این گوشوارهٔ زرین یکی از نمونههای شاخص جواهرسازی دورهٔ هخامنشی (حدود سدهٔ پنجم تا چهارم پیش از میلاد) است. ساختار کلی اثر بهصورت یک صفحهٔ نیمدایرهای با قلاب و لولای اتصال در بخش بالایی طراحی شده که کاربری آن را بهعنوان گوشواره، و نه آویز یا سنجاق، بهطور قطعی ۸/۱