نمیدونم چ فشاری بهت آوردن که تو که همیشه به من و دوستات امید میدادی و مهربون ترین رفیق بودی بریدی.اگه خدایی وجود داره ازشون نگذره. خوشحالم که سه سال رفیق ارزشمندی مثل تو داشتم با کلی خاطرات خوب. بدجور با رفتنت دلمونو سوزوندی. امیدوارم الان دیگه استرس نداشته باشی و در آرامش باشی🖤
اومدم مراسمت، بغضم ترکید و گریه کردم ولی هنوز باورم نمیشه دیگه نمیبینمت یاسی عزیزم. با رفتنت ی تیکه از قلب دوستاتو همراه خودت بردی. کاش جمعه پست کشیک با همه خستگیم خودمو میرسوندم که ببینمت.شاید حرفی میزدی سبک میشدی. کاش این عذاب وجدان ولم میکرد.