professor of University of Gdańsk/ sociology /(ethnicity, nationality, religion)and political psychology - prezentowane są tu prywatne opinie oparte na faktach
Dzień dobry, Państwu.
Jutro, 6 listopada o godzinie 21:00, zapraszamy na otwartą dyskusję z zaproszonymi ekspertami w pokoju #PolsceWierni.
Temat spotkania:
Broń w rękach obywateli — więcej bezpieczeństwa czy więcej zagrożeń?
Czy praworządny obywatel powinien mieć łatwiejszy dostęp do broni palnej?
To pytanie coraz częściej pojawia się w debacie publicznej i nie zasługuje na uproszczenia w stylu „więcej broni = więcej bezpieczeństwa” ani „więcej broni = więcej przestępstw”.
Chcemy przyjrzeć się mu rzetelnie — z uwzględnieniem argumentów obu stron, danych oraz praktycznych konsekwencji.
W ramach przygotowania do dyskusji zachęcam do zapoznania się z artykułem, który przygotowałem (z pomocą AI). Materiał ma charakter wprowadzający i ma na celu uporządkowanie kluczowych wątków przed jutrzejszą rozmową.
🔗 https://t.co/6ClrwXyeA0
Serdecznie zapraszam.
Zapraszam Państwa do pokoju #Polscewierni. O geopolityce rozmawiać dzisiaj będzie red. G. Kuczyński. Warto spojrzeć na wydarzenia w nieco szerszej, globalnej perspektywie. Wszystko bowiem jest systemem naczyń połączonych. 👇👇👇
Dzień dobry Państwu.
Na stronie Polsce Wierni ukazał się nowy felieton Dory Herkejos (@Herkejos68) pt. „Strzeżcie się agentur, czyli rozkminka o pewnej znajomości”.
Dora wychodzi od doniesień o rosnącej aktywności obcych służb w Polsce i prowadzi czytelnika przez trudne pytania o misje humanitarne, handel, lojalność i granicę między pomocą a interesem.
W centrum tekstu stoi osobista opowieść o znajomości, która miała wyglądać na patriotyczną i katolicką, a okazała się sprawdzianem kręgosłupa.
Dora pyta wprost: ile kosztuje przyzwoitość, kiedy pieniądze, „elitarne” towarzystwo i ładne hasła chcą zastąpić służbę Polsce.
To felieton ostry, osobisty i bez złudzeń.
Warto go przeczytać uważnie.
👉 https://t.co/ntTogfQYoD
🇵🇱 W obliczu działań, które odbieram jako próbę siłowego przejęcia Trybunału Konstytucyjnego, nie możemy milczeć. Czas się obudzić, stanąć razem i pokojowo, ale stanowczo powiedzieć: nie zgadzamy się!
Do Polaków mieszkających za granicą: odległość nie odbiera nam głosu. Pokażmy w naszych mediach społecznościowych wsparcie dla Prezydenta Karola Nawrockiego i jego Małżonki. Upomnijmy się o wolną, praworządną Polskę, wierną Konstytucji i konserwatywnym wartościom.
Biało-czerwona łączy nas ponad granicami. 🇵🇱
#Polska #TrybunałKonstytucyjny #Konstytucja
@NawrockiKN@EwaP48044703@ewairmina@malgorzata0710@cezarykrysztopa@Szafarowicz2001
Dzień dobry Państwu.
Dziś o 21:00 na pokoju #PolsceWierni gościem będzie Pan Profesor Nikołaj Iwanow @IwanowM
Temat spotkania: Zapomniane ludobójstwo. Losy Polaków w państwie Stalina.
Porozmawiamy https://t.co/aRUwpizvZE. o tym:
- eksterminacja elit, deportacje Polaków w głąb Rosji Sowieckiej w XX wieku;
- zwalczanie wrogów klasowych: „Być Polakiem w Związku Sowieckim w 1938 roku – to mniej więcej to samo, co być Żydem w III Rzeszy”.
Pytania Państwa są mile widziane.
Zapraszam serdecznie.
21:00 | pokój #PolsceWierni
Prof. Nikołaj Iwanow – historyk, profesor Uniwersytetu Opolskiego, specjalista w dziedzinie historii Związku Radzieckiego, stosunków polsko-rosyjskich oraz losów Polaków w ZSRR. Autor licznych publikacji naukowych i popularyzatorskich poświęconych historii XX wieku. W swoich badaniach szczególną uwagę poświęca represjom stalinowskim, historii Polaków na Wschodzie oraz relacjom polsko-sowieckim.
Prof. Nikołaj Iwanow – historyk, profesor Uniwersytetu Opolskiego, specjalista w dziedzinie historii Związku Radzieckiego, stosunków polsko-rosyjskich oraz losów Polaków w ZSRR. Autor licznych publikacji naukowych i popularyzatorskich poświęconych historii XX wieku. W swoich badaniach szczególną uwagę poświęca represjom stalinowskim, historii Polaków na Wschodzie oraz relacjom polsko-sowieckim.
Z siły Narodu rośnie siła polskiego Żołnierza!
