Όλη μέρα σήμερα ένα "Άντε γαμηθειτε" πλανάται πάνω από το κεφάλι μου.
Μητσοτάκη - Πλεύρης - Κεραμεως - Άδωνη - Βασιλακόπουλος - Ευαγγελάτος -#μμε_ξεφτιλες#κυβερνηση_δολοφονων#ομικρον
Αρνούνται να παραδεχτούν την αποτυχία τους και συνεχίζουν να κάνουν λάθη γτχσ.
Οι καλοί μας γείτονες μιλούν συνεχώς για τα εδάφη τους που οι κακές Δυνάμεις τους πήραν μέσα από τα χέρια...
Ας δούμε τι πραγματικά ισχύει :
Αυτή η έκφραση, "τα εδάφη τους", χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την "αντίληψη" που είχαν οι ίδιοι και οι δημιουργοί/προστάτες τους (Ιταλο΄/Αυστριακοί) στα τέλη του 19ου αιώνα. Δεν μιλάμε όμως για μια ιστορική πραγματικότητα ιδιοκτησίας.
Τα εδάφη αυτά "ποτέ δεν ήταν δικά τους" με την έννοια της εθνικής κυριαρχίας και ιστορικής συνέχειας.
Ας δούμε την πραγματική κατάσταση...
Όπως έχω αναφέρει αρκετές φορές, οι γείτονες "μετακινήθηκαν" από βόρεια. Οι περιοχές που εγκαταστάθηκαν (το Arbanon και νοτιότερα) ήταν βυζαντινά εδάφη, κατοικημένα από ελληνόφωνους και εκλατινισμένους πληθυσμούς. Οι Αλβανοί εμφανίστηκαν ως "μέτοικοι", θα τους πω, κτηνοτρόφοι και μισθοφόροι. Δεν κατέκτησαν τη γη, αλλά τους επετράπη να εγκατασταθούν σε ορεινές ακατοίκητες περιοχές.
Και έρχεται η Τουρκοκρατία. Τότε οι Αλβανοί (οι εξισλαμισμένοι, δηλαδή οι Τουρκαλβανοί) λειτούργησαν ως το "όργανο της Πύλης". Κατείχαν τη γη όχι ως "έθνος" αλλά ως "φεουδάρχες (μπέηδες)" του Σουλτάνου. Τα εδάφη που έλεγχαν ήταν οθωμανική επικράτεια που τους παραχωρήθηκε ως αντάλλαγμα για τις στρατιωτικές τους υπηρεσίες.
Γι΄αυτό και όταν άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία άρχισε να καταρρέει, φοβήθηκαν ότι οι περιοχές που "κατοικούσαν" (ως έποικοι ή μπέηδες) θα έπεστρεφαν στου νόμιμους και ιστορικούς τους κατόχους : στην Ελλάδα, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο...
Εκεί ακριβώς "γεννήθηκε" η ανάγκη να εφεύρουν μια "ιστορική ταυτότητα" και φυσικά εννοώ τον ιλλυρικό μύθο. Έπρεπε να πείσουν τη διεθνή κοινότητα ότι αυτά τ εδάφη τα οποία στην πραγματικότητα ήταν ελληνικά ή σλαβικά που είχαν αλβανοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό πληθυσμιακά κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, τους ανήκαν από "πάντα"!
Όταν λοιπόν μιλούν για "εδάφη τους" να γνωρίζετε ότι στην ουσία παρουσιάζουν την πολιτική τους διεκδίκηση, μια προσπάθεια να νομιμοποιήσουν την παρουσία τους ως "αυτόχθονες" ενώ ιστορικά ήταν απλώς οι "τελευταίοι έποικοι" που ευνοήθηκαν από την οθωμανική διοίκηση.
Η Βόρεια ΄Ηπειρος είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα πώς η ιστορική πραγματικότητα συγκρούεται με το αλβανικό αφήγημα. Ο όρος δεν είναι "γεωγραφικός" αλλά "ιστορικός" και "εθνολογικός" και αποδεικνύει ότι τα εδάφη αυτά ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού επί χιλιετίες.
Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, πόλεις όπως το Αργυρόκαστρο, η Κορυτσά, η Χειμάρρα και το Δελβινο ήταν τα προπύργια του ελληνικού διαφωτισμού.
