Musa Sow

[Musa Sow @MinikTini]

@EdDzeko @PlayersTribune 💛💙💛💙

[De Marke Sports @demarkesports]

Edin Dzeko, Bosna Hersek'teki çocuklara muhteşem bir mektup yazdı.

"Bosna Hersek'teki sevgili çocuklar, sizin için bir mesajım var.

Hiçbir şey imkansız değil.

Hiçbir şey.

Bosna Hersekli olduğumuz için şanslıyız. Bunu hayalini yaşayan bir adam olduğum için söylemiyorum, ayrıca savaştan kurtulmuş bir çocuk olarak da söylüyorum. Bambaşka bir kaderim olabilirdi.

Saraybosna'daki o günler hakkında konuşmayı sevmiyorum ama o günleri anlamanız çok önemli. Başladığında 6 yaşındaydım. Sirenlerin çaldığı ilk anı hatırlıyorum. Annem beni aldı ve ayakkabılığın arkasına saklandık. Bu birinci gündü. Dört yıl boyunca sürdü. Ne olduğunu tam olarak anlamamıştık ama her günümüz korkunç geçiyordu. Evimiz kalmak için tamamıyla güvensiz hale gelince, dedemlerin yanına taşındık. 40 metre kare bir evde 15 kişiydik. Hepimiz yerde uyuyorduk.

Birlikte Monopoly oynardık. Dışarı çıkmak tehlikeliydi çünkü her yerde keskin nişancılar bekliyordu. Kuzenlerimle birlikte yere oturur, saatlerce oynardık. Sirenleri ve bomba seslerini duyardık. Bazen yer sallanırdı.

Oynarken birkaç dakikalığına savaşı unuturduk. Sadece bir anlığına çocuk olmamıza izin vardı.

Dışarıda futbol oynamak istiyorduk ama her gün dışarıda masum insanların ambulanslarla hastaneye götürüldüğünü görüyorduk. Peki ya bir çocuğu dört yıl boyunca bir evde nasıl tutabilirsiniz? Tabii ki tutamazsınız ve büyüklerimiz de bunu biliyordu. Nadiren de olsa etraf sakin göründüğünde, annem dışarı çıkmamıza izin verirdi. Çıkardık ve mahalledeki diğer çocuklarla futbol oynardık.

Annemin o anlara bakışlarını asla unutmayacağım. Yüzünde bir gülümseme vardı çünkü futbol oynarken beni görünce mutlu oluyordu. Ama gözlerine baktığımda da ne kadar korktuğunu görüyordum çünkü eve geri dönemeyebilirdim.

Zaman zaman suyumuz biterdi. Kovalarımızı alır ve sıraya girerdik. Elektrik yoktu, dolayısıyla asansör de. O kovaları taşırdık. Üçüncü kat, dördüncü kat... 6 kat daha kaldı... Saraybosna'daki en zayıf çocuk bendim. Yemek de bizim için problemdi. Ailelerimiz bunun için hayatlarını riske etti. Bazen yemek dolu kutular gökyüzünden bırakılırdı, sanki sihirmiş gibi... Nereden geldiğini bilmezdik, umurumuzda da değildi. Tatları inanılmazdı. Her gün aynı şeyi yediğinde, fıstık ezmesi gökten gelen bir hediyeymiş gibi oluyor.

Günün sonunda, bir şekilde hayatta kaldık. Geri dönüp baktığımda ne kadar güçlü olduğumuza dair şoka giriyorum. Küçücük çocuklardık. Onlarca masum insan öldü. Ne için?

Para için. Güç için. Ego için.

Yani hiçbir şey için.

Bugün haberlerde savaş gördüğümde berbat hissediyorum.

Bunun hiçbir yerde yaşanmasını istemiyorum.

Ama nedense yetişkinler bunu asla öğrenemiyor.

Savaş bittiğinde 10 yaşındaydım. Futbolcu olmak gibi bir planım yoktu. İmkansız geliyordu, bu konuda hayalim bile yoktu.

Her şey paramparça edilmişti. Futbolu sadece sevdiğim için oynuyordum. Babam eskiden ekmek taşırdı. Ben ilk kulübüme katılınca, işine aralar verir ve beni götürüp getirirdi. Yoldayken bana hep 'kibar ol, herkese aynı şekilde davran, nereden oldukları ve ne yaptıklarının önemi yok' derdi. Bunu asla unutmadım. O da alt liglerde futbol oynamıştı, benim kahramanımdı. Arabadan indiğimde bana muz verirdi ve 'iyi şanslar oğlum' derdi.

