شیفتهی جملهی «به حرمت نون و نمکی که با هم خوردیم» یا «به حرمت وقتایی که با هم گذروندیم» هستم. به نظرم کاملاً بوی شعور و احترام میده. اینکه ارزش لحظات خوبی که با آدمها داشتی، برات بیشتر از اتفاقات بدی باشه که بینتون افتاده. بالغانهست.
تنها افرادى كه رنج نمى كشند و ناراحت نمىشوند
مردهها هستند. زنده بودن يعنی گاهى آسيب ديدن، شكست خوردن، دچار استرس شدن، اشتباه كردن
و همچنان ادامه دادن...
از كتاب انعطاف پذيرى هيجانى
سوزان ديويد-سوما فتحى