Η πλειονότητα των σχολείων ήταν ελληνικά, η ορθόδοξη πίστη στην περιοχή ήταν ταυτισμένη με την ελληνική συνείδηση. Οι Τουρκαλβανοί χρησιμοποιήθηκαν από την Πύλη ως "χωροφύλακες" για να καταπιέζουν αυτόν ακριβώς τον αυτόχθονα ελληνικό πληθυσμό.
Μετά δε την απελευθέρωση της Ηπείρου στους Βαλκανικούς Πολέμους, οι Μεγάλες Δυνάμεις ανάγκασαν την Ελλάδα να αποχωρήσει. Όμως οι Βορειοηπειρώτες επαναστάτησαν και ίδρυσαν την "Αυτόνομη Δημοκρατία της Βορείου Ηπείρου".
Η Διεθνής Κοινότητα αναγνώρισε με το "Πρωτόκολλο της Κέρκυρας" την αυτονομία της περιοχής, αναγνωρίζοντας έμμεσα ότι ο πληθυσμός και η ιστορία της γης αυτής ήταν ελληνική. Το αλβανικό κράτος το υπέγραψε, αλλά δεν το τήρησε ποτέ!
Θέλω να πω με λίγα λόγια, ότι η παρουσία αλβανόφωνων στην Ήπειρο ήταν αποτέλεσμα "σταδιακής διείσδυσης".
- Αρχικά οι εποχικοί κτηνοτρόφοι από τον Βορράς
- Αργότερα ως προνομιούχοι μουσουλμάνοι έποικοι που κατέλαβαν τις περιουσίες των χριστιανών Ελλήνων με τη στήριξη των Οθωμανών.
Το ότι σήμερα κάποιες περιοχές έχουν αλβανική πλειονότητα είναι το αποτέλεσμα "αιώνιων διωγμών, εξισλαμισμών" και της σκληρής πολιτικής του Χότζα, που απαγόρεψε την ελληνική γλώσσα και μετέφερε αλβανικούς πληθυσμούς στον Νότο για να αλλάξει τον χάρτη.
Όταν λοιπόν οι Αλβανοί μιλούν για "εδάφη" τους στο Νότο, αναφέρονται σε εδάφη που κατοίκησαν ως όργανα μιας αυτοκρατορίας ή ως μετανάστες, και όχι σε εδάφη που τους ανήκαν ιστορικά.
Η Ήπειρος από τη Δωδώνη μέχρι τη Χειμάρρα ήταν ελληνική πολύ πριν η Άννα Κομνηνή γράψει για τους "Αλβανούς" των βουνών...
Υ.Γ Κάποια στιγμή θα τα συγκεντρώσω (όλες τις αναφορές μου εννοώ) σε ένα νήμα που θα έχει και χρονολογική συνέχεια...
Καλημέρα!
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΑΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΝΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ; = Μέρος ΣΤ΄: Και μπαίνουμε στο κυρίως θέμα πλέον για να δούμε πώς η "πολιτική ιδεολογία" χρησιμοποιεί την "ιστορία" για να φτιάξει ένα αφήγημα.
Όπως γνωρίζετε τον 18ο και τον 19ο αιώνα δεν υπήρχε κράτος με το όνομα "Αλβανία". Ούτε Ιλλυρική καταγωγή υπήρχε τότε. Οι άνθρωποι στα βουνά της Καλαβρίας δεν ήξεραν καν τι σημαίνει Ιλλυριός. Αυτό που συνέβη ήταν μια καθαρά "διανοητική κατασκευή" που έγινε σε τρία στάδια :
- Η επιρροή του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού (18ος αιώνας)
Τότε οι μορφωμένοι Ευρωπαίοι (Γερμανοί, Γάλλοι, Ιταλοί) άρχισαν να ταξινομούν τα πάντα : ζώα, φυτά, γλώσσες.
Κάποιοι γλωσσολόγοι παρατήρησαν ότι η γλώσσα των Αρμπερές στην Ιταλία δεν ήταν ούτε Ελληνική, ούτε Λατινική. Πήραν λοιπόν το σημείο εκκίνησής τους (σας το λέω πάρα πολύ απλά φυσικά) και αφού είδαν ότι δεν έμοιαζε με τίποτα "γνωστό", υπέθεσαν αυθαίρετα : "Αφού μιλιέται σε περιοχές που στην αρχαιότητα ήταν η Ιλλυρία, άρα θα είναι τα "αρχαία Ιλλυρικά".