Hafta sonları televizyonda birlikte maç izlerdik. O dönemde Serie A en iyi ligdi. Shevchenko'yu duydunuz mu? Ona bayılırdım. İtalya'yı çok severdim. Dünyanın öbür ucundaki bir peri masalı gibi gelirdi. Orada futbol oynamayı hayal bile edemezdim. Zeljeznicar'ın A takımında futbol oynamak tek hedefimdi. Hocalarımdan biri bana Sheva diye seslenmeye başladı çünkü sarışındım ve çok gol atıyordum. Hoşuma gitmişti.

19 yaşındayken bir başka hoca geldi ve beni Çekya'ya götürmek istediğini söyledi. Bosna'dan ayrılmak istemedim ama oraya gidersem hayalimi gerçekleştirme ihtimalimin daha yüksek olduğunu söyledi. Dürüst olmak gerekirse hayalimin ne olduğunu bile bilmiyordum. Sadece daha iyi olmak istiyordum. Bedenimin en güçlü tarafı zihnim. Teplice'ye gittiğimde kendime şöyle dedim: "Edin, bu adamlardan daha çok çalışmalısın yoksa seni gönderirler."

Beni 25.000 Euro'ya almışlardı.

2 yıl sonra Wolfsburg'a imza attım. Milan'la karşılaştık, Sheva ile forma değiştim.

Sonra Manchester City beni 37 milyon Euro'ya satın aldı.

Sonra Roma'ya gittim.

Savaşta büyümüştüm. Gerçekten bir peri masalı yaşıyordum.

Hiçbir şey imkansız değil. Bosna'yı Dünya Kupası'na götürmek bile.

2014'ü hatırlıyor musunuz, çoğunuz doğmamıştınız bile. İlk kez Dünya Kupası'na o yıl gitmiştik. Hayatlarımızın en iyi günüydü.

Litvanya'daki eski bir stadyumda eleme maçı oynamıştık. Hakem son düdüğü çaldı, Bosnalılar sahaya girdi. 2 metrelik duvarı aşmışlardı. İçimden 'delirmişler' demiştim.

Sonra diğerlerinden daha yavaş şekilde koşan bir adam gördüm. Gözünde yaşlarla bana doğru geliyordu.

Babamdı.

'Baba, ne oldu?' dedim.

'Duvardan atlarken ayağımı incittim ama problem yok, acı hissetmiyorum' dedi.

Sarıldık ve ağladık.

Ne yazık ki Brezilya'da şans bizimle değildi. Bunu hatırlamıyorsunuz ama Nijerya'ya karşı bir gol atmıştım, sayılmalıydı. O gün VAR yoktu ve gruplardan bu yüzden elendik. Ama bizim küçük ülkemiz Maracana'da sahaya çıkmıştı. Dünyaya kim olduğumuzu göstermiştik.

Şimdi ise geri dönüyoruz.

Komik olan ne biliyor musunuz? Martta 40 yaşına girdim ve kutlamadım. Müslümanım, o dönem Ramazan ayıydı ve bizim de Galler ve İtalya karşısında bir işimiz vardı. Ben de şöyle düşündüm, madem öyle o zaman ben bu maçları partiye çevireceğim.

Galler karşısında 85. dakikaydı ve skorborda baktım, 1-0 gerideydik.

Tek hissettiğim şey panikti. Zamanımız bitiyordu.

Sonrasında bir korner oldu. Beni sıska bir adam marke ediyordu. 'Harika' dedim. Topu ağlara gönderdim, sevindim ve aklıma şu geldi: "Daha önce 4 kez seri penaltı atışlarına çıktım, hepsini kaybettim."

Şükürler olsun ki gençler nasıl penaltı atılacağını biliyordu. Biz veteranlar gibi çok düşünmüyorlar.

Sonra İtalya'yla oynadık. Donnarumma'dan korkuyordum. Çok büyük. Ona penaltılarda gol atıp atamayacağımı bilmiyordum. Sağ omzumu da incitmiştim ve kenara gelmiştim. İlk penaltımızı izleyemedim çünkü kolumu sargıya alıyorlardı. İzleyemedim ve golü attık.

O an dedim ki, belki de izlememeliyim. Sadece tribünün sesini takip edeyim. Halkımı dinleyeyim.

İtalya kaçırdı, taraftar golü attığımız andan bile daha çok ses çıkardı.

Sonra bir kez daha kaçırdılar. Sadece dua ediyordum. Gördüğüm tek şey hocalarımızın sırtlarıydı.

Esmir topu aldığında, hocamız da arkasını döndü ve 'Ben de izleyemiyorum' dedi.

Geldi, bana sarıldı. Kafalarımızı birbirimize yasladık, gözlerimizi kapattık ve sadece dinledik.

Sonra da duyup duyabileceğimiz en büyük gürültüyü duyduk.

