When Tristan Tate mixed 15 teaspoons of coffee with pre workout and nearly died 💀🤣
“Are you okay Tristan?”
“I’m fine, I feel energised and powerful, I just need to lay down on the floor for a little bit”
Goed nieuws! Ondanks verschillende oproepen om de hypotheekrenteaftrek af te bouwen, steunt een Kamermeerderheid mijn motie vóór behoud.
Mijn andere voorstellen, zoals het (eventueel deels) loskoppelen van de studieschuld bij een hypotheekaanvraag, hebben het helaas niet gehaald.
FVD blijft zich onverminderd hard inzetten voor een verbetering van de positie van Nederlanders op de woningmarkt!
This woman just shattered everything I thought I knew about quantum physics in 60 seconds 😱
"Quantum physics isn’t just science, it’s logical spirituality. You don’t attract what you want. You align with what you already are."
Every version of you already exists in the quantum field - The wealthy you, the happy you, the successful you.
"The quantum field doesn’t respond to begging. It responds to certainty."
Your most powerful tool is visualization.
‘Our minds don’t know the difference between imagination and reality.’
Time isn’t linear, you can pull your future into the now & re-code your past.
You are not a person inside the universe.
You ARE the universe experiencing itself through you.
"Go live like the miracle you are.”
Thierry Baudet is niet naïef. Dat is precies het probleem.
In het fragment bij Jensen vertelt Baudet over zijn ontmoetingen met Peter Thiel in Fiesole, net buiten Florence. Een gehuurd château, eten, drinken, uitzicht over de stad, gesprekken met een van de machtigste tech-miljardairs ter wereld. Op papier klinkt dat als een exclusief inkijkje achter de schermen van de mondiale elite. Maar als je goed luistert naar hoe Baudet het vertelt, zie je iets veel kwalijkers: hij maakt de macht kleiner dan zij is.
Baudet beschrijft Thiel als een aardige, gewone, bijna passieve man. Iemand die volgens hem vastzit in clichés, mainstream denkbeelden en culturele luiheid. En dan komt de anekdote waarin Baudet zegt dat hij geïrriteerd raakte en tegen Thiel zei: richt een universiteit op, begin een medium, start een platform, ga nou eens wat dóén.
Dat klinkt grappig. Baudet als rebelse denker die zelfs miljardairs aanspoort tot actie. Maar zodra je er langer dan twee seconden over nadenkt, valt het hele frame uit elkaar.
Peter Thiel hoeft niet “wat te gaan doen”. Die man hééft al wat gedaan.
Palantir is geen hobbyproject en Thiel is geen rijke dromer aan de zijlijn. Palantir staat precies in die wereld van data, defensie, intelligence, surveillance, risicoprofielen, migratiecontrole, politie, AI en staatsmacht. Dat is geen periferie van het systeem. Dat is de machinekamer. Als je werkelijk anti-technocratie bent, dan maak je van Thiel geen anekdotische borrelgast. Dan fileer je hem als toegangspoort tot de digitale controlestaat.
En dat doet Baudet niet.
Hij maakt er Florence van. Een wijntje. Een gesprek. Een aardige vent. Een miljardair die eigenlijk ook maar wat volgzaam is en misschien een zetje nodig heeft van Thierry. Dat is geen scherpe analyse. Dat is geraffineerde verdoving.
Want door Thiel neer te zetten als passief, clichégevoelig en bijna naïef, verschuift Baudet de aandacht van infrastructuur naar karakter. Van Palantir naar persoonlijkheid. Van digitale macht naar een gezellige ontmoeting. De kijker krijgt het comfortabele gevoel dat de elite eigenlijk minder geraffineerd is dan gedacht. Gewone mensen met veel geld. Een beetje wereldvreemd. Een beetje beïnvloed door kranten. Eigenlijk niet eens zo gevaarlijk.
Dat is precies het bedrog.
Baudet verkoopt nabijheid tot de elite als ontmaskering van de elite. Zijn achterban denkt: Thierry is daar geweest, Thierry kent die mensen, Thierry ziet door hen heen, Thierry zegt hun de waarheid. Maar wat hij werkelijk doet, is de architectuur van macht menselijker en onschuldiger maken. Hij haalt de angel eruit. Hij maakt de mensen die bouwen aan de controlemaatschappij verteerbaar voor een publiek dat juist zou moeten begrijpen hoe gevaarlijk die laag is.