Αυτή η θεωρία, όπως πλέον είναι γνωστό σε όλους, δεν βασίστηκε σε αποδείξεις (καθώς σήμερα δεν έχουμε απολύτως τίποτα που να την αποδεικνύει και τα τοπωνύμια όπως είπαμε τελικά έχουν άλλη ρίζα και όχι δήθεν Ιλλυρική, άρα η σύγκριση είναι πρακτικά αδύνατη) αλλά σε "γεωγραφική εικασία".
- Οι Αρμπερές λόγιοι (19ος αιώνας - Ρομαντισμός")
Και μπαίνουν στο παιχνίδι πλέον και οι μορφωμένοι Αρμπερές της Καλαβρίας και της Σικελίας, επηρεασμένοι από τον ιταλικό εθνικισμό (τότε οι Ιταλοί πάλευαν να φτιάξουν το δικό τους κράτος, Risorgimento), σκέφτηκαν "εμείς τελικά ποιοι είμαστε; Δεν είμαστε Ιταλοί, δεν είμαστε πια ακριβώς Ελληνες (γιατί η γλώσσα μας διαφέρει). Κάτι πρέπει να είμαστε και μάλιστα ένδοξο. Άρχισαν λοιπόν να αναζητούν τις δικές τους ρίζες. Και το "εθνικό" αίσθημα γεννιέται πλέον στα σπουδαστήρια και όχι στα χωράφια.
Κύριος πρωταγωνιστής ο Girolamo de Rada (Ιερώνυμος Ντε Ράντα). Είναι ο άνθρωπος που "έβαλε το χέρι του" περισσότερο από κάθε άλλον. Το 1836 δημοσίευσε τα "Τραγούδια του Μίλος" και ίδρυσε την εφημερίδα L'Albanese d'Italia. Αυτός εφηύρε τη ρομαντική εικόνα της Αλβανίας ως "χαμένης ένδοξης πατρίδας", συνδέοντάς την με τον Σκεντέρμπεη.
-------------------
Και εδώ θα κάνουμε ένα μικρό παράθεμα :
Η περίπτωση του Girolamo De Rada είναι η επιτομή της μετάβασης από τον ρομαντικό φιλελληνισμό στον αλβανικό εθνικισμό. Ο De Rada, όπως και πολλοί Arbëresh της εποχής του, μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου το "ελληνικό" και το "χριστιανικό" ήταν ταυτόσημα.
Η "στροφή" του, όπως την χαρακτηρίζω, έγινε σταδιακά και οφείλεται στους εξής παράγοντες: Αρχικά, ο De Rada (γεννημένος το 1814) έβλεπε την Ελληνική Επανάσταση ως το απόλυτο πρότυπο. Για τους Arbëresh, η επιτυχία των Αρβανιτών οπλαρχηγών στην Ελλάδα ήταν πηγή υπερηφάνειας. Πίστευαν ότι η απελευθέρωση της Ελλάδας θα σήμαινε και την απελευθέρωση των δικών τους πατρίδων στον Βορρά. Όταν ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος και άρχισε να διαμορφώνει μια αμιγώς ελληνόφωνη εθνική συνείδηση, οι Arbëresh της Ιταλίας ένιωσαν ότι "ξεχάστηκαν". Είδαν ότι η δική τους ιδιαίτερη λαλιά (τα αρβανίτικα δεν ήταν το επίκεντρο του νέου κράτους. Με την έκδοση των "Τραγουδιών του Μίλος" (Canti di Milosao), ο De Rada έκανε μια ιδεολογική τομή. Αντί να βλέπει τους Arbëresh ως "εκβαρβαρωμένους Έλληνες" (μην μπερδέψετε τη λέξη, αφορά μόνο τη γλώσσα) ή "Βυζαντινούς", άρχισε να προωθεί την ιδέα μιας αυτόνομης Αλβανικής Φυλής.
