تعداد اعدام ها در مهر ۱۴۰۴ به ۲۸۰ نفر رسید؛
صدای اعتراض «آنتونیو گوترش» بلند شد
چهارشنبه ۳۰ مهر ۱۴۰۴ با #اعدام بیست و هشت زندانی در زندان های بیرجند، شیراز، اصفهان، کرمانشاه، تایباد، یزد، تهران، زنجان، قزوین، قزلحصار کرج، گرگان و قم، شمار اعدام زندانیان در ماه جاری به عدد ۲۸۰ رسید؛ تا بیشترین تعداد، بعد از اعدام های سال ۱۳۶۷ ، در کارنامه جمهوری اسلامی به ثبت برسد.
به همین منظور «آنتونیو گوترش» دبیر کل سازمان ملل متحد در گزارشی به مجمع عمومی این سازمان، "نگرانی شدید" خود را نسبت به وضعیت حقوق بشر در ایران اعلام و خواستار "توقف فوری اعدامها" شد. بر اساس اشارات گوترش، بسیاری از این اعدامها بر پایه "اعترافات اجباری تحت شکنجه" صادر شده و وی، اجرای احکام اعدام در ملأعام را مصداق "شکنجه و رفتار غیرانسانی" دانست؛ که با تعهدات بینالمللی حکومت مغایرت دارد.
دبیر کل سازمان ملل متحد همچنین بر لغو قوانین تبعیضآمیز علیه زنان و "جرمزدایی از فعالیتهای سیاسی، اجتماعی و مدنی" تأکید کرد. گوترش در پایان، خواستار "همکاری کامل سران حکومت" با نهادهای بینالمللی مانند گزارشگر ویژه و هیأت حقیقتیاب سازمان ملل برای انجام تحقیقات مستقل شد.
حکم اعدام با ماده سوم منشور جهانی حقوق بشر که حق حیات را حقی غیرقابل سلب میداند، مغایرت مستقیم دارد. چنین مجازاتی، این حق بنیادین را نادیده گرفته، به دلیل قطعی بودن، امکان جبران خطاهای قضایی را از بین میبرد و شیوههای اجرای آن مصداق شکنجه باشد.
همچنین حکم اعدام، با ماده ششم میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران آن را امضا کرده، در تضاد است. این ماده تأکید میکند که اعدام تنها در شدیدترین جرائم و با تضمین کامل یک دادرسی عادلانه مجاز است. با این حال، گزارشها از نبود دادگاه مستقل و عدم شفافیت در روند قضایی حکایت دارد.
بدون شک دلیل آمار بسیار بالای اعدام ها در ایران را باید در نوع حکومتداری جمهوری اسلامی (که مبتنی بر چپاول ثروت ملی و متکی به استفاده از استبداد ساختاری است) جستجو کرد.
این در حالیست که بر اساس شیوه های مملکت داری به صورت #رنسانسی زمانی که مردم با بهره بردن از ثروت ملی طعم رفاه را بچشند، نیازی به ارتکاب جرائمی از قبیل قاچاق مواد مخدر وجود نخواهد داشت و فقر و محرومیت است که افراد بی بضاعت را به چنین ورطه هایی سوق داده است.
همچنین در #انقلاب_رنسانسی، هر قشر و گروهی اجازه ابراز نظر و عقیده خود را داشته و بر خلاف حکومتداری به شیوه های سلطنتی و جمهوری اسلامی، صدای اعتراض معترضین با خفقان و سرکوب مواجه نشده و شاهد اعدام، تبعید و حبس زندانیان سیاسی، امنیتی و عقیدتی(ساع) برای بقای این نظام ها نخواهیم بود.
#نه_به_اعدام
#نه_به_حکومتهای_تکحزبی
#StopExecutionsInIran
اعتراضات دامنه دار دانشجویان دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی:
ما وارث نسل های آزاده و آگاه هستیم
دانشجویان #دانشگاه_خواجه_نصیرالدین#تهران تجمعات اعتراضی خود را (که از روز سهشنبه آغاز شده بود) از داخل دانشکده ریاضی به فضای باز پردیس رضایی نژاد گسترش دادند. آنان با سردادن شعارهای صنفی از جمله «دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیر»، بر پیگیری مطالبات خود تا زمان رسیدگی کامل تأکید کردند.
