hala bir yerlerde bir şeyler için blog tutan, yazın dünyası içinde muhatapsız içerikler üreten insanları görünce sıcacık hissediyorum. beyoğlu'nda geçirdiği bir günü anlatmış, ne güzel, seni seviyorum, iyi ki varsın.
aslında bazen en zor olan hiç tanımadığın insana değil çok yakınında olan eş, dost, akrabaya iyilik yapmaktır. çünkü tanımadığına yaptığın iyiliği unutursun ama tanıdığına yaptığın iyilik zihninin bir köşesinde ara sıra kendini hatırlatırsa imtihanın olur.
@seda_midi tartışmaya da gerek yok ilk defa yurtdışında karşılaştığım türk erkeklerin hitabı: abla. başka bir millette böyle bşr hitap şekli yok ve o kadar itici ki.
evin ferahlığına, pencerenin büyüklüğüne, bebişin hayata dahil oluşuna, annenin hayata devam edişine, özetle fotoğraftaki her ayrıntıya bayıldık yalan yok
bir şiirin peşinde Edirnekapı’daydım bugün. Turgut Uyar’ın bir zamanlar yazdığı şiir; Vaiz Sokağı Numara:70
ama artık burada 40 hâne bulunuyor, no 70 yok. hüzünlü bir karşılaşma.
Çengelköy'de kıymeti bilinmesi gereken enfes bir esnaf lokantası Bolu Lezzet. Her daim taze sulu yemekleri, mis gibi gönderi ve makul fiyatları ile Çengelköy'de bir lezzet vahası. Geçen gün yediğim Arnavut ciğeri ise son zamanlarda yediğim en iyi ciğerdi. Mutlaka deneyin.