Ο De Rada ήταν φίλος του Niccolò Tommaseo και επηρεάστηκε από τους Ιταλούς πατριώτες. Οι Ιταλοί ενθάρρυναν τον De Rada να δημιουργήσει ένα "αλβανικό ζήτημα", ώστε η Ιταλία να αποκτήσει επιρροή στα Βαλκάνια απέναντι στην Αυστρία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η εφημερίδα L'Albanese d'Italia (1848) ήταν το οριστικό σημείο στροφής. Εκεί ο De Rada άρχισε να χρησιμοποιεί τον όρο "Αλβανός" ως πολιτική ετικέτα, προσπαθώντας να πείσει τους Arbëresh ότι δεν είναι πια "Greci", αλλά μέλη ενός έθνους που έπρεπε να αποκτήσει δικό του κράτος.
Τι έκανε; Πήρε την αρβανίτικη δημοτική ποίηση (που ήταν γεμάτη βυζαντινές και ελληνικές αναφορές) και την "μετέφρασε" ιδεολογικά σε εθνική αλβανική λογοτεχνία. Χωρίς αυτόν, οι Arbëresh μπορεί να είχαν παραμείνει μια απλή γλωσσική μειονότητα της Ιταλίας με βυζαντινή συνείδηση. Εκείνος ήταν που τους έδωσε το πολιτικό όραμα της Αλβανίας, το οποίο όμως ήταν εντελώς ξένο προς την καθημερινή τους εμπειρία.
Το ότι πέθανε φτωχός και πικραμένος γιατί οι Αλβανοί των Βαλκανίων δεν καταλάβαιναν το πνεύμα του...είναι ένα άλλο θέμα που απλά ξεσκεπάζει το όλο αφήγημα της δημιουργία τους κράτους της Αλβανίας.
Και για να κλείσω το παράθεμα αυτό...
Ο De Rada ήταν αυτός που στην ουσία αντικατέστησε τη θρησκεία με τη βιολογία μέσα από την περίφημη φράση του : "Gjaku jonë i shprishur" (Το διασκορπισμένο αίμα μας). Αυτή είναι η πιο διάσημη φράση του. Ο De Rada χρησιμοποίησε τη λέξη "αίμα" για να ενώσει τους Arbëresh της Ιταλίας με τους χριστιανούς και μουσουλμάνους των Βαλκανίων (δεν σας θυμίζει κάποιες ωραίες συνομιλίες μου με τους γείτονες αυτό;).
Μέχρι τότε, ένας χριστιανός Arbëresh ένιωθε αδελφός με έναν Έλληνα ορθόδοξο (λόγω δόγματος). Ο De Rada είπε: "Όχι, ο αδελφός σου είναι αυτός που έχει το ίδιο αίμα (Gjak), έστω κι αν είναι μουσουλμάνος".
Υποστήριξε ότι το "αίμα" κουβαλάει μέσα του την ιστορία των Ιλλυριών (να και οι Ιλλυριοί) και του Σκεντέρμπεη, ακόμη κι αν οι άνθρωποι την έχουν ξεχάσει. Με αυτόν τον τρόπο, παρέκαμψε την έλλειψη γραπτών μνημείων. Αν δεν έχεις βιβλία και επιγραφές (όπως οι Έλληνες), λες ότι η ιστορία σου είναι "γραμμένη στο αίμα".
Στα επίσημα έγγραφα της Ιταλίας, οι Arbëresh καταγράφονταν ως Greci. Ο De Rada προσπάθησε να αποδείξει ότι αυτό ήταν "λάθος της ιστορίας". Έλεγε ότι η θρησκεία (το Βυζαντινό Τυπικό) ήταν απλώς ένα "κάλυμμα", ενώ η πραγματική ουσία ήταν το αλβανικό αίμα.
Έξυπνο όμως να χρησιμοποιήσει αυτή τη λέξη Gjak, καθώς ταίριαζε απόλυτα με τον ευρωπαϊκό ρομαντισμό της εποχής (Blut und Boden - Αίμα και Γη). Ήταν η προσπάθεια να δοθεί μια "ευγενής" και "αρχαία" καταγωγή σε έναν λαό που η επίσημη ιστορία τον αγνοούσε.