این دانشجویان معترض، طی یک بیانیه اعتراضی، خشم خود را نسبت به سیاستهای ناعادلانه از جمله «پولیسازی دانشگاه، افزایش شهری�� های غیرمنصفانه، وضعیت نامناسب غذا در سلف و کمبود امکانات خوابگاه» ابراز نمودند. آنان تأکید کردند که دانشگاه سنگر اندیشه و روشنگری است و اعتراض برای احقاق حقوق، جرم محسوب نمیشود.
این بیانیه با اشاره به تهدید و سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز توسط نیروهای امنیتی، خاطرنشان ساخت که تحصن و اعتراض دانشجویان تا زمان تحقق خواستههایشان که شامل «غذای سالم، شهریه منصفانه، خوابگاه مناسب و فضای امن برای بیان آزادانه اندیشه است» ادامه خواهد داشت. دانشجویان با این یادآوری که "دانشگاه سکوت نخواهد کرد"خود را وارثان نسلهای هایی خواندند که برای آگاهی و آزادی ایستادگی ��ردند.
همزمان با این تجمع، نیروهای حراست و افراد لباس شخصی، برای ثبت تصاویر و شناسایی دانشجویان معترض حضور پیدا کردند.
در حالیکه ایجاد جوی چنین امنیتی در محیط دانشگاه به هیچ عنوان پذیرفته شده نیست و نیروهای لباس شخصی و سرکوبگران امنیتی، تحت هیچ شرایطی حق حضور در جمع دانشجویان و جاسوسی در محوطه دانشگاه را نداشته و ندارند.
در واکنش به این رفتارهای قرون وسطایی، شوراهای صنفی دانشگاه و پردیس با صدور بیانیههایی جداگانه، از اعتراضات دانشجویان حمایت کردند و اعلام نمودند در صورت بروز هرگونه تهدید یا اقدام انضباطی، از طریق نمایندگان صنفی موضوع را پیگیری خواهند ��رد.
در کنار حمایت دانشجویان توسط شوراهای صنفی داخل دانشگاه ها، مردم نیز باید حامی تمام عیار دانشجویان شجاع سراسر کشور بوده و همچون حرکت تحسین برانگیز حمایت از زندانیان قزلحصار، این بار نیز با تمام توان خود در راستای همیاری با دانشجویان مطالبه گر دانشگاه خواجه نصیر و سایر دانشگاه های ایران، به مطالبه گری بپردازند.
بعد از رفتار غیرانسانی نیروهای امنیتی با دانشجویان دانشگاه همدان و حمایت تاسفبار تمامی ارکان نظام مستبد جمهوری اسلامی از دانشجویان عراقی ، این روزها ملت ایران با خشم و پیگیرانه، امور دانشجویان را رصد می نماید.
#دانشجو
#نه_به_حکومتهای_تکحزبی
#حقوق_بشر
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته نود و یکم در ۵۲ زندان مختلف
حمایت از زندانیان اعتصابی در زندان قزلحصار
در حالیکه ایران در تب موج تازهای از افزایش اعدامها و سرکوب خونین به سر می برد، صدای مقاومت از پشت دیوارهای زندان برخاسته است؛ صدایی که نه از ترس، که از ایمان به زندگی و آزادی ریشه میگیرد. زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار، با شعار «نه به اعدام»، جان خود را در کف دست گذاشتند تا شش همبندشان را از چوبه دار بازگردانند و ثابت کنند که وجدان بیدار، در برابر مرگ تسلیم نمیشود، البته این مجازات قرون وسطایی در اکثر زندانها از جمله نهاوند، شهرکرد، نیشابور، قم، همدان، شاهرود، اراک و اکثر شهرها به قوت خود و با سرعت زیاد ادامه دارد.
