Λέω «σκέφτομαι να καταψυξω τα ωάρια μου», μου λέει «ααα τώρα είσαι μεγάλη, έπρεπε στα 25-26», της λέω «στα 25-26 δεν είχα λεφτά να καταψυξω ούτε τον αρακά του μπάρμπα Στάθη»
Η μάνα μου συνηθίζει να λέει χαριτολογώντας πόσο κλαψιάρα ήμουν μικρή και πόσο εύκολα έβαζα τα κλάματα.
Εγώ που βλέπω όλα τα 50αρια της ψυχολόγου να περνάνε από μπροστά μου:
Θα παραιτηθώ και η τελευταία κουβέντα που θα πω στον μάνατζερ μου πριν φύγω θα ειναι «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΚΦΡΑΣΗ «ΟΥΤΩΣ Ή ΑΛΛΙΩΣ» ΓΚΟΥΓΚΛΑΡΕ ΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ ΛΥΠΗΣΟΥ ΤΟΥΣ»