Με λίγα λόγια... ο De Rada "έχτισε" την Αλβανία μέσα στα κεφάλια των Arbëresh χρησιμοποιώντας το "αίμα" ως υποκατάστατο της ιστορικής τεκμηρίωσης. Ενώ οι Αρβανίτες στην Ελλάδα ένιωθαν Έλληνες μέσα από τις κοινές αξίες και τους αγώνες, οι Arbëresh στην Ιταλία διδάχθηκαν να νιώθουν Αλβανοί μέσα από μια ρομαντική βιολογία.
-----------------------
Υπήρχαν όμως και άλλα χέρια που μπήκαν στον χορό αυτής της δημιουργίας.
Από αύριο όμως!
Καλημέρα σε όλους!
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΑΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΝΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ; = Μέρος Ε΄: Όπως τόνισα στο τέλος του προηγούμενου μέρους, οι Αρμπερές δεν εμφανίζονται σε αυτό το "μωσαϊκό".
Στην ουσία δεν υπήρχαν ως "ξεχωριστό φύλο" στην Ήπειρο. Πριν από τον 13ο αιώνα, "Arber" ήταν το "κοινό όνομα" όλων αυτών των φύλων που προαναφέραμε (Μπούα, Μαλακάσιοι, Λιόσηδες κλπ) που μιλούσαν την ίδια λαλιά. Αυτή ακριβώς η λαλιά τους ήταν και ο αυτοπροσδιορισμός τους (έλεγαν πχ μιλάμε Arberisht).
Και πώς γεννήθηκαν αυτοί οι Αρμπερές;
Οι Αρμπερές ονομάστηκαν έτσι "μόνο αφού μετανάστευσαν" στην Ιταλία. Κράτησαν το παλιό όνομα της πατρίδας τους (Arberia) για να ξεχωρίζουν από τους Ιταλούς (πιο κάτω θα δούμε αναλυτικά και το γιατί)...
Γιατί υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός Αρβανιτών και Αρβερές; Είναι απλό : Οι Αρμπερές της Ιταλίας και οι Αρβανίτες της Ελλάδας ήταν το ίδιο πράγμα στην Ήπειρο, δηλαδή μέλη των ίδιων φαρών (Μπούα, Σπάτα κλπ)
- Αυτοί που ήρθαν στην Ελλάδα ονομάστηκαν από τους Έλληνες "Αρβανίτες".
- Αυτοί που πήγαν στην Ιταλία κράτησαν, όπως είπαμε, το όνομα Αρβερές.
Δεν τους ανέφερα λοιπόν ξεχωριστά γιατί στην Ήπειρο του 12ου αιώνα, αν φώναζες "Αρβερ" θα γύριζαν όλοι : και αυτοί έγιναν Αρβανίτες στην Αττική και αυτοί που έγιναν Αρβερές στην Ιταλία.
Το όνομα Αρβερές θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως "κειμήλιο". Η διαδικασία παγίωσης του ονόματος έγινε μεταξύ 15ου και 16ου αιώνα, αμέσως μετά τα πρώτα μεγάλα κύματα μετανάστευσης (μετά τον θάνατο του Σκεντέρμπεη το 1468).
Προσέξτε τώρα την μεγάλη διαφορά : Ενώ στην πατρίδα τους (εννοώ την Ήπειρο) το όνομα σταδιακά εγκαταλείφθηκε και αποκαταστάθηκε από το "Shqiptar" οι μετανάστες στην Ιταλία έμειναν, επιτρέψτε μου να πω, "κολλημένοι" στο παλιό μεσαιωνικό όνομα.
Όταν οι Αρμπερές έφτασαν στην Ιταλία το θρήσκευμα ήταν το κύριο χαρακτηριστικό προσδιορισμού.
Επειδή ακολουθούσαν το Βυζαντινό Τελετουργικό (Ορθοδοξία) οι Ιταλοί τους κατέγραφαν επίσημα ως Greci (Έλληνες).
Όταν τους ρώτησα...μα καλά και εσείς τον αποδεχθήκατε αυτόν τον όρο...μου απάντησαν : Στις σχέσεις μας με το κράτος φιλοξενίας και την Καθολική Εκκλησία ναι. Άλλωστε η λέξη "Γραικός" σήμαινε τότε "Βυζαντινός Χριστιανός". Την ίδια όμως στιγμή, μόλις βρισκόμασταν στον "χώρο" μας, χρησιμοποιούσαν τον Arberesh...