متن بیانیه:
«کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در حالی وارد نودویکمین هفته خود میشود که زندانیان و��حد ۲ زندان قزلحصار پس از یک هفته اعتصاب غذا و با شعار «نه به اعدام » علیه اعدامهای گروهی و سرکوبهای حکومت ایستادگی کردند و توانستند شش تن از همبندیانشان را که برای اعدام به انفرادی برده بودند به بند بازگردانند؛ این اعتصاب گسترده برای هر کدام از آنها در واقع رفتن به استقبال مرگ بود؛ و اجرای احکام این حکومت قرون وسطایی میتوانست اجرای حکم هر کدام از آنها را، به دلیل مقاومتشان، سرعت ببخشد.
در ادامه خانوادههای آنها روز یکشنبه ۲۷ مهر با حضور در مقابل مجلس رژیم، صدای اعتراض خود را علیه سیاستهای سرکوبگرانه و اعدام بلند کردند.
اینها فریاد و مقاومت ��لیه حکومت انسانستیزی است که وحشیانه دست به اعدامهای جمعی میزند به نحوی که تنها در هفته گذشته ۵۹ نفر شامل ۲ زن و یک کودک مجرم، و در مهرماه ۲۳۲ زندانی را اعدام کرده است. به این ترتیب آمار اعدامها در سال جاری [۱۴۰۴] از ۱۰۸۷ تن گذشته است.
در همین راستا روز شنبه گذشته حکومتِ اعدام و جنایت یک زندانی را با اتهام حکومتساخته ارتباط با دول متخاصم در زندان قم به دار آویخت.
حکومت اعدامی ترسان از قیام و انقلاب با سرکوب بیرحمانه تلاش میکند صدای فریاد و خیزش مردم در شهرهای ایران را خاموش کند. اما زهی خیال باطل! زندانیان محکوم به اعدام قزلحصار و خانوادههایشان نشان دادند که چیزی برای از دست دادن ندارند و اراده کردهاند چوبههای دار و مناسبات استبدادی را یکجا واژگون کنند.
کارزار «#سهشنبههای_نه_به_اعدام» ضمن درود به زندانیان واحد ۲ قزلحصار که جانانه ایستادند از جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری میخواهد که با اتخاذ اقدامات مشخص عملی و اجرایی مانع ادامه کشتار زندانیان شوند و صدای دادخواهی محکومان به اعدام باشند. اقداماتی همچون قطع روابط با این حکومت ضدبشری و تشکیل پرونده تحقیق در مورد مسئولان شکنجه و کشتار در ایران.
بیعملی در برابر جنایتهای این استبداد عریان، در عمل به معنای شریک شدن در جرم آنهاست.
تا توقف کامل اعدامها، ما همچنان در «سهشنبههای نه به اعدام» ایستادهایم و صدای زندانیان و خانوادههایشان خواهیم بود و همچنان چشم امید ما به حمایت مردم شریف ایران به هر شکل ممکن و در هر کوچه و خیابان و شهر است.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته نودویکم روز سهشنبه ۲۹ مهر۱۴۰۴ در ۵۲ زندان زیر در اعتصاب غذا خواهند بود:
زندان اوین، زندان قزلحصار (واحدهای ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز (بند زنان و مردان) ، زندان فیروز آباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه ، زندان اردبیل ، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان م��اباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج و زندان کامیاران
هفته نودویکم
سهشنبه ۲۹مهر ۱۴۰۴»
امروز، هر صدای «نه به اعدام»، پژواک شجاعت و انسانیت در برابر مرگ است. همبستگی مردم، مرز میان ترس و امید را روشن میکند و یادآور میشود که در برابر ظلم، تنها راه نجات، ایستادن در کنار یکدیگر است. تا زمانی که حتی یک انسان به ناحق جان میبازد، سکوت یعنی تسلیم در برابر نظام دیکتاتور جمهوری اسلامی.
