Ben depresyon hastasıyım. Az önce işteyken birden "ah, bu böyle olmayacak" diye gözyaşlarım sel oldu, ben de hemen boş bir toplantı odasına kaçtım.
Şaşkın şaşkın ağlarken kapı çalındı, siluetinden erkek yöneticim (üstüm) olduğunu anladım. "Hemen dönüyorum" dedim, o da bir yere gidiverdi. "Ah" diye düşünürken kapı hafifçe aralandı ve içeriye sadece usulca bir el uzandı... ↓
Bu nasıl fragman el insaf?
Adil koçari öldü, şerif eleniyi öldürün dedi.. Gökhana ve zarifeye olan nefret
10000x katlandı.
Senarist İnş ters köşe geliyodur yoksa yakarım karadenizi 😡
Pazardan aldığım lahananın dışı tamamen böyle tuhaf halkalarla kaplı çıktı... Daha önce karşılaşan var mı, neyden kaynaklanıyor bu? Annem 'yıka sar bir şey olmaz' diyor ama içim hiç rahat etmedi. Atmalı mıyım yoksa yenir mi?
Patron: "Bu ara performansın çok düştü, istersen yolları ayıralım?
Ben: "Haklısınız efendim, istifa dilekçemi masanıza bıraktım."
Patron: "gerçekten mi? (Tazminat istemeden gitti, çok iyi oldu bu)
Ben: "Evet, hiçbir hak talep etmiyorum, helalleşelim yeter."
Patron: "Tabii tabii, kapım sana her zaman açık.
(Enayi mi bu acaba?)"
Ben: "yalnız bir şey var..."