نمیدونم کسی چیزی تا حالا نوشته یا نه، اما تیم مارکتینگ بانیمد جز یپام الکی فرستادن و ایجاد تنفر توی مخاطب، ایدهی خفن دیگهای نداره برای نجات کسبوکارش؟
@HosseinH8161 حاج حسین اول از همه دمتگرم بابت این دیتای بهدرد بخوری که میدی اتفاقا. :))
ما یه پروداکتی داریم که روی دیتا کار میکنیم و بهتون فلوی راحتی برای تحلیل متریکهاتون میدیم. دوست داشتم اگه فازو داشتی با هم صحبت کنیم و میتونیم یه پایلوت روی دیتاتون بکنیم.
سال ۱۳۹۱ که وارد بازار کار شدم، همزمان بود با تشدید تحریمهای آمریکا علیه اقتصاد ایران. از همان زمان، سالبهسال شاهد کوچکتر شدن طبقه متوسط و عمیقتر شدن شکاف طبقاتی بودم. اگرچه همواره چنین القا میشد که هدف تحریمها صرفاً فشار بر حاکمیت است، اما در عمل بیشترین آسیب متوجه مردمی شد که ستون اصلی جامعه و موتور پیشرفت کشور هستند.
امروز بیش از هر زمان دیگری روشن است که دامنه این تحریمها تنها حکومت را هدف قرار نمیدهد، بلکه هر فرد و مجموعهای را که تلاش کند در این شرایط دشوار برای مردم ایران خدمتی ارائه دهد یا محصولی بسازد نیز در بر میگیرد. هدف چنین رویکردی، تضعیف امید به ساختن، سرمایهگذاری و آیندهسازی در کشور است.
در تمام این سالها، مأموریت اصلی نوبیتکس خدمت به مردمی بوده که بدون هیچ تقصیری، در نتیجه تحریمها از دسترسی به بسیاری از فناوریها و خدمات مالی روز دنیا محروم شدهاند. اگر گناهی وجود داشته باشد، فراهم کردن بستری برای سرمایهگذاری نوین و کمک به حفظ ارزش داراییهای م��دمی بوده که قدرت خرید و سرمایهشان سالبهسال کاهش یافته است.
نوبیتکس با اتکا به تلاش و انگیزه جمعی از جوانان این سرزمین و بدون برخورداری از حمایت هیچ گروه یا جریان خاصی شکل گرفت. این مجموعه ذرهذره، با کار شبانهروزی و به شکلی کاملاً طبیعی رشد کرد. بهترین شاهدان این مسیر نیز همکارانی هستند که از روزهای نخست در کنار ما بودهاند و فراز و نشیب این مسیر را از نزدیک دیدهاند.
تحریم امروز نوبیتکس و سه پلتفرم دیگر، بار دیگر ماهیت واقعی این نوع تحریمها را آشکار میکند؛ تحریمهایی که در نهایت مردم ایران را هدف قرار میدهند. عجیبتر آنکه یکی از دلایل مطرحشده برای تحریم شخص من، تلاش برای بازسازی پلتفرم پس از یک حمله سایبری عنوان شده است. در هیچ منطق حقوقی و در چارچوب هیچ برداشت متعارفی از قوانین بینالمللی، تلاش برای جبران خسارت ناشی از یک جرم سایبری و بازگرداندن خدمات به کاربران نمیتواند مستمسکی برای تحریم باشد.
با این همه، باور ما به ساختن و خدمت کردن تغییر نخواهد کرد. همانطور که در سالهای گذشته با وجود همه محدودیتها و فشارها مسیر خود را ا��امه دادیم.
به قول یکی از دوستان فدای یک تار موی ایران و ایرانی.
هر روز شوکه میشم نسبتبه قطعی اینترنت و ناتوان بودنم برای اون همه آرزو که حس کردم تا لبش رفتم و نشد.
این کرم هم ازم دور نمیشه و فقط داره روح و روانمو میخوره.
��هطور میتونن زندگی این همه آدمو نابود کنن، ککشون هم نمیگزه؟
همهی این سالها، تمام تلاشم در این راستا بوده که بتونم آدم تاثیرگذاری باشم تو دایرهای که هستم. مسئولیت بردارم، به چالش بکشم خودمو و …
این روزا مدام توی ذهنم تکرار میشه و هی باید به خودم یادآوری کنم که من برای این آرمانها کم نذاشتم. انگار بیهویت شدم.
چهطور ممکنه حکومتی که با قطعی اینترنت و اینترنت طبقاتی به جون امید جوونا، خانوادهها و اندک متخصصای باقیمونده�� افتاده، طرف حق باشه؟
یا چهطور ممکنه کشوری که یه کشور دیگه رو تحریم دارویی میکنه، خیرخواه مردمش باشه.
مرگ بر همهی اینایی که خون ما رو تو شیشه کردن.
یه چیز غلطی که توی مغز ماها کردن و درست شدنش خیلی زمان میبره، اینه که میگفتن از هر دو جبههای که وجود داره یه طرفش حقه و اون یکی باطل.
بین اسرائیل و جمهوری اسلامی دقیقا چیکار باید کرد؟ هر دو جنایتکار.
چرا سر عقل نمیآید؟ پاتونو از رو گلوی بیجون اکوسیستم استارتآپی این کشور بردارید. 😔
هر شب، هر شب، از قشری که میتونن بهدرد این مملکت بخورن، سیاه لشکر ساختن و از آدمای بهدردبخوری که چیزی «ساختن»، دشمن.
هیچچیزی نمیتونه حجم تنفرم از تفکری که مدعیه «من میفهمم و تفکرم درسته و بقیهی مردم سادهن و نمیفهمن» رو بیان کنه.
چیزی که به تاراج گذاشته شده زندگی عدهایه که شرط دووم آوردنشون اینترنته و بیصدا غرق شدن.
اینترنت گرون، آزادی طبقاتی و حاکم خائن.
بهطور کلی، از آدمایی که تندرو هستن، اطمینانخاطر بیشازحد به نتیجهی تصمیماتشون دارن و محدوده سنشون، از جوون تا میانساله و سر مسائلی که تصمیمات خودشونم پایدار نیست، بالا پایین میپرن رو، میترسم و همچنان بدم میاد ازشون.
حملات هوایی به زیرساختهای حیاتی نظیر راه آهن و پل های ارتباطی، #جنایت_جنگی محسوب میشود
Airstrikes on a country’s critical infrastructure, such as railways and connecting bridges, constitute a war crime.