Έρχονται τα υπέροχα πλάσματα της γενιάς Ζ και μιλούν για work-life balance, ισορροπία, ψυχική υγεία, αξιοπρέπεια, διαφάνεια, αξιοκρατία και τα κοιτάτε σαν χάνοι λέγοντας ανοησίες για θυσίες, υπερωρίες κ ότι δεν θέλουν να ιδρώσουν την φανέλα .
Καλά κάνουν, αρνούνται το παράλογο .
Lloré sola, dormí sola, me desahogué sola, me calmé los ataques de ansiedad sola, me sentí sola, me aconsejé sola, comí sola, paso tiempo sola. Nadie vivió mi vida, ni lloró mis lágrimas, entonces nadie tiene derecho a juzgar mi forma de ser.
Most women do not cry over the man. They are crying over themselves, the effort they put in, the hope they had, the delusion they believed, and the reminder that love has not rewarded them.
Επιτέλους κάποιος θίγει το ζήτημα με τις φιλίες που κλείνει ο κύκλος τους. Χωρίς υστερίες, χωρίς μίση, ευγενικά, συνειδητοποιεις ότι με τον φίλο σου, που πολύ αγάπησες κάποτε, δε σε συνδέει πια τίποτα και αποχωρείς. Και αδιαφορείς αν θα αλλάξει ή όχι. Υπέροχος διάλογος #Serres
Σας θρηνώ όλους! Σκέφτομαι τη γενιά μου θαμμένη στις λαμαρίνες, καμμένη, κομματιασμένη... Σκέφτομαι τις μάνες σας... ΤΗ ΜΑΝΑ μου, που μέχρι χθές φάνταζε παράλογη και υπερβολική...
Σήμερα το βράδυ κλαίω, φοβάμαι και θέλω τη μαμά μου!#τεμπη_εγκλημα#παμε_και_οπου_βγει