Mesela mutluyken,mutsuz bir anın olunca hani ne oldu mutluydun derler.Mutsuzkende aynı şekilde.İstiyorlar ki biz hep aynı düzende kalalım.Kimse kimsenin travmasını bilmiyor.Hayatımızda yeri dahi olmayan insanların hayatımıza dair bu kadar söz sahibi olması ne kadar acı…
Asıl konuşması gerekenler şoku atlatmaya çalışıyor. Acı taze, doğal olarak kendi dertlerine, acılarına yoğunlaşıyorlar. Kameraların kaydettiği ya da atılan tivitler hüküm veremez yaşananlara. Zamanı gelince onlar konuşacak, biz dinleyeceğiz. Kimse de itiraz edemeyecek, edemeyiz.