Максім Танк

Лісткі календара, 1939

[Максім Танк @Maksim_Tank]

На сцяне вісіць каляндар, на якім, апроч даты, напісана, колькі год Вялікай Кастрычніцкай рэвалюцыі, якая пераможна крочыць па ўсёй зямлі.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Усё радзей бяруся за пяро, каб прадоўжыць свае нататкі. Можа, таму, што ўсё перажытае мне здаецца вельмі далёкім і нават нерэальным.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Атрымаў тэлеграму ад М. Лынькова, выклікае ў Мінск. Цэлы дзень бегаў, афармляў дакументы (камандзіроўку, пропуск), рыхтаваўся да паездкі.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Як хутка Вілейка мяняе аблічча! Быццам нехта разбудзіў гэты горад, і ён ажыў, пачаў раптам будавацца, як не будаваўся за ўсю сваю гісторыю.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Напісаў некалькі слабых газетных вершаў. Стаю над студняй паэзіі, з якой вычарпаў усё, і не знаю, як хутка зноў яна напоўніцца жывой бруёй.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Я хацеў бы належаць да пісьменнікаў, якія больш самі пішуць, а менш балбочуць аб тым, як трэба пісаць.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

У Мінск я не імкнуся. Вельмі ж там цесна багамі заселены Парнас. Ды тут і спраў у мяне – непачаты край.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Як пасля паэзіі бунту перайсці на паэзію будаўніцтва? Трэба даганяць тых, хто з першых дзён жыцця зжыўся з новай тэмай, з новай рэчаіснасцю.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Апошнія мае вершы – семантычныя, адназначныя, дыдактычныя, разлічаныя на кароткае жыццё і на непатрабавальнага чытача.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Нумар «Літаратуры і мастацтва» з артыкулам А. Куляшова «Паэзія Максіма Танка». Гэта першы артыкул у савецкім друку аб маёй творчасці.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Няспынна ідуць цягнікі. Ля пераезда, як п’яныя, крычаць іх гудкі. А ў перапынках гудзе злосны асенні вецер, абрываючы апошняе лісце з дрэў.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Зараз вельмі мала знаходжу вершаў закончаных. Амаль усе патрабуюць правак і правак. Толькі на ўсё не хапае часу.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

З дому прывёз частку свайго «архіва». Пачынаю наводзіць парадак у сваёй паэтычнай гаспадарцы – пераглядаць усё раней напісанае.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Відаць, на электрастанцыі не хапае току, бо святло то выключаюць, то ўключаюць. Лямпачкі так цьмяна гараць, што нават нельга чытаць.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Усё гэта нагадвае памінкі, хоць госці весяляцца, і толькі хворае дзіцянё, забытае ўсімі, надрываецца – плача. Хоць ты ідзі ды разгані ўсіх.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Сама гаспадыня, здаецца, збіраецца ехаць да бацькоў у Варшаву. Распрадае сваю маёмасць, мужавы рэчы, мэблю.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Амаль кожны вечар у яе збіраецца нейкая вясёлая кампанія, да позняй ночы надрываецца патэфон, чуецца п’яны гоман.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

У нашым невялічкім драўляным трохпакаёвым доміку жыве з маленькай дачушкай жонка былога паліцыянта. Сам ён кудысьці ўцёк ці мо нашы саслалі.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

У кожнага графамана ёсць паклоннікі, якія любяць пісаць у рэдакцыі ды іншыя ўстановы ад імя ўдзячных чытачоў хвалебныя водзывы, рэцэнзіі.

[Максім Танк @Maksim_Tank]

Адзін з іх – Габрыель Парнаскі (напэўна, псеўданім) са Смаргоні – пагражае, што будзе пісаць у ЦК і далей...