مینویسم برای ۳۲ سالگیم که خونه دارم ، ماشینم زیر پامه ، از حواشی که منو از زندگی مطلوب دورمیکنه مثل قمار، و کپسول و اینا دورم و چسبیدم به زندگیم و عشق و حال و پیشرفت...
دوازدهم دی ماه چهارصد و سه برای دی ماه سال چهارصدو شش اگه عمری به این زندگی بود
خواهش میکنم دیگه نرید تو اینستاگرام
اینستاگرام تمام زندگیها رو نابود کرد
اینستاگرام احساس خوشبختی رو از تکتک آدمها گرفت
هیچکس از چیزی که داره راضی نیست
تمام زندگیها شده احساس کمبود و خوب نبودن
تنهای تنها؛
کمی با غصه های روزمره
کمی هم درد دندان
کمی هم استرس های شبانه
و کمی هم درد دل از این همه بودن نبودن ها
و در آخر کمی هم سربار بودن داشت کل این زندگیه ما