میخوام برم جنوب اونجا زمستون هاش کوتاهتره
یه مزرعه کرایه میکنم
نزدیک یه شهر پررونق
میخوام تموم روز پاهامو تو یه لگن آب گرم بذارم
یا نگهبان یه کارخونه شکلات سازی بشم
یا دربان یه مدرسه دخترونه
و سعی میکنم همه چیو فراموش کنم
فقط نگاه میکنم که این زندگی کوفتی قراره چطور بگذره
اصلا و ابدا وظیفهی قربانی/قربانیان آگاهیبخشی و پیشگیری از تداوم آزار نیست. گذاشتن بار مسئولیت اخلاقی انسانی روی کسانی که آزار دیدهان برای روایت کردن غلطه. هر قربانی یا نجاتیافتهای که روایت میکنه «لطف» میکنه به دیگران ولی وظیفهای نداره. قربانیان زیادی ممکنه سالهای متمادی آمادگی صحبت کردن و روایت کردن و در معرض قضاوت قرار گرفتن رو نداشته باشن، انسانی و اخلاقی نیست و خارج از خواهرانگیه که مستقیم یا غیرمستقیم بار مسئولیت اخلاقی آگاهیبخشی و پیشگیری رو روی دوششون هم احساس کنن یا بابت سکوتشون شرمنده بشن. حمایت از راویان هر شکلی از آزار نباید تبدیل به سرکوفت یا حس ناکافی بودن به قربانیان خاموش بشه.