بیر ایلدن سونرا اینستاقیرام یوکلهدیم. هرشئی چوخ قریبه گلیر؛ بئش دیقهدن بیر یئنیدن سیلمک ایستیرم و سونرا نهدن یوکلهدیییمی خاطیرلاییب دؤزمهیه مجبور قالیرام.
بو آرادا کوت-شالوارلی رسمی بیر شکیل ده پروفایلا آتمیشام کی امینم تار-تانیش اوزومه گتیریب دویونجا لاغا قویاجاقلار :))
کیمسه آنادیلینی اوشاغینا اؤیرتمهمک اوچون و یا کیملییینی اونوتماق اوچون کیمسهدن پول آلمیر؛ بو ایشی موفتهسینه گؤرور. توپلومون، کیملییینه و وارلیغینا صاحیب چیخماق ایستهمهسی اوچون او وارلیقدان ماددی و یا معنهوی فایدالانماسی گرکیر.
بونو آنلامایانلار دامغا وورماقدان چکینمزلر.
امروز یک اتفاق برایم افتاد که واقعاً دوست دارم نظر شما را بدانم.
اگر جای من بودید، چه واکنشی نشان میدادید؟
امروز وارد یک سوپرمارکت شدم. مثل همیشه، چند کلمه اول را به ترکی گفتم تا ببینم فروشنده همزبانم هست یا نه. اگر متوجه میشدم ترکی بلد نیست، بدون کوچکترین مکث فارسی صحبت میکردم؛ همانطور که همیشه این کار را کردهام.
اما قبل از اینکه فرصت بدهم، با لحن تندی گفت:
«اینجا ایرانه، اول باید فارسی حرف بزنی…»
راستش از این برخورد ناراحت شدم.
نه به این دلیل که ترکی بلد نبود؛ هیچکس موظف نیست زبان مادری من را بلد باشد.
بلکه به این دلیل که به جای یک جمله ساده مثل:
«ببخشید، ترکی بلد نیستم.»
شروع کرد به قضاوت کردن اینکه من چون ایرانی هستم، باید از همان ابتدا فقط فارسی صحبت کنم.
من یک ترک آذربایجانی هستم.
بخش بزرگی از زندگی حرفهایام را به زبان فارسی ساختهام. مقاله فارسی نوشتهام، به زبان فارسی آموزش دادهام و برای کسبوکارهای فارسیزبان کار کردهام. در استخدام هم هیچوقت زبان، قومیت یا محل تولد برایم معیار نبوده است؛ معیار من فقط تخصص، اخلاق و شایستگی است. اتفاقاً امروز بیشتر اعضای تیم من اصلاً ترکیزبان نیستند.
اما زبان مادری من ترکی آذربایجانی است.
طبیعی است اگر احتمال بدهم طرف مقابلم ترکی میداند، ابتدا با زبان مادریام با او صحبت کنم. اگر متوجه شوم بلد نیست، با احترام فارسی ادامه میدهم. اگر در کشوری عربی باشم و چند کلمه عربی بلد باشم، همان چند کلمه را استفاده میکنم. اگر مخاطبم انگلیسیزبان باشد، انگلیسی حرف میزنم. برای من، این یعنی احترام به مخاطب.
به نظر من، اگر کسی زبان دیگری را نمیداند، کافی است با لبخند بگوید:
«ببخشید، متوجه نشدم.»
همین.
اما اینکه شنیدن زبان مادری یک شهروند ایرانی، باعث شود فوراً بحث «اول فارسی حرف بزن»، «اول ایرانی باش» یا حتی برچسبهای سیاسی مطرح شود، برایم قابل درک نیست.
من هم ایرانی هستم، هم ترک.
این دو نه رقیب هم هستند و نه متضاد هم.
فارسی، زبان مشترک همه ماست و ارزش بسیار بزرگی دارد. اما زبانهای مادری هم بخشی از هویت میلیونها ایرانی هستند. احترام به فارسی، به معنی نادیده گرفتن زبان مادری دیگران نیست.
واقعاً دوست دارم نظر شما را بدانم.
اگر شما جای آن فروشنده بودید و کسی با زبانی صحبت میکرد که متوجه نمیشدید، آیا طبیعی نبود با یک لبخند بگویید: «ببخشید، این زبان را بلد نیستم» و بعد گفتگو را به زبان مشترک ادامه بدهید؟
بیایید محترمانه گفتوگو کنیم؛ شاید همین گفتوگوها کمک کند همدیگر را بهتر بفهمیم.
Sánchez es un traidor, un corrupto y un indecente. Actúa como el enemigo del pueblo español. La emergencia nacional solo puede resolverse echándole y sentándole en el banquillo.
#Ceuta