یکمی تحقیق کنیم بعد یه توییتی بنویسیم. اگر مطمئن نیستیم یا ننویسیم با به صورت احتمالی بنویسیم. انگار یه عده از هر عقیدهای رو زورشون کردن که در این مورد ننویسی نمیری مرحله بعد! اینقدر نظر دادن مهمه که در طول روز باید کلی نظر بدیم درباره هر چیز؟
جمعیت بینظیر خواهد بود. اگر فردا روزی میخوان رسانهها به دروغ بهت بگن جمعیت زیادی نبود و فتوشاپه، خودت پاشو برو ببین که بعدا اشتباه نکنی. ایشالا که اتفاقی هم برای کسی نیفته.
جامعه و مملکت هم به بودن فردوسیپورها نیاز داره هم میثاقیها. چه نظرشون موافق ما باشه چه نباشه. تفاوت نظر لازمه و اینقدر دنبال حذف افراد به دلیل نظر مخالف نباید بود. تکصدایی اجباری هیچوقت نتیجه خوبی نداره.
محاصره دریایی همهچیز رو بههم زد. کاری از دست ایران برنمیاد. توافق هم دیر یا زود به فنا میره. خداوندا خودت مراقب ایران و ایرانی باش. نه راه پس داریم نه راه پیش.
نسل فعلی بحث کردن با همدیگه رو بلد نیستن زیاد. تحمل و صبرشون کمه سریع ناراحت میشن از هم. چیزی که زیاد بلدن برچسب زدن به همدیگهست. هر کی با هر عقیدهای به اون یکی یه برچسب میزنه و با دوستاشون دور هم خوشن فکر میکنن درست میگن. ما اینطور نبودیم انگار یا کمتر اینطوری بودیم.