bazı gözyaşları acıdan değil içinde biriken her şeyden akar. belki anlatamadıklarından, belki hep güçlü görünmek zorunda kaldığından. insan en çok kimse görmezken çözülür, sonra sessizce kendini toplar. ve bir gün o hikâye seni ağlatan değil, geride bıraktığın bir şeye dönüşür.
Sen onun için gecelerce uykusuz kal, iyi hissetsin diye kendini ihmal edecek kadar vakit ayır, her ortamda, her an yanında ol sonra ben düşünemedim desin. tamam canım haber edersin