106 lat temu Wojsko Polskie odniosło wielkie zwycięstwo nad bolszewickim imperializmem rosyjskim. Dokonał tego silny i odporny Naród, który miał swoje idee i był zbudowany wokół kompasu wartości. I mimo, że był podzielony, to wszyscy wiedzieli, że spory polityczne kończą się tam, gdzie zaczyna się bezpieczeństwo Polski.
Dzisiejszy dzień jest dniem wdzięczności bohaterom 1920 roku, jest dniem wdzięczności wobec współczesnych żołnierzy. Ale jest też dniem zobowiązania wobec teraźniejszości oraz przyszłości.
Niech żyje Żołnierz Wojska Polskiego!
Niech żyje Wojsko Polskie!
Niech żyją nasi sojusznicy z NATO!
Niech Bóg błogosławi Polsce! 🇵🇱
Szanowni Państwo,
Jutro, 7 sierpnia, o godzinie 21:00 na pokoju #PolsceWierni będziemy rozmawiać o ideologii nacjonalizmu OUN-u, który doprowadził do Rzezi Wołyńskiej. Kilka słów przed jutrzejszym spotkaniem.
𝐙𝐛𝐫𝐨𝐝𝐧𝐢𝐚 𝐰𝐨ł𝐲ń𝐬𝐤𝐚: 𝐤𝐫𝐞𝐰, 𝐤𝐭ó𝐫𝐞𝐣 𝐧𝐢𝐞 𝐝𝐚 𝐬𝐢ę 𝐳𝐦𝐲ć.
Geneza jednej z najokrutniejszych tragedii XX wieku tkwi w rozwoju ukraińskiego nacjonalizmu w pierwszej połowie stulecia. Po I wojnie światowej setki tysięcy Ukraińców znalazło się w granicach II Rzeczypospolitej. Napięcia narodowościowe rosły. Część środowisk nacjonalistycznych uznała, że niepodległe państwo ukraińskie da się zbudować tylko jedną drogą: walką zbrojną i usunięciem innych grup etnicznych z ziem uznawanych za „ukraińskie”.
Kluczową rolę odegrała Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Propagowała radykalny nacjonalizm i przemoc jako narzędzie polityki. W czasie II wojny światowej frakcja OUN-B Stepanа Bandery oraz Ukraińska Powstańcza Armia (UPA) przeszły od ideologii do czynu. Celem stało się etnicznie jednolite państwo – bez Polaków. Kulminacją tej polityki były masowe mordy na Wołyniu i w Galicji Wschodniej w latach 1943–1945.
W brutalny sposób wymordowano około 120 tysięcy ludzi – w zdecydowanej większości polskich cywilów: kobiety, dzieci, starców. To nie był „konflikt” ani „wzajemna rzeź”. To była zorganizowana akcja ukraińskich nacjonalistów zmierzająca do oczyszczenia terenu. Dochodziło też do akcji odwetowych, ale inicjatywa, skala i ideologiczne uzasadnienie leżały po stronie OUN-UPA.
Współcześni historycy wskazują na złożone tło: radykalizację ideologii, wieloletnie konflikty, brutalizację wojny i załamanie struktur państwowych. Nie zmienia to jednak faktu odpowiedzialności. To ukraińscy nacjonaliści podjęli decyzję o masowej eksterminacji polskiej ludności.
Zbrodnia wołyńska pozostaje otwartą raną w relacjach polsko-ukraińskich.
Prawda historyczna nie jest „przeszkodą w dialogu” – jest jego warunkiem.
Dopóki pamięć o ofiarach będzie spychana na bok, a sprawcy gloryfikowani, rana nie zagoi się nigdy.
Zapraszamy na jutrzejszy wykład!
Poniższa fot orografia 👇
Ekshumacja ofiar z mogił zbiorowych w Woli Ostrowieckiej pow. lubomelski na Wołyniu, 1992 r. Fot. AIPN
Dzień dobry Państwu.
Dziś o 21:00 na pokoju #PolsceWierni naszym i Państwa gościem będzie Pan Ppłk r. Maciej Korowaj @Maciej_Korowaj.
Temat spotkania: Mgła Wojny. Atomowe zagrożenie ze strony Rosji – mit czy realne ryzyko?
Zapraszamy serdecznie na spotkanie.
Maciej Korowaj – podpułkownik rezerwy, absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu.
Analityk specjalizujący się w zagadnieniach bezpieczeństwa oraz taktyce, operacji, strategii Białorusi, Rosji, Ukrainy.
Asystent na Wydziale Stosunków Międzynarodowych w Katedrze Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Międzynarodowego na Uniwersytecie w Białymstoku.
"Not for Revenge, but for Remembrance the Victims Cry"
The Volhynia Genocide.
The Volhynia Genocide, also known as the Volhynian Massacre or the Volhynia Massacres, was one of the most tragic chapters of World War II in the former eastern territories of Poland. It was a planned anti-Polish campaign of ethnic cleansing that is regarded in Poland as genocide. The atrocities were carried out between 1943 and 1945 (primarily in Volhynia and later in Eastern Galicia) by Ukrainian nationalist forces — principally the Bandera fraction of the Organization of Ukrainian Nationalists (OUN-B) and its military wing, the Ukrainian Insurgent Army (UPA).
