Nakita niyang nakatayo sa pintuan si Mr. Nathan Galvez, ang guwapong PE professor, na ngayo'y nagpapabilis ng tibok ng puso ng binata.
(Handa ka na ba sa mga nakakakilig na eksena? Alam kong nabitin ka. Kaya message na to read the full story on our paid Telegram channel.)
Some movies entertain you.
This one just sits in your head afterwards making you uncomfortable for no reason.
“No Dogs Allowed” is genuinely disturbing in the best way possible.
RTでランダムに動画送る🙊😡🙊😡
I’ll randomly send a video to people who RT! ☺️
ผมจะสุ่มส่งวิดีโอให้คนที่ RT!
Aku akan mengirim video secara acak ke orang yang RT!
RT한 사람들에게 무작위로 비디오 보낼게!
我会随机给RT的人发视频
RTでランダムに動画送る🙆♂���🙆♂️🙆♀️🙆♀️
I’ll randomly send a video to people who RT! ☺️
ผมจะสุ่มส่งวิดีโอให้คนที่ RT!
Aku akan mengirim video secara acak ke orang yang RT!
RT한 사람들에게 무작위로 비디오 보낼게!
我会随机给RT的人发视!
FIDEL - Part 2
Ilang oras din bago natapos ang pamamanhikan sa ate ko. Nanatili lang ako sa labas dahil medyo nabuburyong ako sa mga usapan tungkol sa kasal.
"Oh Vince, uuwi ka na ba?" Tanong sakin ni Fidel nang akmang lalabas na ako ng pinto ng bahay.
"Oo eh! Baka kasi gabihin ako sa byahe pauwi!" Sagot ko.
"Vince, sabay ka na lang dito kay Fidel papuntang terminal. Baka mahirapan ka sa pag-abang ng sasakyan." Wika ni ate na sumunod pala.
"Ah eh, hindi ba nakakahiya ate? Baka may pupuntahan pa to si Fidel?" Napakamot ako sa ulo dahil baka makaabala pa ko.
"Ok lang bayaw! May sariling sasakyan sina mama at papa kaya ako lang naman sa kotse. Uuwi ako sa dating apartment namin ng ate mo. Dun muna ko kasi pagkatapos ng kasal ay lilipat din kami sa mas malapit sa office nitong ate mo." Paliwanag ni Fidel na ikinatango ko.
"Sige, ok lang ba talaga?" Panigurado ko.
"Oo naman! Sus ikaw pa! Magiging magkapamilya na tayo eh! Tsaka on the way naman ang terminal ng bus." Dagdag nito.
"Ganun ba? Sige na nga!"
Matapos magpaalam kina ate ay sabay na kaming sumakay ni Fidel sa kotse nito.
Habang nasa byahe ay panay tanong lang ito ng tungkol sakin na sinasagot ko naman.
Sa kalagitnaan ng byahe ay biglang bumuhos ang malakas na ulan. Akala ko ay titigil din ito agad pero nagkamali ako. Halos 30 minutes na ay hindi pa rin ito tumitigil.
"Tangina! Aabutin tayo ng traffic nito!" Rinig kong maktol ni Fidel.
Medyo naasiwa naman ako dahil napag-uusapan namin na ihahatid nya muna ako sa terminal.
"F-Fidel, wag mo na kaya akong ihatid. Magkocommute na lang ako nakakahiya naman sayo!"
"Hindi pwede bayaw, ibinilin ka sakin ng ate mo! Kaso mukhang babahain ang dadaanan natin. Baka mastranded tayo!"
Bigla akong kinabahan dahil baka mag-alala sakin ang aking asawa.
Agad kong kinuha sa bulsa ang cellphone at binuksan ito. Nakita kong may missed calls at texts na mula kay Selina.
Sinubukan kong tawagan ang aking asawa. Mabuti na lang at sumagot agad ito.
"Hon, ok ka lang ba?" Bungad nito.
"Oo, hon. Medyo matraffic lang dito kasi malakas ang ulan.""
"Naku hon, wag ka munang umuwi dito kasi may bagyo daw eh! Baka masalubong mo, delikado!" May bahid ng pag-aalala sa boses nito.
"Eh ayos lang ba kayo dyan nila nanay at tatay?" Tanong ko.
"Oo hon ayos kami dito. Ikaw ang dapat mag-ingat dyan kasi mas lalakas daw ulan."
Ilang minuto pa kaming nag-usap bago ibinaba ang tawag.
"Dun ka na lang muna sa apartment tumuloy tutal ako lang naman nakatira dun ngayon." Biglang wika ni Fidel matapos kong umayos ng upo.
Napatingin ako sa kanya at saglit na nag-isip. Pagkatapos ay tumingin sa labas ng kotse na kasalukuyang hinahagupit ng ulan at hangin.
"Sige kesa naman pareho pa tayong mastranded." Pagpayag ko.
"Ayun!"
Mabilis na nag-iba ng daan si Fidel. Hindi ko na nga alam kung saan sya nagsususuot. Namalayan ko na lang ang marahan nyang tapik sa balikat ko.
"Bayaw, dito na tayo!"
Napakurap muna ako bago muling tumingin sa labas.
Nasa tapat kami ng isang bungalow style na bahay.
Mabilis na bumaba si Fidel kaya't agad din akong bumaba. Sinalubong ako ng lamig ng hangin at ulan.
Sumunod ako kay Fidel sa pagtakbo patungo sa gate ng bahay. Nang makarating ay agad nya itong binuksan.
"Tara, pasok! Baka magkasakit ka pa!" Aya nito sakin.
Agad naman akong sumunod dahil nabasa na din ako ng ulan. Wala kasi kaming dalang payong.
Pagkapasok ay dumiretso si Fidel sa isang kwarto. Naiwan akong nakatayo sa sala na nanginginig ang katawan. Pinagmasdan ko ang buong apartment. Hindi ito malaki at hindi rin naman maliit. Simple lang ang dekorasyon at walang masyadong mga gamit. Tanging isang maliit na mahabang sofa lang at TV ang nasa sala. Kita rin ang kusina na may mangilan-ngilang hugasin sa lababo.
"Oh, punasan mo muna katawan mo. Baka magkasakit ka!" Napalingon ako kay Fidel.
Medyo nanlaki pa ang mga mata ko ng makita ang maskulado nitong katawan. Tanging brief lang ang suot habang nagpupunas ng buhok. Hindi ko mapigilang hindi mapatitig dito.