bazen nasıl desem, zaman bir acıda öyle sabit duruyor ki, asla ilerlemiyor. artık bu dünyada olmayan birinin ardından da dünya dönüyor ama senin saatin o veda anında çakılı kalıyor. gidenin bıraktığı o ebedi yokluğun ve derin sessizliğin içinde öylece bekliyorsun.
Fonksiyonel depresyon gerçektir. Şaka yapar, eğlenir, işe gider ve arkadaşlarınla buluşursun. Herkes için oradayken, kendi içinde mental olarak boğuluyorsundur.