Ήταν κάτι σαν εσωτερικός κώδικος. Ένας Αρμπερές έλεγε στον γείτονά του "Flasim Arberisht" (μιλάμε αρβανίτικα για να το καταλάβετε), αλλά όταν συναντούσε Ιταλό αξιωματούχο δήλωνε "sono Greco" (είμαι Γραικός) για να προσδιοριστεί η πίστη του.
Πώς όμως τελικά επικράτησε αυτό το όνομα;
Μα φυσικά μέσα από την εκκλησιαστική πορεία των Αρβερές η οποία θα λέγαμε ότι ήταν μια συνεχής "ισορροπία" ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση.
Όπως αντιλαμβάνεστε, όταν έφτασαν στην Ιταλία αναγνώριζαν το "Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως" και τον Αρχιεπίσκοπο Αχριδών.
Η Λειτουργία τους γινόταν στα Ελληνικά (όπως ακριβώς και στην Ήπειρο). Ενας ακόμη ουσιαστικός λόγος που από τη μια οι Ιταλοί τους ονόμαζαν Greci και από την άλλη, για τους ίδιους τους Αρμπερές, η Ορθοδοξία και η ελληνική γλώσσα στη λατρεία ήταν το "σώμα" της ταυτότητάς τους.
Και εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η Καθολική Εκκλησία.
Σκεφτείτε ότι το Βατικανό τότε θα πρέπει να βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση. Είχε χιλιάδες Χριστιανούς στην επικράτειά του που απλά δεν αναγνώριζαν τον Πάπα.
Αντί όμως να τους αναγκάσει να γίνουν Καθολικοί με τη βία (πράγμα που φυσικά θα προκαλούσε εξέγερση), εφάρμοσε το σύστημα της Ουνίας (Italo-Albanian Catholic Church).
Τους επέτρεψε να κρατήσουν το Βυζαντινό Τελετουργικό (παντρεμένοι ιερείς, γένια, ελληνική γλώσσα στη λειτουργία, ορθόδοξη αμφίεση) αλλά με τον όρο να μνημονεύουν τον Πάπα αντί για τον Πατριάρχη.
Από την άλλη φυσικά και έμπαινε το πολιτικό κομμάτι, όπως και μπήκε. Το Βατικανό και η Ρώμη φοβούνταν ότι αν οι Αρμπερές παρέμεναν στενά συνδεδεμένοι με το Πατριαρχείο, θα παρέμεναν "πράκτορες" της ανατολικής επιρροής ή μπορεί και να ήθελαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Ήθελαν, λοιπόν, να τους αποκόψουν από την επιρροή του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Προωθώντας λοιπόν τον όρο "Αρμπερές" τους απομάκρυνε από την "δεξαμενή" του ελληνισμού.
Το 1577 ιδρύθηκε στη Ρώμη το "Κολλέγιο των Ελλήνων" για να εκπαιδεύει τους Αρμπερές ιερείς. Ενώ λεγόταν "Ελληνικό" ο στόχος ήταν να τους μετατρέψει σε "Καθολικούς της Ανατολής"...
Και έτσι, όσο περισσότερο οι Αρμπερές απομακρύνονταν από το Πατριαρχείο, τόσο περισσότερο η Εκκλησία και το Κράτος τους ενθάρρυναν να αυτοπροσδιορίζονται ως Αρμπερές...που σιγά σιγά, έχοντας ως βάση τον όρο που χρησιμοποιούσαν για τους "stradioti" τους μετέτρεψαν σε "Albanesi" για να εξαλειφθεί τελείως το "Γραικοί" και να σπάσει ολοκληρωτικά ο πνευματικός δεσμός με τον ελληνικό χώρο.
-----------------
Η συνέχεια αύριο,.
Καλημέρα σε όλους!
@florentiafl Και να υπήρχαν, που όπως λες και συμφωνώ μαζί σου, δεν ήταν ένα φύλο. Πιο πιθανό είναι να είναι οι Αρβανίτες απόγονοί τους παρά οι Γκεγκηδες. Εξάλλου αν ρωτήσεις τους Αλβανούς για τις ανασκαφές του 1904 στη Χειμάρρα και σε άλλες περιοχές το μόνο που βρήκαν ήταν ελληνικά ευρήματα.