Let ook op Jensen in dat fragment. Jensen prikt scherper door de façade heen wanneer hij zegt dat dit soort miljardairs niet werkelijk buiten AI, surveillance en digitale macht staan terwijl ze zogenaamd bezorgd doen. Ze zitten er zelf vuistdiep in. Ze verdienen eraan. Ze bouwen eraan. Ze bewegen erin. Dát is de juiste ingang. Maar Baudet trekt het daarna weer terug naar de anekdote: Thiel als aardige man, Thiel als passief, Thiel als iemand die “iets moet gaan doen”.
Daar zit de functie van Baudets gespeelde naïviteit.
Hij benoemt net genoeg om zijn achterban het gevoel te geven dat ze wakker zijn, maar verzacht precies op het moment dat het echt gevaarlijk wordt. Hij laat zien dat hij de elite kent, maar gebruikt die nabijheid niet om de structuur te slopen. Hij gebruikt haar om de structuur kleiner te maken. Minder koud. Minder georganiseerd. Minder doelgericht.
Dat is waarom Baudet zo bedrieglijk is. Niet omdat hij dom is, maar omdat hij slim genoeg is om naïef te spelen. Een naïeve politicus begrijpt niet wat hij ziet. Een bedrieglijke politicus begrijpt het wel, maar vertelt zijn achterban een verhaal waardoor zij het minder scherp gaan zien.
FVD doet dit vaker. Aan de voorkant grote woorden over globalisme, technocratie, soevereiniteit en beschaving. Maar zodra het concreet wordt, Palantir, Israël, Thiel, tech-defense, hasbara-circuits, digitale identiteit, financiële controle, surveillance, wordt het ineens cultureel, filosofisch, anekdotisch of persoonlijk. Dan gaat het niet meer over macht als infrastructuur, maar over gesprekken, boeken, diners, salons en misverstanden.
Dat is geen revolte. Dat is esthetische oppositie.
De achterban krijgt stijl, geen breuk. Grote woorden, geen macht. Podcasts, ledengroei, infographics, boekpresentaties, Kamerdebatten, Florence-anekdotes. Het voelt als verzet, maar functioneert als absorptie. Legitieme onvrede wordt opgevangen, verpakt, verhandeld en teruggebracht tot consumeerbare politiek.
En precies daarom is dit fragment zo onthullend.
Baudet zit met een man uit de kern van de surveillance-elite en komt terug met het verhaal dat hij hem heeft aangespoord om “iets te doen”. Terwijl die elite allang iets doet. Terwijl de technische, juridische, financiële en digitale infrastructuur van de openluchtgevangenis gewoon verder wordt opgebouwd. Terwijl gewone burgers steeds verder worden gereduceerd tot data, profiel, risico, QR, identiteit, toestemming en gedrag.
Baudet doet alsof hij de macht niet begrijpt, zodat zijn achterban blijft geloven dat de macht minder geraffineerd is dan zij werkelijk is.
Dat is gecontroleerde oppositie in haar meest verfijnde vorm: mensen half wakker maken en ze daarna in een nieuwe fuik zetten. Ze mogen de leugen van de mainstream doorzien, zolang ze daarna Baudets theater consumeren. Ze mogen boos worden op globalisme, zolang ze blijven geloven dat parlementaire speeches, filosofische diners en keurige partijstructuren de machine gaan breken.
Dat gaan ze niet.
Peter Thiel is niet iemand die “nog wat moet gaan doen”. Peter Thiel is onderdeel van wat er al gedaan wordt.
Baudet weet dat.
Maar hij vertelt u Florence.
Bekijk vanaf 00:52 tot ongeveer 05:00. Het punt zit niet in één losse quote, maar in het patroon: Baudet maakt Peter Thiel kleiner, menselijker en onschuldiger dan hij werkelijk is.
https://t.co/1qUbl73Jxw
@patricksavalle Als voormalig topsporter en actief in baanatletiek, wielrennen en gewichtsheffen kan ik zeggen dat in mijn ervaring het klopt wat Patrick zegt
Kijk gewoon eens naar sportende mensen, bijvoorbeeld in de sportschool klasjes. Kijk zelfs naar de Hyrox atleten. Of naar al die recreatiewielrenners. Ze sporten voor hun gevoel hard, maar wat zie je ze eigenlijk nooit doen?
Explosief, neuromusculair en sprintwerk.
