Seattle

— In deep, people are frigthening in their heart and also me, too. But I know no fear. ❥ USS Seattle

[Seattle @Merrycorvette]

ฉันอาจถูกมองว่าเป็นผู้ที่มากด้วยรอยยิ้ม และความสดใสมาโดยตลอด เป็นความร่าเริงที่พร้อมจะเป็นพลังบวกให้แก่ทุกคน

แต่ความจริงแล้ว...
ฉันน่ะ เหงามาก ๆ เลยนะ

เป็นได้แค่คนที่ทำได้เพียงเฝ้ามองจากในฐานเมืองเหนือเท่านั้น ไม่สามารถที่จะออกแล่นเรือสู่ผิวน้ำได้ ทำไม่ได้เลย...

1.

[Seattle @Merrycorvette]

@Utopia_Carrier “ม่า ~ เพื่อนร่วมทัพมาทั้งทีนี่นะ ! จะไม่ให้มาหาก็ยังไงอยู่นา เนอะ !”

[Seattle @Merrycorvette]

@Utopia_Carrier “โย้ช ! ยินดีต้อนรับนะ ! แชงกรีล่า”

[Seattle @Merrycorvette]

“ว้า ~ มาไม่ทันป๊อกกี้เดย์ซะได้ ! แต่ว่านะ แต่ว่านะ ขอเล่นย้อนหลังก็แล้วกัน !”

「#จะเล่นป๊อกกี้เกมกับผู้ที่มากดหัวใจ」

[Enterprise @__grayghost_]

สายตาเหม่อมองยังผืนนทีกว้างไกล
คำพูดของยอร์คทาวน์— คำพูดที่พี่สาวของตนต้องการจะสื่อให้เอนเทอร์ไพรส์ได้รับรู้

—“สักวันหนึ่งเธอจะต้องจำได้อย่างแน่นอน ความรู้สึกของผู้คนที่เคยอยู่เคียงข้างเธอ”—

น้ำเสียงใสกังวานของผู้เป็นพี่
แววตาอันอ่อนโยนของเธอ

ที่ยังคงสามารถมองเห็นมหาสมุทร

>

[Seattle @Merrycorvette]

https://t.co/dsJdwoc2jJ

[Seattle @Merrycorvette]

วันนี้เองก็ยังคงเป็นวันที่ผืนน้ำสงบ

ไร้เสียงคำรามของปืนใหญ่
ไร้กลิ่นของดินปืน

ไร้ผู้คนล้มตาย
ไร้สีแดงของเลือด

หยิบไวโอลินตัวโปรดขึ้นมา
บรรเลงท่วงทำนองอันแสนหวาน

— You Are The Reason

บรรเลงไปเรื่อย ๆ ดื่มด่ำกับการแสดง
ที่มีเพียงเธอยืนอยู่

ส่งผ่านอารมณ์ในท่วงทำนอง
อันแสนหวาน.

[Seattle @Merrycorvette]

สะกิด ๆ ผบ. “เอตโตะ อันนั้นผู้ดูแลฉันลงบทเฉย ๆ น่ะ ! ไม่ต้องใส่ใจหรอกนะ” เธอโบกมือไปมาเชิงว่าไม่เป็นไร “ม่า ! แต่ก็ขอบคุณนะคะ ! ผบ. !” ยิ้มอย่างร่าเริง

[Seattle @Merrycorvette]

กลัว กลัวเหลือเกิน
กลัวว่าสักวันตัวเองจะต้องอยู่คนเดียว

กลัวว่าทุกคนจะหายไป
ไม่เอาแล้ว เธอไม่ต้องการแบบนั้น

ขอร้อง อ้อนวอน ได้โปรด
จงเห็นใจ และฟังคำขอร้องนี้

อย่าให้งานเลี้ยงจบลง
ได้ไหม ?

END.

— The Merry Corvette
เรื่องอันน่าเศร้า ของเรือลาดตระเวนเบา
ผู้ที่แสนจะเริงร่า

[Seattle @Merrycorvette]

ริมฝีปากขยับยิ้มออกมากว้างเสียจนเขี้ยวคู่เล็กได้เผยอให้เห็น เธอมีความสุขทุกครั้งท่ามกลางงานเลี้ยง

แต่เมื่อมันจบลง
อา, โดดเดี่ยวอีกแล้ว

ไม่มีแสงไฟ มีเพียงความมืดเท่านั้น
เธอสัมผัสได้ว่าไร้ซึ่งความอบอุ่นออกมา

อยากจะพบกับใครสักคน
แค่สักคนก็ได้, ขอเพียงเท่านั้นก็พอ

1.

[Seattle @Merrycorvette]

สักคนที่จะคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ
ไม่ต้องให้เธอเผชิญกับเรื่องน่าเศร้าเหมือนกับครั้งในฐานทัพของนอร์ธอีก

ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้
— ในยามที่ผู้อื่นเศร้า
เธอยิ้มและปลอบใจ
— ในยามที่ผู้อื่นร้องไห้

แต่ในเวลาที่เธอต้องการคนอื่นมากที่สุด
ไม่มีเลย, ไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้น

โอบกอดและจับมือเธอ

2.

[Seattle @Merrycorvette]

@UnionNavalCom “บ๊ายบาย ~!” ซีแอทเทิลโบกมือให้เขาพร้อมกระโดดด้วยความร่าเริง ตื่นเต้นที่มีคนมาใหม่ตามนิสัยปรกติประจำที่ทำอยู่ทุกวัน “ฮี่ ~ ถ้ามีโอกาสล่ะก็, จะเล่นไวโอลินให้ฟังน้า !”

[Seattle @Merrycorvette]

“ม่า— ปาร์ตี้น่ะ ! คนเยอะถึงจะสนุกนี่นะ แต่บางครั้งปาร์ตี้เล็ก ๆ เองก็สนุกเหมือนกันล่ะ !”

[Baltimore @Baltimore_AL]

" โอสส "

" ชั้นกลับมาแล้ว! พอดีว่าชั้นติดภาระกิจอะไรหลาย ๆ เลยยุ่ง ๆ พอควรเลยล่ะ "

หญิงสาวลูบหลังหัวไปมาพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ

[Seattle @Merrycorvette]

“ฟู่ว— ปาร์ตี้โคล่า ! อ เอ๋—? โคล่า... หมด ? ไม่น้าาา !!” ซีแอทเทิลกำลังเผชิญวิกฤตการณ์โคล่าหมดตู้เย็น

[Neptune @Ruler0fTheSea]

ปัญหาของพวกเขา อุปสรรคของพวกเขา บางทีต้องให้พวกเขาแก้ไขจัดการมันด้วยตัวของตนเอง แม้นว่าจะเป็นอะไรที่ฟังดูแล้วเห็นแก่ตัว

หรือว่าตัวของท่านหญิงเช่นเธอจะยัง —มีความกล้าไม่มากพอที่จะคอยฉุดรั้งพวกเขา เลยเลือกที่จะทำเพียงแค่เฝ้ามองเช่นนี้

เหตุผลที่กล่าวมา
ก็แค่เหตุผลของคนไร้ความกล้า