اگر در خانواده و جامعه بخواهیم با معضل "شهوترانی" مقابله کنیم باید به دنبال یک راه حل اساسی و ریشه ای باشیم
باید ببینیم چه چیزی باعث میشه انسان شهوت ران بشه!
اون عمل مهم و تاثیر گذار, "راحت طلبی" هست...
درمان شهوترانی, مبارزه با راحت طلبی است!
زندگی نامه بزرگان دین و معرفت ره که میخوانیم می بینیم سعی میکنم کوچکترین کارهای مربوط به خودشان ره شخصا انجام بدن
می بینیم هیچ وقت به دنبال راحتی و آسایش نبودن و اتفاقا به دنبال سختی دادن به خود بودند
هر خواسته ای که نفس داشته باشد کوچک و بزرگ, میشود شهوت!
گاه خودش را در پر خوری نشان میدهد, گاه در پرحرفی و یا سکوت, گاه در کنترل نکردن عصبانیت, گاه در فخرفروشی و تجمل گرایی, گاه در ریاست و شهرت طلبی و گاه......
کسی که احساس غربت می کند و تنهاست, بخواتند او را از تنهایی در بیاورند دورش را می گیرند و با او انس می گیرند
ما انسانها هم با احساس تنهایی خلق شده ایم, هر چه اطرافمان شلوغ باشد و هیاهیو, اما باز هم تنهاییم
و این تنهایی جز با ایمان به خدا و ارتباط عمیق با او رفع نخواهد شد
امام على علیه السلام :
مَنْ غَضَّ طَرْفَهُ اَراحَ قَلْبَهُ؛
هر كس چشم خود را [از نامحرم] فرو بندد، قلبش راحت مىشود.
غررالحكم، ح 9122
راحتی قلب, نشانه ایمان است و کنار زدن دلبخواهی ها این آرانش و راحتی را برای انسان به ارمغان می آورد.
در روایات اهل بیت علیهم السلام آمده کسی که همّ و تلاشش برای رسیدن به شهوات و لذات نفسانی باشه دیگه نمیتانه لذت و شیرینی ایمان ره بچشه
این مساله حتی شامل کسانی که ظاهرا مذهبی و مومن هم هستند میشه, چون ممکنه اونها هم تلاش و همت شان صرف لذتهای نفسانی بشه
گاهی یک عده ای میگن ما قصد داریم گناه ره ترک کنیم اما چون برمان خیلی شیرینه نمیتانیم!
علت اصلی اش اینه که این افراد هنوز شیرینی ایمان ره نچشیدن که اگر می چشیدن دیگه او لذتهای نفسانی و شهوانی ره لذت نمیدانستن.
وقتی به خاطر خدا در مقابل هواهای کوچک و بزرگ نفسانی بایستیم و صبر کنیم کم کم خواهیم دید چقدر خدا به ما نزدیکه و این نزدیکی چقدر شیرین و زیباست, خواهیم دید چقدر طعم ایمان چشیدنی بوده و ما ازش محروم بودیم...
کسی که با رسیدن کوچکترین ناملایمت و ناخوشی کم میاره و بهم میریزه
یا کسی که وقتی خشم و غضب سراغش میاد به هر شکل که دلش میخواد اون ره بیرون می ریزه
یا به طور کلی کسی که همه جای زندگی اش ره طبق دلبخواهی های خودش پیش می بره
همچین کسی میتانه عشق الهی و حلاوتش ره درک کنه و بهش برسه؟!
اینکه اهل هیات و مسجدی خیلی خوبه
و همه دین و مذهب خلاصه در این نمیشه
باید دین در همه جای زندگی مان حضور موثر داشته باشه
باید ببینیم هر لحظه دنبال چی هستیم و داریم کدام علاقه ها و تمایلات مان ره پاسخ میدیم؟!
پیامبر (صلى الله علیه وآله): « غضب ایمان را فاسد مى کند همان گونه که صبر (داروى بسیار تلخى است که در تلخى ضرب المثل است) عسل را خراب مى کند»
بحارالانوار، جلد 70، صفحه 265.
"هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ" الْمُؤْمِنِينَاوست كه آرامش را به دلهاى مؤمنان نازل كرد
فتح/۴
ایمان انسان را دوست خدا می کند و خداوند آرامش را به او هدیه می دهد, ایمان بهشت را در همین دنیا برای مومن به ارمغان می آورد.
اگر لذت ترک لذت بدانی
دگر لذت نفس لذت ندانی
کنار زدن لذتهای سطحی و زودگذر نفسانی, انسان را به شیرینی هایی می رساند که مافوق تصور است که از بهترین آنها درک حلاوت ایمان است
اما پرداختن به این لذات سطحی و نفسانی راه را برای انسان می بندد و مانع رسیدن به آن حلاوت و شیرینی بی نظیر است
من ءامن باللَّه و الیوم الأخر ... و لا خوف علیهم و لا هم یحزنون.
کسانیکه ایمان به خدا و روز قیامت دارند ... هیچ ترس و ناراحتی بر آنها نیست.
بقره/۶۲
ایمان به خدا برکات بی شماری دارد تمام ترسها, نگرانی ها و نا آرامی را از بین خواهد برد و زندگی را سراسر بهجت آرامش و لذت خواهد نمود.