Zone 5, 6 en 7. Zie: https://t.co/lsIlDT8rPZ
90% van alle mensen die ik dag in dag uit zie trainen, traint misschien wel zwaar, maar niet met intensiteit.
Zone 7 is de explosie. Neuromusculair. De snatch, de 7 maximale roeihalen. De standing long jump. Dit is moeilijk. Vrijwel niemand kan met maximale kracht en snelheid exploderen. Het is technisch en het zenuwstelsel moet er op getraind zijn.
Zone 6 is de sprint. De ATP-fosfaat zone. Je weet dat je in die zone bent als je vanzelf na 9-10 sec. helemaal 'wegpiert'. Heerlijk, probeer het eens. Sta je na 12-14 seconde nog te rammen, dan was het submaximaal.
Zone 5 is de verzuring. De anaerobe glycogeen verbranding. De 1-minuut roei of fietssprint of ski-erg. Je weet dat je in die zone bent als je vanzelf na 40-60 sec. moet stoppen vanwege de verzuring in je lichaam, meestal natuurlijk benen en billen maar ook in je abs of lats is het heerlijk. Na afloop ben je KAPOT.
Zeker als je weinig tijd hebt, is het belangrijk dat je jouw wekelijkse hoge intensiteitstraining hebt gedaan VOORDAT je aan het mildere werk begint. De bekende zone 2 is zonde van je tijd als je nog energie en herstel hebt voor de hogere zones. Profwielrenners doen het om hun trainingsvolume te vergroten als je ze geen herstelvermogen meer hebben voor de hogere zones en omdat ze toch tijd zat hebben.
(Zone-indelingen zijn overigens niet universeel, maar deze indeling past in het biometrische systeem van https://t.co/IAC10wMlyM )
Hoe vaak doe jij dit? Juist. Dat dacht ik al. Hier kun je je trainingsgewoontes optimaliseren: https://t.co/fdIvjPXpzr
En zal ik je eens wat raars vertellen? Ik train dit met veeeel mensen en zodra ze leren zich in 10 seconde helemaal te geven, veranderen ze. Bij niemand kan dit direct, maar zodra ze ontdekken hoe het moet: andere mensen. Je ziet het in hun gezicht en ogen. Het is bijna spiritueel zou ik zeggen ;)
Pro-tip: er zijn twee 'bewegingen' die meer waard zijn dan alle andere:
1. de voluit sprint (60-100m)
2. de maximale kikkersprong (3, 4 in serie achter elkaar, zonder tussendoor stil te staan)
Dit zijn beide extreem technische en intensieve oefeningen.
🇬🇧 Wát een beelden uit Londen waar miljoenen mensen de straat op zijn gegaan voor de mars van @TRobinsonNewEra om zich uit te spreken tegen migratie en het regime van Keir Starmer - die oa @EvaVlaar de toegang tot het VK weigerde in aanloop naar het event.
Tibetan monks sit upright in meditation for days even after clinical death.
And their dead bodies refuse to decay which breaks every rule of medicine.
How?
Thukdam
It completely breaks the medical model of death.
Tibetan monks enter this meditative state during the dying process. Their bodies remain fresh, upright, warm to the touch. No rigor mortis. No decomposition. No putrid smell. For up to 17 days after every cardiac monitor, EEG, and respiratory sensor confirms they are clinically dead.
Western medicine defines death as the irreversible cessation of brain and cardiovascular function. The moment electrical activity in the brain stops, consciousness is gone. The body begins immediate decay. Cells start breaking down within minutes. The temperature drops. Muscles stiffen.
Thukdam monks violate every part of that sequence.
Richard Davidson at the University of Wisconsin has been documenting these cases for over a decade. Brain scans of Thukdam practitioners show organized neural activity continuing long after clinical death. Organized. Coordinated. Purposeful electrical patterns that correlate with deep meditative states.
The implications shatter how we understand the relationship between mind and brain.
If consciousness can persist and even direct bodily processes after clinical death, the brain cannot be the generator of consciousness. At minimum, consciousness operates through biological systems in ways that transcend current neurological models. At maximum, consciousness exists independently of the brain and uses the nervous system as an interface, a control panel, rather than its source.
This connects to something neuroscientists have been quietly discovering for years: the hard problem of consciousness remains completely unsolved. We can map every neuron, track every chemical signal, stimulate every brain region with electromagnetic pulses. We still cannot explain how subjective experience arises from neural activity. Why there is an inner observer behind your eyes reading these words. Why you experience the color red as "redness" rather than just processing wavelengths of light.