Προσέξτε τι επικρατεί πλέον για να καταλαβαίνετε καλύτερα και το τι θα γίνει...
Ο όρος "Ιλλυριοί" λειτουργεί σήμερα ως ένα βολικό ιστορικό |σεντόνι" που καλύπτει τις τεράστιες διαφορές ανάμεσα σε εντελώς διαφορετικά φύλα, εξυπηρετώντας πολιτικές σκοπιμότητες αντί για την ιστορική αλήθεια.
Για να αποκατασταθεί η αλήθεια θα έπρεπε να γίνει διαχωρισμός. Τι εννοώ :
Η Γραμμή του Γεννούσου. Ο διαχωρισμός της Αλβανίας μέσω του ποταμού Γεννούσου (Γκέγκηδες στον βορρά, Τόσκηδες στον νότο) δεν είναι μόνο γλωσσικός, αλλά ιστορικός και εθνολογικός. Ο βορράς συνδέεται με τον ορεινό κόσμο της Δαρδανίας και των Μαλισσάρων, ενώ ο νότος είχε πάντα μια εντελώς διαφορετική δυναμική, έντονα επηρεασμένη από τον ελληνικό πολιτισμό και την Ήπειρο.
Πριν από τους Ρωμαίους, δεν υπήρχε κανένα "έθνος Ιλλυριών". Υπήρχαν εκατοντάδες φύλα (Δάρδανοι, Αρδιαίοι, Ταυλάντιοι κ.α.) που συχνά πολεμούσαν μεταξύ τους περισσότερο από ό,τι με τους ξένους. Η ομαδοποίησή τους ήταν μια ρωμαϊκή διοικητική εφεύρεση (Illyricum), όπως και τόσες άλλες, που σήμερα χρησιμοποιείται αναχρονιστικά ως "εθνική ταυτότητα".
Αν απομονώσουμε τους Δαρδάνους ως την ιδιαίτερη, σκληροτράχηλη οντότητα που ήταν (με τις δικές τους παραδόσεις και τη μουσική τους) τότε η εικόνα αλλάζει. Αυτό όμως "χαλάει" το αφήγημα ενός ενιαίου, αρχαίου ιλλυρικού έθνους που υποτίθεται ότι εκτεινόταν από την Αδριατική μέχρι τον Δούναβη.
Στην ουσία, η αφαίρεση του όρου "Ιλλυριοί" από την επιστημονική συζήτηση θα ανάγκαζε την εθνικιστική ρητορική να αντιμετωπίσει την πολυπλοκότητα της ιστορίας, κάτι που, όπως λέμε αναμεταξύ μας οι ιστορικοί που δεν έχουν τα μάτια και τα αυτιά κλειστά, δεν τους συμφέρει καθόλου
Δυστυχώς η ιστορία έχει γίνει ένα πεδίο μάχης όπου η αλήθεια θυσιάζεται στον βωμό της σταθερότητας ή της εθνικής υπερηφάνειας.
@florentiafl επικράτεια είχε ερημώσει και ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου (μου διαφεύγει το όνομα του) ζήτησε από τους Αρβανίτες να μεταναστεύσουν δίνοντας τους προνόμια και γη. Έτσι βρέθηκαν στη Αττικό- Βοιωτία και Αργολίδα. Αλβανοί δεν υπήρξαν παρά μόνο πολύ αργότερα
@florentiafl Οι Ιλλυριοί ήταν ελληνικό φύλο που εξαφανίστηκε τον 7ο αιώνα μΧ μετά από πολλές μάχες πότε με τους Μακεδόνες και πότε με τους Ρωμαίους. Κατέφυγαν στην πειρατεία και ήταν ένας λόγος που αφανίστηκαν. Τον 11ο αιώνα εμφανίστηκαν οι Αρβανίτες στην ίδια περιοχή. Τότε η ελληνική 1/2
@90onabla25@baroufab@florentiafl We have Turkish words caused by 400 of slavery.
Tell us why do you have a flag that was used by the Byzantine empire? What was your official flag before 1996?
@90onabla25@florentiafl You do exist, no more than 100 years. You had no national heroes, they were all Arvanites and now you are stealing others history. My history.
If you want to make history then make it. Stop stealing. End of discussion.