#نه_به_اعدام
#StopExecutionsInIran
پایان موقت اعتصاب زندانیان قزلحصار؛
این پیروزی را «موقت» بشمار آورده و «هشیار» خواهیم بود
زندانیان معترض به اجرای احکام در #زندان_قزلحصار ، پس از برگزاری جلسه با نماینده رئیس قوه قضائیه، به اعتصاب غذای یک هفته ای خود پایان دادند.
در این جلسه به زندانیان وعده ی توقف شش ماهه اعدام ها و بررسی موضوع «نه به اعدام» در مجلس شورای اسلامی داده شده است.
نمایندگان زندانیان نیز با انتشار فیلم هایی از داخل زندان خاطرنشان ساختند با پذیرش وعده های مسئولین، به اعتصاب خود پایان داده اند.
چنین اتفاقی را می توان یک «پیروزی موقت» بشمار آورد؛ چرا که وقتی ماحصل اقدام شجاعانه، استقامت و پایداری زندانیان با همدلی و حمایت مردم همراه شد، صدای این اتحاد پیروزمندانه پایه های حکومت مستبد جمهوری اسلامی را لرزاند.
و اما موقت بودن چنین دستاوردی را باید در بدعهدی، مکر و فریبکاری عوامل حکومت جستجو کرد و زین پس، با نگاهی هوشمندانه و مراقب، تمامی اقدامات عوامل قضایی-امنیتی جمهوری اسلامی را رصد نمود.
اعتراض جمعی و همدلانه زندانیان قزلحصار و حمایت ملی ایرانیان از این اقدام جسورانه، پیامی واضح برای گردانندگان نظام تک حزبی جمهوری اسلامی دارد و فحوای کلام زندانیان و مردم این است که در صورت عهدشکنی مسئولان قوه قضائیه و عدم پیگیری مجلس نشینان خواب زده در خصوص وعده های داده شده به زندانیان، این بار جنبشی به مراتب بزرگ تر از قبل، به راه خواهد افتاد؛ چرا که حالا زندانی و ملت، به ارزش والای این همدلی و وحدت با شکوه پی برده و دیگر قدمی رو به عقب نخواهند برداشت.
در ضمن، درخواست توقف اعدام ها صرفا مربوط به زندان قزلحصار نبوده و در صورت تکرار این پدیده شوم و قرون وسطایی در سایر زندان های کشور، این بار، اقدامات خودجوش از قبیل اعتصاب غذا و اعتراضات دسته جمعی، به تمام زندان های ایران سرایت خواهد کرد.
#نه_به_اعدام
#نه_به_حکومتهای_مادامالعمر
#StopExecutionsInIran
در گذرگاهی، تا این حد ظلمانی و طوفانی
در دل این همه آشوب و پریشانی
این که از پای فرو می افتد
این که بر دار نگونساز شدهست
این هزاران هزاران که فرو افتادند؛
این منم
این تو
آن همسایه
آن انسان
این ماییم…
با ستمکاری، اینگونه مدارا نکنیم
دستی از غیب نخواهد آمد
آستین ها را بالا بزنیم
دست در دست هم از پهنه آفاق برانیمش…
هفت روز اعتصاب غذا، فریاد با لبان دوخته..
بیایید نه برای اعدام و نه به حکومتهای مادام العمر و دیکتاتور را فریاد بزنیم
📢 توفان توییتری
یکشنبه ۲۷ مهر ماه ۱۴۰۴
ساعت ۲۰:۰۰ به وقت ایران
🔻هشتگها:
#از_قزلحصار_بگو
#نه_به_اعدام
چهارمین روز اعتراض در «زندان قزلحصار»؛
هشدار عفو بینالملل و همبستگی زنان اوین در برابر اعدامها
اعتصاب غذای گسترده در واحد ۲ #زندان_قزلحصار پنجشنبه ۲۴ مهرماه ۱۴۰۴ وارد چهارمین روز خود شد.
این اعتراض، فریادی است علیه مجازات اعدام و سیاست حذف مخالفان و سایر زندانیان، که سالهاست به ابزار سرکوب و بقا برای حکومت بدل شده است.
