روز پیش در رادیو دنمارک DR برای یک بحث در باب خاور میانه دعوت شده بود. قبل از من رادیو دنمارک مهمان دیگری داشت، آقای پاول راسموسن (Poul Oluf Nyrup Rasmussen) که از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ برای دو دور نخست وزیر و رهبر بزرگترین حزب سیاسی دنمارک بود. پاول سپس با بلندترین آرا رییس فراکسیون سوسیال دموکراسی اروپا شد و در بروکسل جایگزین گشت. حالا ۸۰ سال دارد و بازنشسته شدهاست. پاول یک دختر داشت به نام سینیه که به دلایل دشوار های و بیماری های روانی در سال ۱۹۹۳ دست به خودکشی زد. حال پاول ۸۰ ساله همه کار های سیاسی را کنار گذاشته و در تلاش حمایت از جوانانیست که بیماریهای روانی دارند. من در اطاق انتظار نشستهام و داستان پاول را که از رادیو مستقم پخش میشد، می شنوم. او با بایسکلاش خانه به خانه و شفاخانه به شفاخانه دنبال جوانانی میرود که نیاز به کمک دارند و از تجربه زندگی خود برای شان قصه میکند. او در تلاش است جوانانی را که فکر خودکشی در سر دارند، نجات دهد.
پاول از موفقترین سیاستمداران و محبوب ترین رهبران دنمارک است. حالا میگوید که تا آخرین رمق حیات برای انسانیت کار خواهد کرد. دنمارک دومین ملت خوشبخت جهان را در خود گنجانیده است و تا یکسال پیش مقام نخست را در همه جهان داشت. جامعه دنمارک مرفهترین جوامع بشری را در جهان دارد. با خود گفتم بیدلیل نیست که این مردم از خوشبختترینهای جهان هستند. چون چنین رهبران و سیاستمداران را با خود دارند.
وقتی از استدیو برون شد، با پاول دست دادم و از زحماتش قدردانی کردم. هر وقتی که از یگانه دخترش یاد میکند، ا��ک در گوشهی چشم این مرد بزرگ و مهربان حلقه میزند. برایش میگویم حتا پدر بودن سختتر از رهبر یک کشور بودن است، مگر چنین نیست؟ خنده ملیحی در سیمایش ظاهر میشود و میگوید. وقتی در یک کشور سیستمهای حقوقی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با هم هماهنگی داشته باشند، رهبری آن کار دشوار نیست. اما پدر بودن دشوارتر و پرچالشتر است. تو باید برای فرزندانت وقت بگذاری، اعتماد شان را بدست آوری و رفیق شان باشی، تا بتوانی حمایت شان کنی. نوبت بحث من رسید و باید داخل استدیو میشدم. با پاول با کمال حرمت بدرود گفتم. پاول موفقترین و برجسته ترین رهبر دنماک و اروپا بود اما او یک پدر شکستخورده و داغدار بود.
پس بیایید با کودکان خود رفیق باشیم. برای شان وقت بگذاریم. آنها را درک کنیم. کودکان و جوانان شاید از ما دوری جویند حتا متنفر باشند. اما این وظیفه ماست که تسلیم نشویم و برایشان برسیم. این بزرگترین درسی بود که من از پاول بدست آورده بودم مردی که یک کشور را رهبر کرد اما یک کودک را مدیریت نتوانست.
@HMMohaqiq فرض کنیم حماس پیروز شد و اسرائیل نابود شد!
بعدش، مطمئن استی این مردم مثلا مظلوم که وحشی ترین مسلمانان است، از افراطی کرده افراطی تر است بلای جان شیعه نمی شود؟؟
و فکر نمیکنی که شیعه فعلا از هیچ یهودی مستقیم آسیب ندیده بلکه هرچه بوده همین داعش و وهابی بوده؟
مقصد اینمی متوجه باش
یاد پیشوایی عدالت خواهی مان گرامی باد
22 حوت روز ماتم و اندوه است، روز سیاه تاریخ ماست
در این روز پرچمدار هویت خواهی مانرا از دست دادیم
و تنها ما میتوانیم درک کنیم مرگ این قهرمان چقدر سنگین است
یادت گرامی باد
#22دلو
در این روز نقاب از صورت خایین برداشته شد
چهره واقعی کسانیکه اسلام و انسانیت را عَلم کرده بود آشکار شد
و نشان داد که چقدر حریس به خون ماست و چقدر دد منشین است.
در این روز انسانیت و جوان مردی را سر بریدن
افشار لکه نگین بر جبین شان باقی خواهند ماند
#StopHazaraGenocide
@arifrahmanii@NazariMohmad خ آقا رضایی، در بحث خودمانی داخل کمیسیون پیش کلکین
بین خود شان(۳ وک دیگه) میگفت.
"پشتون ها هیچ جنگ نمیکنه؟ با طالب
هر جای جنگ است جنرال های ماست
وله به ج.یفتلی صاحب بگویم تو هم جنگ نکو که بان چی میشه، جنگ خو سری ما نیست تنا..."
ماموریت غنی سقوط دادن بود که کرد، اما دیگران 🤫
در نظام قبلی دانشگاه کابل از لحاظ درسی چندان وضعیت مناسب نداشت، هم مواد درسی و هم استاد، صاحبانش 😜
اما فعلا خو بیخی وضع خراب است
خدا به داد کانکوران تازه قبول شده برسد چی به امید و انگیزه درس خواندن.
خو مقصد سمستر اول خوش تیر میشه، از و بعدش خدا مهربان است😄😄
هی هی
برای راه یافتگان کانکور مبارگ باد گفته و پیروزی بیشتر آرزو مندم.
با اینکه نتیجه امثال اما واگر های زیاد دارد درین میان
اگر حادثه کاج نبود کانکور و تبریکی گفتن مطمئنا احساس دیگری داشت
#StopHazaraGenocide