Buraya gelmek hiç kolay olmadı. 40 yaşına geldiğinizde, sırtınız acı içinde bağırabiliyor. Siz de ağrı kesicilere koşuyorsunuz. Ama bedenim ne zaman bu işi bırakmak isterse istesin, her zaman kaçırdığım kutlamaları, ailemden uzak geçirdiğim o günleri, kaçırdığım yaz tatillerini düşünüyorum. Mental olarak bu çok zor. Eleştiriler hala can yakıyor ama sahaya çıktığımda hala çocuk gibi hissediyorum. Sizler gibi. Karnımda kelebekler uçuşuyor.

Eve her geldiğimde de şunu düşünüyorum: Değdi.

Her şey değdi.

Kötü anlar olmadan, iyi anlar gelmez.

20 yıldır Bosna'dan uzağım. Bosna'dan uzak kaldıkça, sevgim artıyor. Bu 20'nin 9'u İtalya'daydı. Çocuklarım Roma'da doğdu. Orası hala benim ikinci evim ama ne zaman Saraybosna'yı ziyaret etsem, annem yemek pişiriyor. Herkes orada. Ben de çok mutluyum. Bosna formasını giymek, kalbimi farklı attırıyor.

Halkım için oynuyorum. Saraybosna'nın sokaklarındaki çocuklar için oynuyorum. Sahip olduğumuz farklı kültürlerden ve farklı dinlerdeki insanlar için oynuyorum. Bizim ülkemizi güzel yapan şey bu. Hala bazı insanlar bizi ayırmaya çalışsa da...

Asla başarılı olamadılar.

Benim sayemde değil. Yetişkinler sayesinde de değil. Biz asla öğrenemiyoruz. Sizin sayenizde çocuklar.

Bana son bir iyilik yapın tamam mı?

Saraybosna, Roma ya da St. Louis, nerede yaşarsanız yaşayın; ister Müslüman, ister Musevi, ister Katolik, ister Ortadoks olun. Nereden geldiğinizi asla unutmayın.

Bosnalısınız. Dünya ayaklarınızın altında.

Hepinizi çok seviyorum.

Sevgilerimle,
Edin."

[Musa Sow @MinikTini]

@berke1_1 @lewisbahce nijmegendeki çocukta olabilir

[Musa Sow @MinikTini]

@qwerty_fb @lewisbahce sağ ön değil ters ayaklı değil. yani bu değil

[Fener Editör @Fenereditor]

Aziz Yıldırım: "Fenerbahçe'nin bu saatten sonra teknik direktörlük konusunda 'Bizim çocuğumuz' diyerek devam etme lüksü yoktur. Fenerbahçe, artık büyük hocalarla mücadele etmelidir."

[Musa Sow @MinikTini]

@onuralpwashere Branco oçu yapmıştır

[Emircan @JoonnSnnow]

Ömrümüzün %60ını Tayyip Erdoğan Kılıçdar ve Azizle geçirmeyi hazmedemeyiş

[Gözde🇩🇪 #Tedesco @fenergozdee]

Çok pişman olacaksınız çookkk, kalktınız altın yumurtlayan tavuğu kestiniz sonrada greenwood diye ağlıyorsunuz QJWJWJSSJSJSJSKS

[Fabrizio Romano @FabrizioRomano]

🚨🟡🔵 Hakan Safi lost the elections as Fenerbahçe president and the following deals he promised will NOT happen.

❌ Luis Suárez
❌ Mason Greenwood
❌ Hakan Çalhanoglu
❌ Merih Demiral

[Augustus Persie @AugustusPersie]

fenerlilik=

2018’de aliye vermek
2024’de azize vermek
2025’de saran’a vermek
2026’da safi’ye vermek

şahısçılık=

her seçim kudurmuş gibi burda azizcilik yapmak

[Fener Ajans 🇹🇷 @ajansfenercom]

Kongre Üyesi Gizem Özcan:

“‘Bitti Ali bitti, benim bundan sonra Fenerbahçe'ye bir şey olma şansım yok' dediniz, yine buradasınız, hoş geldiniz Sayın Aziz Yıldırım. Sayın Başkan, ''Bu sene çocuklara şampiyonluk sözümüz var' diyor. Biliyor musunuz Aziz Yıldırım, efsanemiz Alex de Souza gönderilirken, Denizli maçında, Bursa şampiyonluğunda, hatta şu an birlik yol yürüdükleriniz Fenerbahçemiz'in şike yaptığını ima ederken ben de çocuktum. Siz çocuklar üzülmesin diye değil, dostların diye üzülmesin diye geliyorsunuz.

