دوستان اين اكانت فرعي منه
اكانت اصلي م رو دوست و اشنا و فاميل و همكار و ... دارن و رسما نميتونم توش هيچ گهي بخورم !
پراكنده گويي م هم ب خاطر سكوت طولاني مدتمه
ظهری یهو از خواب پریدم و فهمیدم که یه آرزو تو بچگی داشتم که بهش نرسیدم:
*اینکه همیشه دوست داشتم برم این قسمت پیچ خورده دریای خزر ببینم چطوریه!
چه از کودکی که نقشه ایران رو تو جغرافیا دیدم و چه الان!
کسی رفته بهم بگه؟
انرژی زنانه رو میبینی؟
مشخصه گفته او مای گاددددد و صورتشو کرده اون سمت تا اقایی جلوشو بگیره.
حالا من بودم با پا شوتش میکردم، تهش آستین هامو میدادم بالا داد میزدم کی خایه کرده توپ سمتم پرت کنه؟
انقدر تکرار کردید که خودتونم باورتون شده رنج کشیدن مثل یه جور معلم عمل میکنه.
رنج بی معناست عزیزانم! هیچ فضیلتی توش نیست.
فقط عقب موندگی و فلاکت و بیچارگی به همراه داره.
زنده باد رفاه. زنده باد گشادی. زنده باد زندگیای که برای آسوده بودن نیاز نباشه ۲۰ سال رنج بکشی.
دخترا حتی امیدوارن با محبت کردن به یه دبهی ترشی اونو بهتر کنن و باعث پیشرفتش بشن
بعد این پسرای الدنگ میان و با رفتارای کیریشون ناامیدشون میکنن 🙏🏽 کیرم تو ذات بد 🙏🏽🙏🏽🙏🏽
من در کودکی یکی از همون بچههایی بودم که لوازم تحریری که شاید خیلی از شماها برای بچههای بی سرپرست و فقیر جمع آوری میکردین، به دستم میرسید.
خواستم بگم ممنونم.😭❤
یادمه یه بار توی یک جامدادی یه نامه بود نوشته بود: تقدیم به دوست عزیزم در هر کجای ایران. از طرف سارا و سپیده.🥹