سیاست نه بوگون، نه یاریین و دونو بلکه انسان و دورانی گورمکدیر. سیاست نه من و چیخاریم کی اوبیرسیلرین چیخارین گورمکدیر. چوخ تئز سونوچ آرییان سیاست دئییل هیجان پئشیندهدیر.
@gular993 ستارخاندان بو طور دیرلندیرمه چوخ تهلهسیک. ستارخان ایران و تورک خلقینه آلقیلایان اؤزنهلیک (سوبژهلیک) وئرمک فرایندینده یارارلی اولدو.
هر شئیی فقط ائتنیکه ایندرگمک دوز دئییل.
مهمترین استدلال آرنت این است که دولت یهودی اگر بر دشمنی دائمی با محیط پیرامون بنا شود، ناچار است همه انرژی خود را صرف بقا کند و فرهنگ، سیاست و زندگی مدنی را به حاشیه میراند. در عوض، او از ساختاری فدرالی میان اعراب و یهودیان و نهادهای مشترک بدون سلطه یک طرف دفاع میکرد.
آرنت هشدار میدهد که ملیگرایی افراطی، تکیه به راهبرد ترور و این تصور که «اعراب و یهودیان هیچ راهی برای همزیستی ندارند»، اسرائیل آینده را به یک جامعه امنیتی-نظامی محصور در ترس تبدیل خواهد کرد و بدون همکاری عربی-یهودی، حتی پیروزی نظامی نیز در نهایت نوعی شکست سیاسی خواهد بود.
هانا آرنت و هشدار درباره آینده اسرائیل
هانا آرنت در مقاله «برای نجات وطن یهودی؛ هنوز دیر نشده» (۱۹۴۸) یکی از مهمترین نقدهای درونصهیونیستی به پروژه دولت یهودی را طرح میکند و نسبت به تاسیس دولتی وابسته به جنگ دائمی و نظامیگری هشدار میدهد.
https://t.co/aeyrjGVsaS
یکی از جالبترین دیالوگهایی که تو تجمع #مونیخ شنیدم این بود که دو نفر باهم بحثشون شد، نفر سوم که رفته بود آرومشون کنه گفت، دو تا "جاوید شاه" بفرستید بحث تموم شه، فرستادن و تموم شد. ==))))
ولی قبلا ��و این شرایط چیز دیگه میفرستادیم. 🤣
ا��زش «ایراندوستی»
حوادث اخیر تهی بودن برخی مفاهیم رایج سالهای اخیر مانند «ایراندوستی»، «ایرانگرایی» و «ملیگرایی» را بخوبی نشان داد؛ وقتی با اتکا به مفهوم واحد میشود درباره حمله خارجی به کشور مواضعی کاملاً متضاد گرفت، یعنی آن مفهوم نه قدرت تبیین دارد و نه توان راهنمایی کنش.
فحاشی به یک خبرنگار فقط بهخاطر چند سؤال چالشی، افتخار نیست.
مصاحبه یعنی پرسش؛ اگر تحمل سؤال نداریم، از چه آزادیای حرف میزنیم؟
حمایت از هر انسانی با توهین به یک خبرنگار قویتر نمیشود.
اگر برای ساختن «آیندهای بهتر» از همان روشهای قدیمی استفاده کنیم مثل بیتحملی، توهین، حذف صدای مخالف، در عمل چیزی تغییر نکرده است.
با بیمدار��یی نمیتوان جامعهای مداراجو ساخت.
خوشخیالی رمانتیک درباره پیامدهای حمله نظامی خارجی ریشه در دو چیز دارد:
اول، جهل به تاریخ و سیاست بینالمللی و سرنوشت مداخلات مشابه در منطقه.
دوم، باور به #استثناگرایی_ایرانی و اینکه ایران ذاتا متفاوت است؛ قرار نیست آسیبی ببیند و نهایتا مانند همیشه ققنوسوار از دل آتش برمیخیزد!
انتشار مقاله
«استثناگرایی و ناسیونالیسم در اندیشه معاصر ایرانی: مطالعهای در آثار جواد طباطبایی» بصورت آنلاین در مجله بریتانیایی مطالعات خاورمیانه (BJMES) منتشر شد. دسترسی آزاد به اصل مقاله برای ۵۰ نفر از طریق لینک زیر امکانپذیر است.
https://t.co/DJmZ8D43wX