بیش از ۱۴ زندانی بهدلیل ضعف شدید جسمی و شرایط غیرانسانی، به بهداری منتقل شدهاند. با وجود فشارها، تهدیدها و فضای امنیتی، زندانیان همچنان بر خواسته خود؛ لغو کامل مجازات اعدام پافشاری میکنند.
در این میان، خانوادههای آنان طی شبهای گذشته در برابر درِ قزلحصار گرد آمدهاند و با فریاد #اعدام_نکنید، خواستار توقف این جنایتها شدهاند. آنان ایستادهاند تا بگویند که پشت این دیوارهای آهنی، انسانهایی هنوز زندهاند و امید را فریاد میزنند.
اعتراض قزلحصار، تنها یک اعتصاب نیست؛ جنبشی است علیه مرگ، علیه نظامی که عدالت را به چوبه دار گره زده و قانون را از معنا تهی کرده است.
در همین روزها، زنان سیاسی #زندان_اوین نیز با صدور بیانیهای از این حرکت پشتیبانی کردهاند. آنان تأکید کردهاند که اعدام نه راه اصلاح، بلکه ابزاری برای پنهانکردن فساد، فقر و شکستهای ساختاری نظام است.
همچنین تأکید کردهاند که امیدواریم اعتراض علیه اعدام دغدغه عمومی جامعه شود.
همزمان، سازمان عفو بینالملل از جامعه جهانی خواسته است تا مقامات جمهوری اسلامی را برای توقف فوری اعدامها تحت فشار قرار دهند. این نهاد هشدار داده است که ایران با بیش از هزار اعدام در سال، به صحنهی فاجعهای انسانی بدل شده است که نمیتوان در برابر آن سکوت کرد.
در این حین رژیم جنایتکار، برای جلوگیری از رساندن صدای زندانیان، اقدام به استفاده از دستگاه های جَمر کرده است؛ ابزارهایی که با ایجاد پارازیت، ارتباط تلفنی و اینترنتی را دچار اختلال میکند و همچنین عامل سوزاندن سیم کارتها، قطع تماس زندانیان با بیرون، خفهکردن صدای اعتراض خواهد شد.
امروز، زندانیان زندان قزلحصار، زنان اوین و وجدانهای بیدار در یک صف ایستادهاند؛ در برابر مرگ و در دفاع از حق زیستن انسانها.
سکوت در برابر این جنایت، همصدایی با آن است.
حمایت مردمی، تنها راه زنده ماندن امید پشت میلههاست هم برای زندانیان در صفوف اعدام و هم زندانیان در اعتصاب که جان آنها هم نیز در خطر است.
@drmaisato
#نه_به_اعدام
#اعتصاب_غذا
#از_قزلحصار_بگو
#JusticeForIran
#StopExecutions
بر اساس گزارشات منتشر شده از «زندان قزلحصار»؛
حال اعتصاب کنندگان رو به وخامت است و برخی، لب هایشان را دوخته اند
در تاریخ ۲۳ مهرماه ۱۴۰۴، اعتصاب غذای گسترده زندانیان واحد ۲ #زندان_قزلحصار کرج در اعتراض به انتقال جمعی همبندیانشان به سلول انفرادی، وارد سومین روز شد.
وضعیت دستکم ۱۴ زندانی در پی این #اعتصاب_غذا وخیم گزارش شده و به بهداری انتقال یافتهاند. بنا بر تایید منابع خبری :«جمعا ۱۶ زندانی با اتهامات مختلف جهت اجرای حکم اعدام، به سلول انفرادی منتقل شده اند».
همزمان با ادامه اعتصاب، خبرگزاریهای حکومتی از اجرای حکم اعدام سه زندانی به نامهای «امیررضا قبادی»، «مجید حاتمی» و «سجاد حاتمی» به اتهام «محاربه از طریق سرقت مسلحانه» خبر داد. همچنین گزارشهایی از اعدام دو زندانی دیگر در همین زندان منتشر شد.
