میگفتند اسراییل را نابود میکنیم و نظم آمریکایی را از بین خواهند بُرد، امروز اما پذیرفتهاند که عملیات نظامی علیه آمریکا و متحدانش از جمله اسراییل نداشته باشند.
میگفتند با قاتل سلیمانی و رهبر شهید انقلاب مذاکره و توافق نمیکنند و فقط باید انتقام گرفت، دیروز اما با ونس در اسلامآباد دست دادند و امروز هم احتمالا تفاهمنامه امضا میکنند.
میگفتند آتشبس نمیکنیم مگر بعد از رفع توقیف از داراییهای بلوکه شده و توقف جنگ در تمامی جبههها اما در نهایت دور اول آتشبس را بدون برآوردهشدن آن شروط پذیرفتند و امروز برای دومین بار آتشبس را پذیرفتند!
میگفتند خط قرمز نظام عدم گنجاندن مسأله هستهای و اورانیومهای غنی شده در تفاهمنامه است اما در نهایت از همه خطقرمزهایشان عبور شد و دم برنیاوردند!
این اگر «تسلیم» آن هم از نوع «جانانه» نیست شما چه عنوانی را برای توصیفش مناسب میدانید؟!
«داستایفسکی
یه جایی نوشته،
اگر بدانم تورا دارم،
شوقِ زندگی را از دست نمیدهم.»
وقتی میخونمش
هم غمگینم میکنه و هم شاد.
این مقدار عجز و نیاز به دیگری
برای دوست داشتنِ شدید و غلیظ.
شاملو توی یکی از شعراش به معشوقش میگه:
«زودآشنای دیریافته».🧡
واقعاً تعبیر زیبا و در عین حال غمگین و حسرتآلودیه که سادهاش میشه همون «کاش چند سال زودتر دیده بودمت»ِ خودمون!