انتقاد کاربران شبکههای اجتماعی در آلمان همچنان ادامه داره و گروهی از جامعه آشکارا این مجموعه را به "نژادپرستی" متهم کردند تا جایی که قراره یک تجمع اعتراضی هم برگزار بشه. یکی نوشته: «نژادپرستی وقتی در قالب دلسوزی و مراقبت بستهبندی بشه، باز هم همون نژادپرستی است»
یک مجموعه در شهر هاله به خاطر مقررات جدید ورود به ساحل شنا، به تیتر رسانه در آلمان تبدیل شد. این مجموعه اعلام کرده، "ورود افرادی که زبان آلمانی را به خوبی نمیدانند، ممنوع است". منتقدان میگویند، "خارجیستیزانه" است.
https://t.co/Wp52UZfow7
If a father bathes his children, both laugh. If a son bathes his father, both cry.
🎥 A Separation, one of the greatest films ever made in Iranian cinema
پرونده پژمان جمشیدی، از اتهام "تجاوز و آدمربایی" تا حکم "۹۹ ضربه شلاق" با سوالات بنیادینی روبهرو است. در این گزارش چالشهای اثبات چنین جرایمی در ایران و توازن نابرابر قدرت میان سلبریتیها و شهروندان عادی بررسی شده است.
🔻گزارشی از میترا خلعتبری
https://t.co/Yk9dI2HjjW
پادکست "آواهای کمشنیده از دیروز تا امروز" پس از ۱۰ سال انتشار به پایان رسید. آخرین قسمت این پادکست را که گفتوگویی با اسکندر آبادی، همکار سابق بخش فارسی دویچه وله، موزیسین و یکی از تولیدکنندگان این برنامه بود را در این لینک بشنوید:
https://t.co/9xeD3wXdYY
کلمهای که به شدت رو مخم بود و همون ساعتای اول با وجود چندبار پنیک و سکوت چندساعتهم مجبور شدم حرف بزنم و به همه تذکر بدم: "تشیع جنازه"
آدمی که اون اسم زشتو روش میذارن عزیز یه خونواده ست. حداقل میتونن بگن خاکسپاری
در آخرین پادکست #آواهای_کم_شنیده در سال ۲۰۲۵ از افشین مقدم، خواننده قدیمی یاد کردهایم. داستان ساخته شدن مشهورترین آهنگی که اجرا کرد به نام “زمستون” با شعری از سعید دبیری، آهنگسازی سیاوش قمیشی و تنظیم واروژان را در این برنامه بشنوید:
https://t.co/pwveYxXViy
سفارت آلمان در تهران پس از جنگ ایران و اسرائیل به فعالیت عادی بازنگشت. محدودیتهای پرسنلی و فنی، روند صدور ویزا برای متقاضیان کار و دانشجویان را دشوار کرده است. روایت برخی از این متقاضیان و پاسخ وزارت امور خارجه آلمان را در گزارشی که نوشتم، بخوانید:
https://t.co/okj8UMuEkN
صوفیا نصرالهی معتقد است، "مشکل بزرگ در اینکه به زنان در سینمای ایران درست پرداخته نمیشود، برآمده از جامعه است که هنوز تکلیفش با زنان مشخص نیست."
این منتقد سینما میگوید: «هنوز زن مادر است یا همسر یا جدیدتر معشوق. در حالی که زن میتواند مدیر یا هنرمند یا حتی در وجه منفی قاتل یا خائن باشد. یعنی چه مثبت و چه منفی، فراتر از نقشهای کلیشهای که در سینما و شاید در جامعه برایش تعریف شده است.»
به اعتقاد نصرالهی پس از اعتراضات سال ۱۴۰۱ هم حتی چیز زیادی در این زمینه تغییر نکرد و اثری تولید نشده که به شخصیت زن پرداخته باشد، در حالی که زنان پس از ۱۴۰۱ باید فراتر از ماجرای حجاب به تصویر کشیده میشدند.
محمد قنبری هم معتقد است، در سینمای ۵۰ سال اخیر ایران، نمونههای فراوانی از شخصیتهای زن وجود دارد که فراتر از کلیشههای موجود از صرف ابژه جنسی یا حتی چارچوبهای کلیشهای تصویر مادر، خارج شده و دارای عاملیتی در قامت آنتاگونیست یا پروتاگونیست بودهاند.
