Mansour Sh

Hello world...

[Mansour Sh @Mansour]

ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست
احباب حاضرند به اعدا چه حاجت است...
(حافظ)

[Mansour Sh @Mansour]

دانی که حساب کار چونست
سررشته ز دست ما برونست
(نظامی گنجوی)

[Mansour Sh @Mansour]

پرورده عشق شد سرشتم
جز عشق مباد سرنوشتم...
(نظامی گنجوی)

[Mansour Sh @Mansour]

به سوز دل نفسی آتشین بر آر، ای عشق!
که سینه ها سیه از روزگار دم سرد است...
(امیر هوشنگ ابتهاج)

[Mansour Sh @Mansour]

شیوهٔ چشمت فریب جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم...
(حافظ)

[Mansour Sh @Mansour]

بی دلی در همه احوال خدا با او بود
او نمی‌دیدش و از دور خدایا می‌کرد...
(حافظ)

[Mansour Sh @Mansour]

به ناله کار میسّر نمی‌شود سعدی
ولیک ناله بیچارگان خوش است بنال
(سعدی)

[Mansour Sh @Mansour]

جماعتی که نظر را حرام می‌گویند
نظر حرام بکردند و خون خلق حلال...
(سعدی)

[Mansour Sh @Mansour]

مدعی خواست که آید به تماشاگه راز
دست غیب آمد و بر سینه نامحرم زد
(حافظ)

[Mansour Sh @Mansour]

«گدایان بهر ِ روزی طفل خود را کور می‌خواهند؛
طبیبان جُملگی خلق را رَنجور می‌خواهند؛
گُمانم مُرده‌شویان راضی‌ا‌ند بـر مُردن مَردم
بِنازم مُطربان، کاین خَلق را مَسرور می‌خواهند...»
(منتسب به «شیخ بهایی»)

[Mansour Sh @Mansour]

ما را سریست با تو که گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم...
(سعدی)

[Mansour Sh @Mansour]

ای در میان جانم و جان از تو بی خبر
از تو جهان پر است و جهان از تو بی خبر...
(عطار)

[Mansour Sh @Mansour]

سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم
رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم
گاه گویم که بنالم ز پریشانی حالم
بازگویم که عیان است چه حاجت به بیانم...
(سعدی)

[Mansour Sh @Mansour]

حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم
که کِشم رَخت به میخانه و خوش بنشینم...
(حافظ)

[Mansour Sh @Mansour]

عشق و سودا و هوس در سر بماند
صبر و آرام و قرار از دست رفت...
(سعدی)

[Mansour Sh @Mansour]

دیر آمده‌ای مرو شتابان،
ای رفتن تو چو رفتن جان

دیر آمدن و شتاب رفتن،
آیین گل است در گلستان...
(مولانا)

[Mansour Sh @Mansour]

از غم عشقت دل شیدا شکست
شیشهٔ می‌ در شب یلدا شکست...
(ظهیرالدوله)

[Mansour Sh @Mansour]

مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن
که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست...
(حافظ)

[Mansour Sh @Mansour]

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی
گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم...
(حافظ)

[Mansour Sh @Mansour]

چه گویمت که ز سوز درون چه می‌بینم
ز اشک پرس حکایت، که من نیم غمّاز...
(حافظ)