زمانی وجود دارد که انسان در قبول گذشتن از ارزش های خود عاجز است و تنها به چنگ زدن بر ریسمانی از افکار خود بسنده میکند
مقاومت میکند
محکم در جایگاه خود ایستاده میماند
هرچه داشتم را فدای این جایگاه کردم
سوال این است
ایستاده در جای خود با کمری شکسته ایستاده مردن یا مرده زیستن در برزخ
امکان نداره کسی ۲۵ #آبان ۹۸ یا ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ رو به چشم دیده باشه و این مردم رو به ترس و بیعملی متهم کنه. مگه میشه فراموش کرد که مردمِ دست خالی رو به گلوله بستند و با تک تیرانداز یکی یکی به خاک انداختند؟
هر وقت کسی تقصیر بقای ج.ا رو به گردن ترس مردم میاندازه، پر از خشم میشم.
یه چیزی خیلی باحاله ارزشیا ریخته بودن اینجا گوه حجاب میخوردن بعد هیشگی کیرشم حساب نکرد، الان افتادن به جون هم که ثابتی کیر روحانیو نخورده یا فلانی کس زن فلانی نزاشته، ایول کون هم بزارین
من در تمام زندگی خودم اشتباه کردم، اشتباه کردم که دوست داشتن و مجبت رو کلید حل مشکلات دونستم ولی جز این نمیتونم
من را احمق بپندارید
احمق زخم خورده
احمقی که با تمام نشانه ها راه خود را عوض نکرد
ما اینجا داد میزدیم چون کسی صدامونو نمیشنید، داد زدیم و کمکی نرسید فهمیدیم باید خودمون اونجوری که میخوایم باشیم تا تکثیر شیم، حالا ما شدیم جامعه واقعی
ارزشی ها اینجا داد میزنن چون کسی صداشونو نمیشنوه چون شدن اقلیت