او می گوید: «هر چند فیلمسازانی مانند رخشان بنیاعتماد به عنوان کارگردان زن به این ویژگی شهرت دارند اما حتی در میان آثار فیلمسازان مردی نظیر محمدرضا اصلانی، بهرام بیضائی، ناصر تقوایی و … نیز زنانی خلق شدهاند که هم سو با تحولات اجتماعی و افزایش تدریجی نقش زنان در کنشهای فردی و اجتماعی، تصویری متفاوت از کلیشههای پیشین ارائه کردهاند.»
اما هر دو منتقد معتقدند، "در نگاه کلی، سینمای ایران در روایت زنانه، از جامعه عقبتر است."
صوفیا نصرالهی با بیان اینکه "این حقیقتی است که در سینمای ایران هرگز زنان جایگاه درست خودشان را نیافتند" میگوید: «حتی در فیلمهایی مثل کارهای رخشان بنیاعتماد یا تهمینه میلانی که قرار است محوریت زنان باشند، بیشتر از پیچیدگیهای کاراکتر زنانه، شاهد کنش آنها نسبت به وقایع اجتماعی بیرون هستیم.»
نصرالهی فیلمهای "سارا"، "لیلا" و "بانو" به کارگردانی داریوش مهرجویی را جزو معدود استثناهایی از این دست میداند که "عمیقا درباره زنان است."
این منتقد سینما و مترجم همچنین اشارهای به فیلم "ارتفاع پست" ابراهیم حاتمیکیا دارد و میگوید: «بامزه اینکه ابراهیم حاتمیکیا علیرغم تفکر مذهبی در "ارتفاع پست"، زن را خیلی خوب تصویر کرده و از آن جالبتر در "آژانس شیشهای" که فاطمه را نمیبینیم اما کل فیلم انگار خطاب به اوست و در نهایت هم با فرستادن پلاک و نشان دادن حمایتش، جایی در ذهن مخاطب حک میشود، بیآنکه دیده شود.»
محمد قنبری کلخوران، نویسنده و منتقد ساکن ایران با بیان اینکه "فیلم پیرپسر را میتوان از منظر بازنمایی جنسیت، نمونهای گویا از تثبیت کلیشههای مردسالارانه دانست" به دویچه وله فارسی میگوید: «در سراسر فیلم، شخصیتهای زن فاقد هرگونه عاملیت مستقلاند و تنها در نسبت با شخصیتهای مرد، معنا مییابند. نه تنها هیچیک از زنان روایت، کنشگر محسوب نمیشوند، بلکه حتی در لحظههایی که به ظاهر در مرکز رویداد قرار دارند نیز، وابسته به اراده و خواست مردان باقی میمانند.»
او معتقد است، در سراسر اثر هیچگونه تلاشی برای شکستن الگوهای تثبیتشده یا ارائه چهرهای چندبعدی از زنان وجود ندارد، در حالی که در میان شخصیتهای مرد، دستکم آرمانهای محکوم به شکست یافت میشود.
محمد قنبری میگوید، "در غیاب یک شخصیت مردانه کنشگر، میتوان بر پایه غیاب مطلق کنش زنانه و ساختار مردمحور روایت، از رویکرد ضدزنانه فیلم سخن گفت که این رویکرد، نه در قالب یک شعار، بلکه با استناد به تحلیل ساختاری روایت و شخصیتپردازی، قابل استنتاج است و جای تردید چندانی باقی نمیگذارد."
فیلم سینمایی #پیرپسر این روزها به یکی از پر سروصداترین فیلمهای روز ایران تبدیل شده است. یکی از مباحث مورد توجه مخاطبان و منتقدان به "ضدزن" بودن فیلم اکتای براهنی است. با دو منتقد سینما در ایران دراینباره گفتوگو کردم.
https://t.co/oHpOKGaaJs
۲۱ مهرماه مصادف با پانزدهمین سالروز درگذشت یکی از پرآوازهترین خوانندگان زن ایران است. خدیجه اشرفالسادات مرتضایی با نام هنری مرضیه که صدایش در حافظه موسیقی ایران باقی مانده است. صدای نافذ و حضور قدرتمندش جایگاه زنان در موسیقی ایرانی را دگرگون کرد.