بنابر اعلام منابع موثق از داخل زندان، در سومین روز اعتصاب، «کم کم حال بسیاری از زندانیان در پی اعتصاب، در حال وخیم شدن است» و زندانیان با شعار «اعدام نکنید» خواستار توقف اعدامها شدند.
فیلم های منتشر شده از زندان قزلحصار تصاویر دلخراشی (از جمله بیهوشی برخی زندانیان به علت اعتصاب غذا و اقدام برخی د��گر از معترضین به دوختن لب) را نشان می دهد.
پیش از این، رئیس زندان شخصاً برای توزیع غذا اقدام کرده است؛ اما زندانیان از پذیرش آن خودداری کرده و بی اعتمادی خود به مسئولین را اعلام نموده اند.
با وجود وعدههای مقامات از جمله «روحالله حسینزاده» معاون دادستان کرج مبنی بر بازگرداندن تعدادی از زندانیان به بند، زندانیان اعلام کردهاند تا تحقق وعدهها و بازگشت کامل همبندیانشان به بندهای عمومی، دست از اعتصاب نخواهند کشید.
به همین خاطر فضای زندان کاملاً امنیتی شده و چراغخانه بسته است.
زندانیان میگویند:
«ما هر شب با کابوس چوبهدار به خواب میرویم. این وضعیت دیگ�� قابل تحمل نیست.
ما خواهان لغو مجازات اعدام هستیم.
از مردم و سایر زندانیان میخواهیم صدای ما باشند.
پناه ما، شما هستید.
حق ما اعدام نیست. جای ما در زندان نیست.»
«علیه اعدام در ایران کاری کنید. سکوت نکنید.
زندان قزلحصار، ۲۳ مهر ۱۴۰۴»
در این روزها که خبر اعتصاب زندانیان قزلحصار لحظه به لحظه در حال انتشار است، صدای این هموطنان محبوس خود بوده و با تمام توان به حمایت از ایشان ادامه خواهیم داد تا شعار #نه_به_اعدام بالاخره محقق شود و جمهوری اسلامی دیکتاتور از میدان خارج شود.
#از_قزلحصار_بگو
#نه_به_حکومتهای_مادامالعمر
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفتهی هشتادونهم در ۵۲ زندان، در آستانهی روز جهانی علیه مجازات اعدام
در آستانهی روز جهانی علیه مجازات اعدام، در حالیکه جهان گام بهسوی لغو کامل این مجازات بر می دارد، جمعوری اسلامی در مسیر معکوس میتازد؛ جاییکه مرگ هر روز در زندانها صف میکشد و حاکمیت، طناب دار را ابزار بقا و سرکوب ساخته است. تنها در هفتهای که گذشت، شش زندانی سیاسی عرب و یک زندانی کُرد به دار آویخته شدند و حکم اعدام محمدجواد وفاییثانی برای سومین بار در دیوان عالی تأیید شد.
آمارها تکاندهنده اند: ۱۶۹۵ اعدام در یک سال گذشته، ۹۵۷ اعدام تنها در نیمه نخست ۱۴۰۴؛ و این در حالی است که بسیاری از اعدامها بیصدا و پنهان رخ میدهند. در جهانی که ۱۱۳ کشور اعدام را لغو کردهاند، ایران همچنان میدان مرگ است، نه عدالت.
متن بیانیه:
«هشتادونهمین هفتهی کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» را در آستانهی روز جهانی «علیه مجازات اعدام» در حالی آغاز میکنیم. که جامعهی جهانی در تلاش برای لغو کامل حکم اعدام و یا حداقل کاهش قابل ملاحظهی آن است اما در ایران نهتنها مجازات اعدام لغو نشده و یا کاهش نیافته، بلکه نظام حاکم هر روز رکوردهای ��یشتری را در وحشیگری و اعدام در مینوردد.
بطوریکه روز شنبه ۱۲ مهر، ۶ زندانی سیاسی از هموطنان عرب، علی مجدم، محمدرضا مقدم، معین خنفری، حبیب دریس، عدنان غبیشاوی، سیدسالم موسوی و زندانی سیاسی سامان محمدی خیاره از هموطنان کُرد اعدام شدند. در همین روز، حکم اعدام زندانی سیاسی #محمدجواد_وفایی_ثانی برای سومین بار در دیوان عالی تأیید شد.