@90onabla25@florentiafl I am Arvanites and i am proud of this mik(friend). You albanians should be ashamed of what you are trying to do. Even your flag is stolen. Tourp ni tsik.
@florentiafl@90onabla25 Μπράβο για το κουράγιο σου να ασχολείσαι τόσες μέρες με τους Καυκάσιους νεογείτονες(100 χρόνια ιστορίας έχουν). Εμείς οι Αρβανίτες δεν είχαμε καμία σχέση και ούτε θα έχουμε και στο μέλλον. Το ότι μιλάμε παρόμοια γλώσσα και μπορούμε να συνεννοηθούμε δεν μας κάνει ίδιους.
Ωραία. Κάποιοι αυτά που λέτε τα ήξεραν ήδη,αν όχι το έμαθαν τώρα. Εσείς 7 χρ. κυβέρνηση τι ακριβώς κάνατε;
Βλέπατε τα τρένα να περνούν;
Τις σφαίρες να σφυρίζουν;
Καλή η διάχυση ευθυνών, αλλά περιμένω κάποια στιγμή ο #Μητσοτάκης να αναλάβει έστω μια. Κουράσατε με τον Μωυσή ΕΛΕΟΣ
❗️Tον ΣΥΡΙΖΑ έδειξε ως μήτρα του προβλήματος του ΟΠΕΚΕΠΕ η Παρασκευή Τυχεροπούλου
Την αποκάλυψη ότι το πρόβλημα του ΟΠΕΚΕΠΕ πήρε διαστάσεις επί ΣΥΡΙΖΑ έκανε στην κατάθεσή της η Παρασκευή Τυχεροπούλου.
Η μάρτυρας κατέθεσε χαρακτηριστικά ότι από το 2015 και μετά η «τροποποίηση της Υπουργικής Απόφασης που επέτρεψε την ενεργοποίηση βοσκοτόπων χωρίς κατοχή ζωικού κεφαλαίου» ήταν αυτή που έδωσε το σύνθημα για να ξεκινήσει το πρόβλημα του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Υπενθυμίζεται άλλωστε ότι η κατανομή βοσκοτόπων δεν ξεκίνησε επί Νέας Δημοκρατίας, αλλά εφαρμόστηκε ήδη από το 2016, με αποφάσεις και υπογραφές των τότε υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα έγγραφα που κατατέθηκαν στην Επιτροπή αποδεικνύουν ότι η ίδια ακριβώς μέθοδος —η διανομή βοσκοτόπων από την ηπειρωτική χώρα προς νησιωτικές περιοχές— είχε εγκριθεί με την ένδειξη «συμφωνώ» από τον Ευάγγελο Αποστόλου το 2016 και επαναλήφθηκε το 2017 και το 2018, με την υπογραφή του Σταύρου Αραχωβίτη.
Ας μη βιάζεται, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ να υποδυθεί τον κριτή. Ας δώσει πρώτα απαντήσεις για τις δικές του ευθύνες.
@ThelemaRules@PAOKbasketball Δηλαδή κλείνει συμφωνία τώρα με την Μπούλης α.ε για 50Κ και μετά από έναν μήνα μπαίνει ο Μυστακίδης και έχει δεμένα τα χέρια;
Ωραίος επενδυτής μας έλαχε.
Έκλασε ο Δένδιας, σχόλασε ο γάμος. Ο #Μητσοτάκης έφυγε τρέχοντας από τη Βουλή μόλις έμαθε τη δήλωση του υπουργού Εθνικής Άμυνας.
Φήμες λένε ότι πάει να του ζητήσει να ανασκευάσει τη δήλωση γιατί διχάζει το κόμμα.
Έχω πάρει 🍿🍿🍿 και περιμένω επίσημη ενημέρωση από Μαρινακη
Αυτός ο Κυριαζίδης της #ΝΔ_εγκληματικη_οργανωση#ΝΔ_ΜΑΦΙΑ δεν έχει καταλαβει Χριστό και όχι μόνο δεν θα ζητήσει συγνώμη για όσα είπε στην Κωνσταντοπούλου, αλλά περιμένει να του ζητήσει η ίδια συγνώμη για τη φράση " τράβα κάνε κανά παιδί"
Τι πίνουν μερικοί ρε μαλάκα;