نه کسی رو جاوید میکنه، نه برای کسی مرگ میخواد.
سه کلمهست، اما هیچکدوم علیه کسی نیست.
برای من، قشنگترین بخشش اینه که قهرمانش یک آدمه، نه👇
#زن_زندگی_آزادی فقط یه شعار نبود؛ آرمانی بود که توی ذهن و حافظه جمعی مردم موند و اثرش از یه مقطع تاریخی فراتر رفت. تاریخ انقضا هم نداره.
مصادرهشدنی هم نیست؛ چون مال هیچ حزب، جریان یا فردی نیست، مال مردمه. همونطور که بقیه جنبشهای آزادیخواهانه تاریخ ایران متعلق به مردماند.
عزیزدلم تو نه اسطوره بودی نه قهرمان
تو قربانی بودی
من خسته شدم از قهرمان سازی از جنایتها برای تسکین گرفتن
همهی آن ۴۰هزار نفر هم قربانی بودند
آدمها را با تیرجنگی کشتند و چیزی از آنها
باقی نماند جز خون،آسفالت و مرگ
من و شماهم مبارز و قهرمان نیستیم ماهم قربانی هستیم.
جنبش زن زندگی آزادی تنها جنبشی بود که زیست زنان ایرا رو دچار تغییر کرد.
تنها جنبشی که ورای تمام اتفاقات بعدش مفید بود و دستاوردهای مهمی برای زنان داشت.
تا ابد زن زندگی آزادی.
تا ابد و یک روز زن زندگی آزادی.
به یاد مهسا امینی و مهسا امینیهای این آب و خاک.