این جهان گذرنده را خلود نیست و همه بر کاروانگاهیم و پس یکدیگر میرویم و هیچکس را اینجا مقام نخواهد بود، چنان باید زیست که پس از مرگ دعای نیک کنند.
- تاریخ بیهقی.
کاش آدمی میتوانست برای عزیزان سوگدیدهاش کاری بکند،جز اینکه کنارشان بنشیند و در سکوت، شاهد سنگینیِ غمشان باشد.
چه میدانم مثلا میتوانست خاطرهای را از نو زنده کند، آغوشی را برگرداند، یا دستِ زمان را برای مدتی به عقب بکشاند.