The peak of the massacres occurred on July 11 1943, known as "Bloody Sunday". On that day, UPA units simultaneously attacked approximately 100 Polish villages and settlements (some sources estimate as many as 150). Many Polish civilians were murdered in churches while attending Sunday Mass. Several thousand people were killed in a single day.
The killings began in February 1943, with the first major massacre in Parośla on February 9, intensified throughout the summer and autumn of 1943, and continued until 1945, including attacks in the Lublin region. Historians estimate that approximately 130,000 Poles were killed in Volhynia and Eastern Galicia. The victims were predominantly civilians — women, children and the elderly living in rural communities.
The massacres were marked by exceptional brutality. Victims were killed with axes, pitchforks, scythes, knives, partly to conserve ammunition. People were burned alive in barns, thrown into wells, tortured and raped. The objective was the complete removal of the Polish population from territories that the OUN-UPA considered to be ethnically Ukrainian. The UPA sought to establish an ethnically homogeneous Ukrainian state during the chaos of the German occupation in World War II. Before the war, Poles constituted a significant portion of the population of Volhynia.
The ethnic cleansing was carried out not only by UPA fighters but, in many cases, also with the participation of local Ukrainian civilians. At the same time, hundreds of Ukrainians risked their own lives to save Polish neighbors from the massacres. In response to the massacres, the Polish underground resistance, primarily the Home Army (Armia Krajowa, AK), organized self-defense units and retaliatory operations. Historians estimate that these reprisals resulted in the deaths of approximately 7000 -9000 Ukrainians, including civilians.
In Poland, July 11 is commemorated as the National Day of Remembrance for Poles Victims of Genocide Committed by Ukrainian Nationalists on the Citizens of the Second Polish Republic. The Polish Parliament has officially recognized the events as genocide.
The Volhynia massacres remain a sensitive and controversial issue in Polish-Ukrainian relations. Poland continues to call for the exhumation of victims and dignified memorials, while these requests have received varying responses in Ukraine.
According to the interpretation reflected in this text, these events were not a "Polish-Ukrainian war" or a "mutual massacre," but rather a planned, one-sided campaign of extermination targeting the Polish civilian population. The memory of Volhynia serves both as a tribute to the victims and as a reminder of the destructive consequences of extreme nationalism.
On behalf of #PolsceWierni
Ambro
Dziś przypada 149. rocznica rozpoczęcia objawień w Gietrzwałdzie🕊️
To jedyne na terenie dzisiejszej Polski objawienia zatwierdzone przez Kościół katolicki ..... ⬇️
https://t.co/Y1nIdwDAAg
📣 „Morze krwi”, „zniewolenie cudzoziemców”, „bez litości”, „bezwzględność”, „zemsta” – to tylko niektóre z określeń padających w manifestach ideowych i odezwach politycznych twórców ukraińskiego nacjonalizmu.
ℹ️ Ludobójstwo dokonane przez ukraińskich nacjonalistów na Polakach w czasie II wojny światowej nie było nagłym wybuchem nienawiści wobec sąsiadów. Pogarda wobec Polaków i innych narodowości zamieszkujących ziemie uważane przez nacjonalistów za „etnicznie ukraińskie” rodziła się przez dziesięciolecia.
ℹ️ Przygotowana przez IPN seria postów: „Ukraiński nacjonalizm: między ideologią a zbrodnią”, będzie publikowana w mediach społecznościowych od przyszłego tygodnia. Informacje przybliżą dzieje kształtowania się idei będących fundamentem zbrodni, biografie jej najważniejszych twórców, wykonawców zbrodni, historię formacji kolaboracyjnych, a także dzieje zbrodni dokonywanych przez wyznawców nacjonalizmu na długo przed wybuchem II wojny światowej.
❗️Dokonywane przez jej wyznawców ludobójcze mordy na Polakach i przedstawicielach innych narodowości nie były przypadkiem, lecz konsekwencją ideologii, której sami twórcy określali jej podstawy jako bliźniacze wobec niemieckiego nazizmu, włoskiego faszyzmu i zwulgaryzowanych „teorii rasy”.
❗️Historia domaga się prawdy, ale także podjęcia próby zrozumienia czym kończy się radykalne odrzucenie wszelkich norm moralnych, budowanie przyszłości na krwi innych narodów.
ℹ️ Na zdjęciu: Matwiej Szpak ps. „Kriw” - oficer szkoleniowy 14 Dywizji SS „Galizien”, następnie dowódca oddziału UPA.
#CienieHistorii #PamięćHistoryczna #UkraińskiNacjonalizm #PamięćOfiar #Doncow #Bandera
Skoro Miedwiediew stał się „autorytetem” do recenzowania decyzji Prezydenta @NawrockiKn to warto przypomnieć kto i w jakim kontekście powoływał się na… Miedwiediewa! #Reset