#کتاب#علیه_فراموشی
احمدمیرزا عضدالدوله پسر فتحعلیشاه بود.
از او کتابی بجا مانده بنام «تاریخ عضدی»!
بزرگوار وقت خود را مصروف شرح احوال زنان پدر کرده و لابلای حرفهاش به مسایل دوران آغامحمدخان قاجار و پدرش هم پرداخته!
در فرازی از کتاب یه چیزی میگه که برام بسیار شگفتانگیزه/۱
جماعت شاه پرست فرقه پهلوی
این دیگه ما نیستیم.
امیر فخرآوره که سالها مبلغ پادشاهی بود و خیلی هم تلاش کرد و حتی کتاب نوشت اما گند و کثافت پهلوی بهحدی بالا زد که مجبور شد بکشه کنار.
در یک سفر به کانادا ببینید از میزان جنایتپیشگی شما چقدر شوکه شده!
#نه_شاه_نه_شیخ#مسعود_مسجودی
شفیعی کدکنی عصاره و خلاصه سالها عرفانپژوهی خود را بیان میکند. عرفان چیزی نیست جز نگاه هنری به الهیات و تمام پروژه تصوف در طول تاریخ با هدف بیرون راندن عقل از ساحت زندگی بوده است. آنچه به نام عشق در ادبیات عرفانی ستایش میشود و بر عقل برتری مییابد، نام مستعار هدایت قرآنی است.
۲۸ مرداد ۱۳۵۸؛ کوردستان، نخستین سنگر ایستادگی در برابر جمهوری اسلامی
۲۸ مرداد ۱۳۵۸ برای کوردستان تنها یک تاریخ نیست؛ یادآور روزهایی است که جمهوری اسلامی، در نخستین ماههای استقرار خود، بهجای پذیرش مطالبات سیاسی و حقوق مردم کوردستان، مسیر لشکرکشی و سرکوب را انتخاب کرد.
فرمان «جهاد» خمینی در مرداد ۱۳۵۸، آغاز مرحلهای خونین در رویارویی جمهوری اسلامی با کوردستان بود؛ مرحلهای که با اعزام نیروهای نظامی، درگیریهای گسترده، اعدامهای شتابزده و کشتار غیرنظامیان همراه شد. سنندج، مریوان، پاوه، کامیاران و روستاهای کوردستان به صحنه مقاومت تبدیل شدند.
اما کوردستان تسلیم نشد.
مردم کوردستان خیلی زود دریافتند که مسئله فقط یک اختلاف سیاسی نیست؛ مسئله، آزادی، کرامت انسانی، حقوق سیاسی و حق تعیین سرنوشت است. جمهوری اسلامی به این مطالبات با گفتوگو پاسخ نداد؛ پاسخ آن، گلوله، زندان و اعدام بود.
به همین دلیل، کوردستان را نمیتوان صرفاً یک «مسئله امنیتی» دانست. کوردستان یکی از نخستین سنگرهای مقاومت در برابر ساختاری بود که مخالفت را تهدیدی علیه بقای خود میدید.
اعدامهای شتابزده در سنندج و کشتار غیرنظامیان در قارنا و قلاتان، بخشی از حافظه خونین آن دورهاند؛ حافظهای که پس از ۴۷ سال همچنان زنده است.
آنچه در کوردستان آغاز شد، بعدها در اشکال مختلف در سراسر ایران تکرار شد: سرکوب اعتراض، زندان، اعدام و برخورد امنیتی با مخالفان. کوردستان زودتر از بسیاری فهمید که عادیسازی سرکوب در یک منطقه، دیر یا زود دامنه آن را به سراسر کشور خواهد کشاند.
کوردستان هزینه ایستادگی را پرداخت؛ اما سکوت نکرد.
امروز، ۲۸ مرداد فقط یادآور قربانیان نیست؛ یادآور مقاومتی است که جمهوری اسلامی نتوانست با گلوله و اعدام از میان ببرد.
کوردستان فراموش نکرده است؛
کوردستان تسلیم نشده است؛
و تاریخ نیز فراموش نخواهد کرد.
جریانی تمامیتخواه در اپوزیسیون، با اتکا به فاندهای خارجی، میخواست با سوار شدن بر موج نارضایتی مردم و مصادرە قیام مردمی، روایت حقیقی جامعە ایران را تغییر بدهد. این جریان فرصت طلب تمام امیدش را به جنگ و سرنگونی جمهوری اسلامی بهدست نیروی خارجی بسته بود. اکنون مهرەهای این گروە که روزی پرزیدنت ترامپ را میستودند، علیه او جبهه گرفتهاند، غافل از اینکه ترامپ از روز نخست صریحاً گفته: سیاست او «اول آمریکا»ست، نه تحقق رؤیاهای قدرتطلبانه دیگران!
مرگ سیاسی این جریان کە نتیجە رفتار آن جز پراکندگی و تفرقە در اپوزیسیون و بقای جمهوری اسلامی نبودە، رقم خوردە. پول خارجی تلویزیونهای آنها در حال تە کشیدن است و ساپورترهایشان یکی پس از دیگری عقب میکشند. این بە نفع افراد و گروههای دمکراسیخواهی است کە در تلاشند با همبستگی سراسری و اتکا بە خودباوری داخلی از سلطنت ولایت فقیهی عبور کردە و ایرانی آزاد و دمکراتیک ایجاد کنند. هر روز تعداد افرادیکە متوجە فریبکاری این جریان میشوند در حال افزایش است.
باید از هر نوع دیکتاتوری عبور کرد و ایدە دیکتاتور بهتر و دیکتاتور بدتر را برای همیشە بە تاریخ سپرد. روزهای خوبی در راە است!
🚨🇮🇱🇵🇸
ما در فلسطین چیزی به اسم انسان عادی نداریم.
همه آنها کوچک و بزرگ. زن و مرد یک مشت تروریست کثیف هستند.
به حرکات مشمئزکننده این جوجهزامبی فلسطینی نگاه کنید.
+ ژنتیک فلسطینی باید نابود شود.
ژیلا مستاجر، مدیر سازمان حقوق بشری هەنگاو: متاسفانە در کوردستان رسانەهای قدرتمند وجود ندارند و در ایران هم بسیاری از رسانەها از بالا بە پائین بە کوردستان و مسالەی شهروند کورد نگاه میکنند، همچنین متأسفانە برخی نیروهای اپوزیسیون هم بمانند جمهوری اسلامی نگاه مرکزگرایانەای بە مسالەی کورد در کوردستان دارند.