Ben ailesiyle problemleri olan hiç bir insanın mutlu olduğunu görmedim. Önüne dünyaları serin, istediği okulu, aşık olduğu sevgiliyi, fedakar dostu istediği kadar mutluyum ben eğleniyorum, ben duygusuzum desin. Ailesi kalbinde yara olan çocukların hiç bir zamanı hüzünsüz geçmez.
“Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.”
Kendim için makyaj yapıyorum, spor yapıyorum, bakım yapıyorum hepsi iyi hissetmek için kimin neyi beğendiği umrumda bile değil aynadaki kadın bana göz kırpıyor bu yeterli.
Bugün bir empati yapalım mı? Herkes anne sevgisini, anneler gününü gizli kutlasın, sosyal medyaya atmadan. Hayatını kaybetmiş tüm annelerin mekanı cennet olsun ❤️