از میان دوستانی که با هم مهاجرت کردیم، یکی پاسپورت آلمان رو گرفت و الان در دابلین ایرلند مشغول به کاره، یکی در BMW مشغول به کار شد و الان هم در حال گذراندن دکتراست، تعدادی ارشد رو خوندند و در شرکتهای بزرگ مشغول به کار شدند، تعداد زیادی به کارشناسی بسنده کردند و باز هم در شرکتهای خوب با حقوق خوب کار میکنند و یک نفر هم چند سال پیش به مشکل خورد و سرپناهش رو از دست داد و مغلوب مشکلات شد و در خیابان، تنها و بیسرپناه، مظلومانه جانش رو از دست داد. لذا از منِ کمترین بشنوید که سرنوشت آدمها پس از مهاجرت، بیش از هر چیز دیگری به تلاش و پشتکار و پایبندی به اهداف و استمرار در مسیر وابسته است. لذا اگر روزی تحصیلی مهاجرت کردید، عزمتون رو جزم کنید و زودتر درستون رو تمام کنید و به خرعبلاتی که در مذمت مهاجرت مینویسند ارزنی توجه نکنید و از افرادی که از سختیهای مهاجرت دائم مینالند بیدرنگ دوری کنید و کوشش کنید که حتما موفق خواهید شد. چند سال بعد هم از مسیری که رفتید مینویسید که دوستان جوانتر بببینند و بخوانند و لذت ببرند.
بنظرم ازدواج ناموفق روح و روان و همه چی رو باهم میگاد، درسته دوران دوستی یا نامزدی هم جدا شدن روح و روان ادم بگا میره ولی طلاق گرفتن اونم تو یه کشوری مثل ایران که زنا خیلی حق و حقوق آنچنانی ندارن و سخت میتونن جدا شن یا حضانت بگیرن بار روانی و حقوقی خیلی خیلی بیشتری داره!
از صب خیلی دلتنگ مامانم بودم، فکر میکردم برم سرکار حال و هوام عوض میشه
رفتم سرکار و دیدم همکارم که یه خانوم میانساله برای اولین بار دخترشو اورده باهم دارن تو افیس صبحونه میخورن
دلتنگیم بیشتر شد😭❣️
چند وقته که با یه خانمی حرف میزدیم و خیلی چیزا گفتیم و قرارشد یکشنبه بریم دیت، دیشب تا دیروقت حرف میزدیم و ذوق زده بودیم، صبح بیدار شدم دیدم پیام داده؛ راستی من موقعیتش نشد بگم، من متاهلم تو که مشکلی نداری؟
سردرد شدید گرفتم و زبونم بند اومده، هیچی نتونستم بگم و فقط بلاکش کردم …