La Agalmatofilia: la atracción sexual hacia estatuas de piedra o mármol
Jesse Bering habla aquí de cómo las parafilias (desviaciones sexuales) cambian según la época, la cultura y los materiales disponibles. Cuenta que en la Antigüedad (especialmente en Grecia y Roma), era relativamente común la agalmatofilia: la atracción sexual hacia estatuas de piedra o mármol.
Plinio el Viejo cuenta el caso de un hombre que se enamoró de una estatua de Afrodita y la abrazó por la noche hasta dejar una mancha que delataba su acto. También, Ateneo describe a Cleisofonte de Selimbria, que se encerró en un templo con una estatua de mármol de Paros para intentar tener relaciones con ella. Al no poder por la frialdad y dureza de la piedra, usó “un pequeño trozo de carne” (posiblemente su propia mano) para satisfacerse.
Esto ocurría porque las estatuas eran realistas, de tamaño natural, accesibles y colocadas a nivel de calle, lo que facilitaba este tipo de fijaciones. No hay referencias claras de mujeres con esta parafilias.
Según los autores Alex Scobie y Tony Taylor (1975), la agalmatofilia prácticamente desapareció en la era moderna. Pero sugieren que evolucionó gracias a la tecnología y hoy sus “descendientes” son las personas atraídas por muñecas realistas de plástico de tamaño natural (pediofilia, del griego “muñeca”, no confundir con pedofilia) o, en el futuro cercano, por robots sexuales (robotofilia).
En fin, que las desviaciones sexuales parece que se “imprimen” durante el desarrollo según lo que está disponible en el entorno cultural. Lo que era común con estatuas de piedra en la Antigüedad se ha transformado en fetiches modernos con plásticos, látex, y otros objetos.
https://t.co/2LqiuDsn51
Bir cırcır böceğinin sesini dinleyerek hava sıcaklığını tahmin edebilirsiniz.
Dolbear Yasası: 25 saniye boyunca kaç kez öttüğünü say, 3’e böl, üzerine 4 ekle.
1897’den beri bildiğimiz bu formül aslında binlerce yıldır kullanılıyor
"Todos tenemos bosques en nuestras mentes. Bosques inexplorados, interminables. Cada uno de nosotros se pierde en el bosque, todas las noches, solo”.
Ursula K. Le Guin
📷Satoki Nagata
En Los Soprano, James Gandolfini era tan atractivo para Sarah Shahi que ella seguía besándolo incluso después de que decían «¡corten!».
«Recuerdo que pensé para mis adentros: “¿Cómo voy a excitarme con este hombre de 47 años, corpulento y calvo? No hay manera”. Pero vaya si funcionó conmigo».
Haaland y Odegaard no van a jugar ni un minuto en el partido contra Francia.
Se tomarán medidas contra el seleccionador de Noruega por habernos jodido uno de los mejores partidos que se podían ver en esta fase de grupos.
Y además de que era un horario perfecto.
Pd: Esto deja tocado al formato y a la última jornada que se está viendo.
🚨ودّع ملفات الـ PDF في الأحياء… المستقبل بدأ الآن! 🧬
مطوّر ابتكر تطبيقًا يحوّل دراسة الأحياء إلى تجربة تفاعلية ثلاثية الأبعاد، تتجول داخل الخلايا والتراكيب الحيوية وكأنك تلعب لعبة فيديو. 🎮
الصور: GPT Images 2
البرمجة: Gemini 3.1 Pro
بعد هذه الفكرة… قد تصبح الكتب الدراسية التقليدية مجرد خيار ثانوي
알려진 헤밍웨이: 쌉테토남. 약간의 쌍도남 코어. 마초. 알콜중독. 남자 중의 남자. 산탄총으로 자살한 사나이.
실제 헤밍웨이
ㄴ 집에서 고양이 수십 마리 끼고 살면서 그중에 발가락 6개짜리 다지증 고양이를 <백설공주>라고 부르고 제일 예뻐해줌
ㄴ 본인 소설 악평 들으면 그날 상처 받아서 못 잠
Con 25 años, Julio César fue secuestrado por piratas en el Egeo. Cuando supo que pedirían 20 talentos de rescate por él, se echó a reír: les dijo que no tenían ni idea de a quién habían capturado, y que exigieran 50. …
英語の本を読んでて、全然知らなくてびっくりしたんですが、
可算名詞、不可算名詞っていうの、僕「イスは数えられるから、可算名詞だな、だからaをつけるんだな」みたいな脳で処理をしてたんですが
英語のネイティブスピーカーだと「今から話すものは、あそこにある、あの個別の物体だな」みたいな感覚で、まず「That is a...」まで出て、その後に「aって言っちゃったから、可算名詞を入れないとな」と思って、「chair」というという感覚らしいと。
で、僕、ずっとリスニングが不得意だったんですが、例えば
「He is known for his influence on modernizing Japan during the Meiji Era.」
みたいにいう時に、スラッシュリーディグ的にいうと、
He is known / for his influence / on modernizing Japan / during the Meiji Era
と文章では読んでたんですが、おそらく話す時には
He is (ここまで言ってから考える)
known for his (知られているんだよな、彼の、、でなんだっけ
influence on (ああ、影響力だな、で、なんだっけ
modernizing Japan during(近代化したやつだな、あの期間の、、いつだっけ
the Meiji Era.(ああ、明治のね
みたいな感じで脳が作動しているので、
「known for his」は「ノウゥオイズ」みたいにリンキングされやすい上に、その後にわずかに間がある感じになるという。これをスラッシュリーディング的にいうと、knownで一度切れる感じがするので、音だけだと認知できないんですよね。
僕、言語を、音で処理するわけでもなく、話したことで映像でイメージすることでもなく、ずっと文字で処理してた上に、英語だと読む時と同じようにスラッシュリーディング的に処理してたから、ずっと音の繋がりや間のところをミスって区切りを無意識に作ってしまってたので、
だから前置詞とか接続詞とかその辺りがずっとバグって聞き取れなかったということを認知しました。
これを意識したら急に聞き取れない問題がかなり解決しちゃったんです。
英語の思考の流れを知らないと、ずっと解決しない問題で、めっちゃ面白いなと思いました。
アファンタジア気味であり、かつ視覚優位の人で、外国語の聞き取りで悩んでいる人は、参考になるかも。。