Sayın Aziz Yıldırım, yine seçimi kaybederim diye bir şeyleri açıklamıyor. Ancak, yeniden üyeliğe kabul ve kıdem haklarının iadesi maddesinden kimlerin yararlanacağı açık ve nettir. TFF başkanıyken '9 yıldır şikeye rastlamadık' deyip, 3 Temmuz'da Fenerbahçemizin şike yaptığını ima eden, ihraç edilmemesine rağmen istifa eden ve limit bahanesiyle kulübümüze sol bek aldırmayan Nihat Özdemir'in başkanlık yolunu yapmaktaydır. Sayın Aziz Yıldırım, kulübümüze şikeci diyen Tahir Kıran'ın kulübe geri dönmesini sağlamaktadır.

2018'e dönelim, son 4 yıldır şampiyon yapamadığı için gönderilmemiştir. Sayın Başkan, kendi egosunu Fenerbahçe'nin önüne koymuş, Fenerbahçe taraftarıyla sürekli karşı karşıya gelmiş, Fenerbahçe'yi şampiyon yapan hoca ve futbolcuları itibarsızlaştırarak göndermiş, gelirlerimizi temlik altına aldırmış, taşınmazlarımızı ipotek koydurmuş, sponsporluklarımızı kırdırarak Fenerbahçemizi borç batağına sürüklemiştir. Ne acı ki Fenerbahçe borç batağındayken Aziz Yıldırım'ın bu kulüpten 1 TL alacağı dahi yoktur. Bugün Sayın Aziz Yıldırım, Sayın Ali Koç ve Sayın Hakan Safi'ye 'gelin birleşelim' diyor. 8 senedir neredesiniz Sayın Aziz Yıldırım!

'Fenerbahçe'ye zarar vermemek için stadyuma maç izlemeye gelmedim' diyor. Fenerbahçe'nin her kötü sonucunda yemekler düzenlemekte, SPK'ya şikayet etmekle tehdit etmekte ve daha vahimi takım şampiyonluk yolundayken mevcut futbolcularımızı kötülemektedir. Bu vesiyle buradan eski başkanımız Sayın Ali Koç'a, başkanlık görevi bittikten sonra Fenerbahçemize maddi ve manevi destek vermeye devam ettiğinden, Sayın Sadettin Saran ve yönetimine karşı destekleyici tutumundan dolayı teşekkür ederim. Sayın Aziz Yıldırım'dan göremediğimiz, eski başkan nasıl olunuru gösterdiği için ayrıca teşekkür ederim.

Fenerbahçe, 120. yılında şampiyon olmak zorundadır. Sayın Hakan Safi, açıkladığı transferlerle sizleri belirsizliğe sürüklememektedir. Sayın Aziz Yıldırım'ın futbol aklı ise 'Hagi'ye heykel yapılsa anlarım ama Alex'e yapılmamalı' diyen Oğuz Çetin'dir. 'Ben seçilmezsem 4 ay sonra yine kongre olacak' diyerek Fenerbahçe camiasına aba altında sopa gösterenlere değil, Fenerbahçemizin geleceği için gözünü kırpmadan her türlü fedakarlığı yapacak Hakan Safi'ye oy verelim.

Son olarak soruyorum; Sayın Aziz Yıldırım, 1 yıllığıne geliyorum, Hakan Bey 2027'de aday olsun diyoruz. Sizden kalan borçları bu sefer de Hakan Safi mi ödesin?”

[Musa Sow @MinikTini]

@corecorexta @canarysports_ Barış Göktürk ne yapıyodu o esnada

[Musa Sow @MinikTini]

@grimfener Bı tane orta saha olmaz kanatlı oynarsın farioli geleceğine göre de ya Kanye ya guendouzi kesik yer. Ama rahat ol fenerde biri illa ki sakatlanir zaten

[Musa Sow @MinikTini]

@newarlanamq O amaçlanmış ya zaten dingil

[Musa Sow @MinikTini]

@c1lg1n_fenerli @ffourfourtwo @FenerValley O kadar da zor değildi be Galatasaray'ın kadrosuna baksana Hagi popescu jardel taffarel. Onlar da getirebiliyomus. Saydığın oyunculardan da yani en fayda saglayani skrtel. Genelde posası çıkmış yıldız hepsi. Carlos bile Andre Santos un yarısi katkı vermedi. Ama Alex apayrı

[Musa Sow @MinikTini]

@fredfromdeesire İnsta yorumlar rezalet ya katlanamiyom

[Musa Sow @MinikTini]

@overpayogullari Richard riosla tek benzer yani saçı. Ama hücumda fena değil yaşına göre yeteneği var

[Musa Sow @MinikTini]

@Artetamental Lucumim de Lucumim