شمار اعدامها در یک سال گذشته، از اول اکتبر ۲۰۲۴ تا امروز، به ۱۶۹۵ نفر و از ابتدای سال ۱۴۰۴ در شش ماه و نیم به ۹۵۷ تن رسیده است. باید اذعان کنیم که ما از بسیاری از اعداها بی اطلاعیم و ارقام واقعی بسا بیشتر است و این تنها بخشی از جنایت حکومت اعدامی است.
بنابر گزارش تازه سازمان عفو بینالملل، تا پایان دسامبر ۲۰۲۴ میلادی، ۱۱۳ کشور در جهان مجازات اعدام را بهطور کامل از قوانین خود حذف کردهاند و در مجموع، ۱۴۵ کشور یا در قانون یا در عمل، اعدام را متوقف نمودهاند. اما در ایران، سایهی مرگ هر روز گستردهتر میشود.
همه میدانیم اعدام در ایران نهتنها یک مجازات بلکه ابزاری برای ارعاب و ایجاد وحشت در جامعهای است که در شرایط انفجاری به سر می برد. از نظر این حکومت، هر اعتراض و اعتراضکنندهای را باید با اعدام و زندان مرعوب کرد. از همینروست که امروز «نه به اعدام» از جمله شعارهای همهی معترضان از معلمان و بازنشستگان و کارگران و دانشجویان است.
در پایان، روز جهانی معلم را به تمام معلمان عزیز تبریک میگوییم و یاد صمد بهرنگی و فرزاد کمانگر را گرامی میداریم؛ معلمانی که در تاریخ ایران در�� آزادی و برابری دادند و سرانجام جان خود را در راه آن فدا نمودند.
ما در کارزار «#سهشنبههای_نه_به_اعدام»، با تأکید بر اینکه مجازات اعدام نه عدالت میآورد و نه بازدارندگی، بلکه تنها خشونت را نهادینه میکند، از همهی وجدانهای بیدار، فعالان مدنی، نویسندگان، هنرمندان، معلمان، بازنشستگان و کارگران میخواهیم که صدای خود را علیه اعدام بلندتر کنند تا اصلیترین ابزار سرکوب و خفقان از دست این حکومت اعدامی گرفته شود. آن موقع است که مسیر برای تحقق عدالت و آزادی مهیا میگردد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۴ در هفتهی هشتادونهم در ۵۲ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین، قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرمآباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائمشهر، رشت (بند زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزلآباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بو��ان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.
هفتهی هشتادونهم
سهشنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۴»
در چنین روزهایی، «نه به اعدام» فقط یک شعار نیست؛ سوگند جمعی مردمی است که نمی خواهند بیشتر از این نظارهگر مرگ فرزندانشان باشند. اعدام در ایران نه قانون، که حربهی قدرت نظام است؛ برای ارعاب معلمان، کارگران، دانشجویان و هر صدای آزادیخواه. تا زمانی که طناب دار و این نظام آدم کش از این سرزمین برچیده نشود، عدالت و آزادی مفهومی ندارد.
#نه_به_اعدام
#StopExecutionsInIran
The first court hearing of #AmirhosseinMousavi , widely known on social media as “James BiDin,” is scheduled to take place on November 1, 2025, at Branch 15 of the Tehran Revolutionary Court, under the authority of #JudgeSalavati.
Serious concerns have been raised regarding the fairness of the judicial process and Mr. Mousavi’s personal safety, following the broadcast of forced confessions on state-controlled media and the recent fabrication of charges against him.
According to human rights organizations, these actions reflect a broader pattern of systematic repression and criminalization of peaceful expression in Iran. The use of coerced confessions, prolonged pre-trial detention, and denial of access to legal counsel are clear violations of both Iran’s domestic laws and its international obligations under the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR).
Amirhossein’s life is now in serious danger.”