نسل جدید پیامرسانها یک ایده ساده دارند: ارتباط دیجیتال، لزوما نباید فوری باشد. این اپها با کند کردن عمدی ارسال پیام، فاصلهای میان فرستادن و دریافت ایجاد میکنند تا فشار "فوراً جواب بده" و همیشه آنلاین بودن را کاهش بدهند.
#dwdigital
بیش از بیست روز پیش درخواست دادم اینترنت ADSL رو از یک شماره به شماره جدید منتقل کنند
هایوب میگه مخابرات شهرستان هنوز زمان انجام اعلام نکرده
مخابرات هم میگه هنوز درخواستی برامون نیومده
مشترک بیچاره هم وسط گیر کرده و صداش به هیچ جا نمیرسه
لطفاً پیگیری کنید
@hiweb_official
بچـــــــــهشیـــــــــعه پــــــــــدر کــــــــــونی
تو که کلا یادت رفته و تو خیابون صیغهٔ ساعتی میکنی..
ولی یادآوری کنم بهت اینو کصـــــــــــــــــکش
چهار سال از قتل مهسا امینی گذشت؛ از خشونتی که بر او رفت، از کشته شدن و مجروح شدن و زندانی شدن هزاران ایرانی معترض و از عزادار شدن خانوادههایشان تا ایستادگیها، سوگواریها و فسردگیِ تکتکمان، و از آغاز «زن، زندگی، آزادی» در ایران.
به گمانم، خیزشهای اجتماعی جزایر جدا از هم نیستند؛ هرکدام یخشی از رنج، تجربه و حافظه پیشین را با خود حمل میکنند و به بعدی میسپارند. پیوستگی اما به معنای یکسان بودن شعار، رهبر یا مقصد سیاسی نیست؛ و نمیتوان برای اثبات تصویری مطلوب از حال و آینده، گذشته و مفهومِ تجربه میلیونها انسان را بازتعریف کرد.
ز، ز، آ نیز در همین روند، مسئله زن، بدن، کرامت انسان، معیشت، حجاب اجباری و نسبت فرد و حکومت را به رویارویی کشاند. شکافی عمیق در جامعه را آشکار کرد و در عین تکثر، میان یخش بزرگی از جامعه «مایی» ساخت که پیش از آن به این روشنی وجود نداشت. این دو با هماند و یکی دیگری را پاک نمیکند؛ تجربهای انسانی و ملی.
این جنبش، به گمان من، نفی مشخصی است: نه به تحقیر، نه به حجاب اجباری، نه به حکومت بر بدن و نه به فرودست کردنِ انسان در برابر ایدئولوژی.
همین تکثر، روایتهای مختلفی ساخته و میسازد؛ اما هر روایت مخدوشی امروز، خاستگاه واقعی دیروز را تغییر نمیدهد.
ز، ز، آ به باور من، نه نقطه آغاز این مسیر است و نه پایان آن؛ در امتداد تجربههای پیشین شکل گرفت، معنای تازهای به آنها داد و خود نیز به تجربهای برای آنچه پس از آن آمده و میآید تبدیل شد؛ بخشی از همان دریای تجربههای گران جامعه ایران که باید تا رسیدن به آزادی و دموکراسی چراغ راه بماند، نه دستاویزی برای جدلهای فرسایشی، نه بازگشتی به اصلاحطلبی بیافق در دل همین ساختار، و نه تکرار چرخه جایگزینی یک اقتدار با اقتدار دیگر.