Thukdam suggests the hard problem is unsolvable because we have the relationship backwards.
Instead of brain creating consciousness, consciousness might be using brain as a temporary biological vehicle.
Death removes the vehicle but the consciousness that was operating it continues in a transition state.
The monks who achieve Thukdam spend decades training their awareness through specific meditative practices. Shamatha, vipassana, and particularly the Tibetan practice of death meditation where practitioners repeatedly simulate the dying process to maintain conscious control as biological functions shut down. They are training to remain aware during the transition most humans experience as unconscious dissolution.
What makes this especially disturbing for materialist neuroscience is that Thukdam practitioners can be predicted. Teachers who spend 40+ years in intensive meditation often enter this state. Novices almost never do. This suggests conscious control over the death process is a learnable skill that develops with practice. The same way you can train your body to run marathons or perform complex physical skills, you can apparently train your consciousness to maintain coherence after biological death.
The preservation of the physical body during Thukdam implies consciousness was actively maintaining cellular integrity before death and continues to influence biological processes afterward. Decay is an active process involving bacterial growth, chemical breakdown, and loss of cellular organization. Something is preventing that cascade from beginning. Something operating outside normal biological control systems.
Traditional Tibetan Buddhism describes Thukdam as the consciousness slowly withdrawing from the body in stages rather than departing instantly at clinical death. The practitioner remains in meditation within the corpse, gradually releasing attachment to the physical form. This matches what researchers observe: bodies that look alive but show no vital signs, maintained in meditative postures for days.
Modern medicine treats death as a binary switch. Alive, then dead. Thukdam reveals death as a gradual process that consciousness can navigate deliberately. This opens therapeutic possibilities for end of life care that Western palliative medicine never considers. If consciousness persists during clinical death, dying patients might benefit from meditative guidance rather than just pain management.
The deeper implications reach into fundamental questions about the nature of reality itself. If individual consciousness can persist independently of biological function, the materialist assumption that mind emerges from brain becomes untenable. Something non physical is operating through physical systems and can continue operating after those systems shut down.
Thukdam forces us to consider that consciousness might be the fundamental substrate of reality, not an emergent property of complex matter arrangements. That every living being is consciousness temporarily expressing through biological form. That death is return to original nature rather than extinction of individual existence.
Most people encounter this possibility as religious speculation or metaphysical wishful thinking. Thukdam provides measurable, documented evidence that challenges every assumption about consciousness, death, and the relationship between mind and matter.
The monks sitting in meditation after clinical death are quietly conducting the most important consciousness research on Earth.
Samen met BBB brengen wij dinsdag opnieuw een motie in stemming voor gekozen burgemeesters. Het wordt de hoogste tijd dat inwoners zelf hun burgemeester mogen kiezen!
Wierd Duk over Volkert van der Graaf, die alweer jaren vrij rondloopt: "Wat mij vooral verbaast is dat het niet nog veel meer grotere schok teweeg heeft gebracht in Nederland. En wat mij ontzettend ergert en wat ik helemaal niet kan verdragen is dat die Volkert van der Graaf gewoon vrij rond loopt."
"Dan is hij ergens en dan wordt hij geïnterviewd en denk ik: die gozer hoort toch gewoon in de gevangenis te zitten?"
"Dat kan toch niet? Hij had levenslang moeten krijgen. In die tijd was de maximumstraf 20 jaar. En die rechter bestoot dat het geen politieke moord was."
"Krijgt hij 18 jaar, na 2/3 van zijn straf, mag hij er weer uit. Ik bedoel, in welk land gebeurt zoiets? Het is echt surrealistisch als ik die Volkert van der Graaf zie hardlopen ergens. Ik denk, dat kan toch niet waar zijn? En bovendien, dit was na Willem van Oranje de grootste politieke moord in de Nederlandse geschiedenis."
"En de manier waarop er destijds ook werd gereageerd door mensen op links die Pim ook helemaal kapot hadden gedemoniseerd. Het was bijna logisch dat het kwam, die kogel. Zo lauw destijds ook, weet je."
We’ve agreed to a partnership with @SpaceX that will substantially increase our compute capacity.
This, along with our other recent compute deals, means that we’ve been able to increase our usage limits for Claude Code and the Claude API.