نظر نامحبوبم اینه که تراپی رفتن تو ایران ضریب هوشی پایینی میطلبه.
و صرفا هم هدر دادن پوله
با وجود تورم وحشتناک، فساد،
بی عدالتی
بیکاری، جنگ و …
نشستن روی مبل تراپیست و حرف زدن از کودکی
چیزی حل نمیشه.
ریشهی درد، فرد نیست
فروپاشی کامل اجتماع و اقتصاده.
ولی اگه من دعوتتون کردم جایی نگید
«گفته 7 پس من 7 راه میافتم 8-7:30 برسم»
7 برسید.
7 اینجا باشید.
من از 6 آماده و از 7 منتظرم.
بزرگ شدیم دیگه یاد بگیریم به موقع برسیم.
من ترجیح میدم بمونم خونه ظرف و لباسامو بشورم و شام درست کنم تا اینکه بذارم کارام بمونه و برم کافه چون اگه این کارا رو نکنم سررشته امور از دستم در میره. خونهم نامرتب میشه، مجبورم غذا از بیرون سفارش بدم، حالم بد میشه استرس میگیرم.